Γραμμική ταινιωτή κεραμική
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/LBK-Pottery.jpg/180px-LBK-Pottery.jpg)
Με τον όρο γραμμική ταινιωτή κεραμική (συντ. LBK) αναφερόμαστε στην κεραμική που παρήγαγε ένας ιδιαίτερα πρώιμος νεολιθικός πολιτισμός της Κεντρικής Ευρώπης. Η πρωιμότερη φάση του χρονολογείται με τη μέθοδο της ραδιοχρονολόγησης στο 5.500 π.Χ. Ο συγκεκριμένος πολιτισμός συνδέεται πιθανώς με την προς δυσμάς διάδοση των καλλιεργητικών μεθόδων κατά μήκος της Ευρώπης κατά την 6η και 5η χιλιετηρίδα π.Χ. Η γραμμική ταινιωτή κεραμική έδωσε το όνομά της στο σύνολο του πολιτισμού εξαιτίας των οστράκων που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια προϊστορικών ανασκαφών και είναι γεμάτα εγχάρακτα ή ζωγραφισμένα γραμμικά μοτίβα.
Περιοχές της πρώιμης φάσης αυτού του πολιτισμού βρίσκονται στις προσχωσιγενείς πεδιάδες του ποταμού Δούναβη στην Ουγγαρία και τα βόρεια Βαλκάνια. Στις περιοχές αυτές ήδη υπήρχε ανεπτυγμένος καλλιεργητικός πολιτισμός μικρών κοινοτήτων κατά την 6η χιλιετηρίδα π.Χ.. Αρκετοί ερευνητές πιστεύουν ότι ο πολιτισμός της γραμμικής κεραμικής προέρχεται από τον πολιτισμό Στάρτσεβο Κόρος (Starcevo-Körös) της βόρειας Σερβίας και της Ουγγαρίας, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα προέρχονται από την ανάπτυξη αυτοχθόνων μεσολιθικών πολιτισμών. Οι ραδιοχρονολογήσεις αποκαλύπτουν ότι ήταν γοργή η εξάπλωση αυτού του πολιτισμού, αφού σε δύο μόλις αιώνες κάλυψε την απόσταση ανάμεσα στη βόρεια Ουγγαρία και την βόρεια Γερμανία. Σημαντικές περιοχές εξαιτίας των ευρημάτων βρίσκονται στο Μπιλάνι (Bylany) της Τσεχίας, το Λανγκβάιλερ (Langweiler) και το Ζβενκάου (Zwenkau) της Γερμανίας και το Μπρουν αμ Γκέμπιρτζ (Brunn am Gebirge) της Αυστρίας.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μαρίγια Γκιμπούτας, Η επιστροφή της μεγάλης θεάς, Αρχέτυπο, (Αθήνα 2001).
- Renfrew, Colin. Archaeology and Language : The Puzzle of Indo-European Origins. Cambridge University Press, 1990.
- Renfrew C. - Bahn P., Αρχαιολογία, Καρδαμίτσας, (Αθήνα, 2001)