Fernando Alonso
Fernando Alonso Díaz (Oviedo, Asturias, 1981eko uztailaren 29a) 1 Formulan Aston Martin taldearekin lehiatzen duen gidari espainiarra da. 2005 eta 2006. urteetan Munduko Txapelketa irabazi zuen Renaultekin, eta McLareneko, Ferrariko eta Minardiko taldekidea izan da. 2018-2019ko FIA Erresistentzia Txapelketa irabazi zuen eta Le Manseko 24 orduko lasterketa bi aldiz irabazi zuen, 2018an eta 2019an, Toyota taldearekin. 2019an, Daytonako 24 orduko lasterketa irabazi zuen, Wayne Taylor Racing taldearekin.
Alonso hiru urterekin hasi zen kart lasterketetan parte hartzen eta arrakasta lortu zuen tokiko, herrialdeko eta nazioarteko txapelketetan. 17 urterekin lasterketa-autoak gidatzen hasi zen eta 1999an Nissan-en Euro Opena irabazi zuen. 2000. urtean laugarren geratu zen Nazioarteko Formula 3000 txapelketan. Hurrengo urtean bere debuta egin zuen 1 Formulan, Minardi taldearekin, eta urtebete geroago Renaulteko test gidari bihurtu zen. 2003an gidari ofizial bihurtu zen, eta 2005. eta 2006. urteetan bere bi munduko txapelketak irabazi zituen marka ugari hautsiz: gidaririk gazteena izan zen polea lortzen, lasterketa bat irabazten, txapelketa bat irabazten eta bi txapelketa irabazten. Gaur egun, errekor horiek ez dira berarenak. 2007an taldez aldatu zen, McLarerena pasatuz, eta txapelketa irabaztetik puntu batera geratu zen (Kimi Räikkönen izan zen irabazlea). 2008an Renaultera itzuli zen, arrakasta handirik gabe. 2010etik 2014ra arte Ferrariko gidaria izan zen, eta txapelketan bigarren geratu zen 2010ean, 2012an eta 2013an (hiru urteetan Sebastian Vettel izan zen irabazle). 2015ean McLarenera itzuli zen eta 2018an lehiaketa utzi zuen, erresistentzia txapelketetan parte hartzeko asmoz. 2021ean itzuli zen, Alpine taldearekin, eta Qatarreko lasterketan zazpi urtetan lehen podioa eskuratu zuen.
Alonsok gaur egun 32 lasterketa irabazi ditu eta 22 pole lortu ditu. 2018an atsedena hartu aurretik, 1.899 puntu lortu zituen. 1 Formularen historian distantzia gehien egin duen gidaria da. 1 Formulan lasterketa bat irabaztea lortu duten bi gidari espainiarretako bat da, eta munduko txapelketa irabaztea lortu duen bakarra. 2001ean Txapeldunen Lasterketako Nazioen Kopa irabazi zuen Jesús Puras rally gidariarekin eta Rubén Xaus moto gidariarekin, eta hiru aldiz hartu du parte Indianapolis 500 erresistentzia-lasterketan, 2017, 2019 eta 2020. urteetan. Hiruko Koroa irabazteko falta zaion azken lasterketa da hau, eta gaur egun aktibo dauden eta koroa lortzeko lasterketa bakarra falta zaien bi gidarietako bat da, Juan Pablo Montoyarekin batera. Asturiasko Printzesa saria eta Espainiako Kirol Sari Nazionala lortu ditu eta FIAren Hall of Fame-an bi aldiz gehitua izan da. Gazteen karting talde baten nagusia da eta UNICEFen enbaxadorea ere bai.
Taldeak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Casco_de_Fernando_Alonso_%28Minardi%29.jpg/100px-Casco_de_Fernando_Alonso_%28Minardi%29.jpg)
Minardi F1 (2001)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2001: Debuta
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2001ean Ferrarirekin akordioa lortzeko pauso batera geratu zen. Jean Todt zen orduan Ferrariko kirol zuzendari nagusia. Honek proba-gidari bezala fitxatu nahi izan zuen, baina Renault azkarrago ibili zen eta azkenean Alonsok azken hauekin sinatu zuen kontratua. Minardi taldean egin zuen debuta, Renaultek utzita.
-Puntuazio Sistema (1991-2002):[1]
Postua | 1. | 2. | 3. | 4. | 5. | 6. |
---|---|---|---|---|---|---|
Puntuak | 10 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Renault F1 Team (2002-2006)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2002: Proba gidari gisa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2002.urtean proba gidari bezala hasi zen Renaulten, Minarditik itzuli ostean.
2003: Lehen garaipena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Denboraldi honetan lortu zuen Renaulteko gidari ofizial bihurtzea, Jenson Buttonen ordez (BAR taldeak fitxatu zuen). Urte honetan heldu zen bere lehen garaipena 1 Formulako mundu txapelketan (Hungarian). 22 urterekin, garaipen bat lortu duen gidari gazteena bihurtu zen. Baita "pole" eta podiuma lortu zuen gazteenean ere. Denboraldia 6. postuan bukatu zuen, 55 punturekin.
-Puntuazio Sistema Berria (2003-2009):
Postua | 1. | 2. | 3. | 4. | 5. | 6. | 7. | 8. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Puntuak | 10 | 8 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Alonso_%28Renault%29_qualifying_at_USGP_2005.jpg/280px-Alonso_%28Renault%29_qualifying_at_USGP_2005.jpg)
2004: Urte gozoa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Denboraldi ona izan zen hau, baina garaipenik gabekoa. Melbournen hasi zen denboraldia eta bertan 3. egin zuen Alonsok. Ondoren, Magny Coursen 2. postua eta "polea" lortu zuen. Denboraldia biribiltzeko Hockenheimen eta Hungaroringen 3. postuak lortu zituen. Gainera, urteko irteerarik onena ere egin zuen. AEBetako Sari Nagusian 9. irten zen eta lehen bihurgunean 3. zegoen. 4. bukatu zuen denboraldia, 59 punturekin.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a3/After_2006_Malaysian_Grand_Prix.jpg/220px-After_2006_Malaysian_Grand_Prix.jpg)
2005: Lehen Munduko Txapelketa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Fernando_Alonso_2006_Canada.jpg/220px-Fernando_Alonso_2006_Canada.jpg)
Lehendabiziko titulua lortu zuen urte honetan. Guztira 7 garaipen lortu zituen denboraldi honetan. Brasilgo Sari Nagusian 1 Formulako Txapeldun gazteena bihurtu zen, 24 urterekin (Emerson Fittipaldiren errekorra hautsiz). Urte horretan taldeen txapelketa ere irabazi zuten Giancarlo Fisichellak eta biek.
133 puntu lortu zituen. Urte bukaeran Kiroletako Asturiasko Printzea Saria jaso zuen.
2006: Bigarren Munduko Txapelketa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Bigarren titulua lortu zuen denboraldia. Aurreko urtean bezala, 7 garaipen lortuta Brasilgo Sari Nagusian irabazi zuen matematikoki bere bigarren txapelketa. Denboraldi zaila izan zen, auto txarrago izanda Michael Schumacherekin lehia itzela izan ostean. 134 puntu lortu zituen, aurreko urtean baino 1 gehiago.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Fernando_Alonso_2007.jpg/170px-Fernando_Alonso_2007.jpg)
Vodafone McLaren Mercedes (2007)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2007: Lehen aroa McLarenen
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Denboraldi oso zaila izan zen Fernando Alonsorentzat. McLaren taldeak fitxatu zuen 3 urteko kontratua sinatu ostean. Bakarra bete zuen. Lewis Hamilton taldekidearekin arazo asko izan zituen, baita Ron Dennis zuzendariarekin ere. Azkenean 3. bukatu zuen 109 punturekin, Kimi Raikkonen txapeldun izan zenak baino puntu bat gutxiagorekin.
Renault F1 Team (2008-2009)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Singapore_grand_prix_2008_alonso_win.jpg/250px-Singapore_grand_prix_2008_alonso_win.jpg)
2008: Urte gazi-gozoa Renaulten bigarren aro hasieran
[aldatu | aldatu iturburu kodea]McLarenetik pasatu ostean Renaultera itzuli zen. Urte honetan 2 garaipen lortu zituen. Bat Singapurreko Sari Nagusian, 1 Formulan egin zen lehendabiziko gaueko lasterketan. Ondoren Japonian irabazi zuen. 5. bukatu zuen denboraldia, 61 punturekin.
2009: Urte kaskarra Ferrarira joan aurretik
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Oso denboraldi txarra izan zen hau. Podium bakarra lortu zuen (Singapurren, 3.). Auto oso txar batekin lehiatu zen urte guztian zehar eta 9. bukatu zuen soilik 26 puntu lortu ostean.
Scuderia Ferrari (2010-2014)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Alonso_Canadian_GP_2010_%28cropped%29.jpg/180px-Alonso_Canadian_GP_2010_%28cropped%29.jpg)
2010: Ferrarirekin debuta eta txapeldunorde
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Ferrarirekin debuta. Urte hasieran Red Bull eta McLaren taldeak goitik azaldu ziren, naiz eta Alonsok lehen lasterketa irabazi. Denboraldi erdian lidertzatik 40 puntura zegoen, baina azken aurreko lasterketan lidertzan jartzea lortu zuen, Ferrariaren hobekuntzak zirela medio. Azken lasterketan txapelketa galdu zuen estrategia akats larri baten ondorioz. 2.bukatu zuen 252 punturekin, Sebastian Vettel txapeldunak baino 4 puntu gutxiagorekin.
-Puntuazio Sistema Berria (2010-egun):
Postua | 1. | 2. | 3. | 4. | 5. | 6. | 7. | 8. | 9. | 10. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Puntuak | 25 | 18 | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 4 | 2 | 1 |
2011: Titulutik oso urrun
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Aurreko urte onaren ondoren, 2011n titulua lortu nahi zuen Ferrarik. Baina lehen lasterketetan argi geratu zen Ferrari 150 Italia autoa ez zela horretarako gai izango. Denboraldia aurrera joan ahala hobetzen joan bazen ere, titulua urrunegi zegoen jada. Garaipen bat lortu zuen Alonsok, Ferrariren bakarra urte horretan. Laugarren bukatu zuen denboraldia 257 punturekin, bere taldekidearengandik oso goitik (Felipe Massa, 118pt).
2012: Txapeldunorde, berriz ere
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Sebastian Vettelen atzetik bukatu zuen denboraldia Alonsok. Aurreko urtean ez bezala, oraingoan azken lasterketaraino aukerekin egon ziren biak. Alonsok hiru garaipen lortu zituen eta 278 puntu, berriz ere taldekidea atzean utzita (Felipe Massa, 122pt.)
2013: Ferrariren beherakadan txapeldunorde hirugarrenez
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Red Bull eta Vettelek aukerarik gabe utzi zuten Alonso. Bi garaipen lortu zituen denboraldian (biak hasierako erdian) eta 9 podium. Vettelek 13 lasterketa irabazi zituen urte horretan, azken 9ak jarraian, eta txapeldunordeari (Alonso) 155 puntu atera zizkion. Berriz ere atzean utzi zuen Felipe Massa taldekidea (242pt.-112pt.).
2014: Hibridoen aroan Ferrari galduta
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Motor hibridoak sartu ziren 1 Formulan eta Ferrarik atzera egin zuen. Mercedes izan zen onena aro berriaren hasieran, motor hori zuten taldeen gorakada nabarmena izanda. Denboraldi honetan Kimi Räikkönen izan zuen taldekide Alonsok. Taldekide bihurtu zirenek 2005 eta 2007an titulua borrokatu zuten elkarren artean (Azken honetan Hamilton ere bai). Alonsok irabazi zuen bien arteko lehia (161pt.-55pt.). Titulua ezinekoa zen hasieratik eta podium bi lortu zituen Ferrarik, biak Alonsok (Txina P3 eta Hungaria P2).
McLaren-Honda (2015-egun)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]2015: Aro berri baten hasiera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Fernando_Alonso_2015_Malaysia_FP1.jpg/220px-Fernando_Alonso_2015_Malaysia_FP1.jpg)
2015ean Mclaren-Hondarekin sinatu zuen 3 urterako, 2017raino. Bigarren etapa Wookingeko taldean, 2007ko denboraldi zailaren ondoren. McLarenek Mercedes motorra utzi eta Honda 1 Formulara bueltatu zen. Jenson Button izan zen taldekidea. Urte oso zaila izan zen potentzia falta eta hausturen ondorioz. Autoa ez zen lehiakor azaldu momentu batean ere baina aurrera pausu nabarmenak egin zituzten hasieratik amaierara bitartean. Lehen lasterketan ezin izan zuen parte hartu denboraldiaurreko test saioetan istripua izan eta medikuek hala gomendatuta. Stoffel Vandoornek hartu zuen bere ordez autoa baina ez zuen asko iraun, lasterketa hasi aurretik gelditu baitzen.
2016: Iazkoa hobetzen, etorkizuneko autoari begira
[aldatu | aldatu iturburu kodea]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Fernando_Alonso_2016_Malaysia_FP2_1.jpg/220px-Fernando_Alonso_2016_Malaysia_FP2_1.jpg)
Denboraldi honetan gauzak hobeto hasi ziren, baina goiko postuetatik urrun. Hobekuntza nabarmena aurreko denboraldiaz alderatuta. Urte honetan ere Jenson Button izan zuen taldekide. Denboraldi honetan ere lasterketa bat galdu zuen, oraingoan bigarrena. Lehen lasterketan, Australian, istripu gogorra izan zuen Esteban Gutierrez mexikarrarekin eta medikuek ez zioten baimenik eman hurrengo lasterketan parte hartzeko, badaezpada.
2017: Azken urtea 1 Formulan?
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Denboraldi honetan kontratua bukatzen zaio Alonsori. Prentsari behin baino gehiagotan aipatu dio azken urtea izatearen aukera. Stoffel Vandoorne gazte belgiarra izango du taldekide.[2]
1 Formulan lortutako emaitzak denboraldika
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Denboraldia | Taldea | SN | Garaipenak | Poleak | Podiumak | I. Azkarrak | Puntuak | Azken sailk. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2001 | Minardi | 17 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23. |
2003 | Renault | 16 | 1 | 2 | 4 | 1 | 55 | 6. |
2004 | Renault | 18 | 0 | 1 | 4 | 0 | 59 | 4. |
2005 | Renault | 18 | 7 | 6 | 15 | 2 | 133 | 1. |
2006 | Renault | 18 | 7 | 6 | 14 | 5 | 134 | 1. |
2007 | McLaren | 17 | 4 | 2 | 12 | 3 | 109 | 3. |
2008 | Renault | 18 | 2 | 0 | 3 | 0 | 61 | 5. |
2009 | Renault | 17 | 0 | 1 | 1 | 2 | 26 | 9. |
2010 | Ferrari | 19 | 5 | 2 | 10 | 5 | 252 | 2. |
2011 | Ferrari | 19 | 1 | 0 | 10 | 1 | 257 | 4. |
2012 | Ferrari | 20 | 3 | 2 | 13 | 0 | 278 | 2. |
2013 | Ferrari | 19 | 2 | 0 | 9 | 2 | 242 | 2. |
2014 | Ferrari | 19 | 0 | 0 | 2 | 0 | 161 | 6. |
2015 | McLaren | 18 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 17. |
2016 | McLaren | 17 | 0 | 0 | 0 | 1 | 42 | 11. |
GUZTIRA | 263 | 32 | 22 | 97 | 22 | 1820 |
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Gaztelaniaz) «Fernando Alonso, 19 años del debut de un bicampeón: así fue su primera carrera en la Fórmula 1» LaSexta 2020-03-06 (Noiz kontsultatua: 2021-02-22).
- ↑ (Gaztelaniaz) «Fernando Alonso en la F1» Motor.es 2020-05-23 (Noiz kontsultatua: 2021-02-22).
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
![]() |
1 Formulako munduko txapeldunak | ![]() |
---|---|---|
(1950) Giuseppe Farina • (1951) Juan Manuel Fangio • (1952–53) Alberto Ascari • (1954,55,56,57) Juan Manuel Fangio • (1958) Mike Hawthorn • (1959–60) Jack Brabham • (1961) Phil Hill • (1962) Graham Hill • (1963) Jim Clark • (1964) John Surtees • (1965) Jim Clark • (1966) Jack Brabham • (1967) Denny Hulme • (1968) Graham Hill • (1969) Jackie Stewart • (1970) Jochen Rindt • (1971) Jackie Stewart • (1972) Emerson Fittipaldi • (1973) Jackie Stewart • (1974) Emerson Fittipaldi • (1975) Niki Lauda • (1976) James Hunt • (1977) Niki Lauda • (1978) Mario Andretti • (1979) Jody Scheckter • (1980) Alan Jones • (1981) Nelson Piquet • (1982) Keke Rosberg • (1983) Nelson Piquet • (1984) Niki Lauda • (1985–86) Alain Prost • (1987) Nelson Piquet • (1988) Ayrton Senna • (1989) Alain Prost • (1990–91) Ayrton Senna • (1992) Nigel Mansell • (1993) Alain Prost • (1994–95) Michael Schumacher • (1996) Damon Hill • (1997) Jacques Villeneuve • (1998–99) Mika Häkkinen • (2000,01,02,03,04) Michael Schumacher • (2005–06) Fernando Alonso • (2007) Kimi Räikkönen • (2008) Lewis Hamilton • (2009) Jenson Button • (2010, 11, 12, 13) Sebastian Vettel • (2014-15) Lewis Hamilton • (2016) Nico Rosberg • (2017-18) Lewis Hamilton |