سینه فونداسیون
![]() | این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آنرا از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این برچسب را بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
سینه فونداسیون سینه فونداسیون بنیادی است که تحت پوشش جشنواره فیلم کن برای حمایت از نسل بعدی فیلم سازان بینالمللی و الهام بخشیدن به آنان ایجاد شدهاست. این بنیاد از سال ۱۹۹۸ توسط ژیل ژاکوب پایهگذاری شدهاست، با توسعه برنامههای مکمل در حال زمینهسازی برای دستیابی به هدف خود است. فعالیتهای آن امروز به سه بخش مختلف تقسیم شدهاست: مسابقه، اقامت و آتلیه.
بخش گزینش سینه فونداسیون، از همان سال ۱۹۹۸ به منظور استعدادیابی راهاندازی شده و هر سال به موازات گزینش بخش اصلی جشنواره فیلم کن، پانزده تا بیست فیلم کوتاه و نیمه بلند را، از میان آثار ارائه شده توسط مدارس فیلمسازی از سراسر جهان، برمی گزیند. فیلمهای برگزیده در جشنواره فیلم کن به نمایش در میآیند و به هیآت داوران سینه فونداسیون و فیلمهای کوتاه ارائه میشوند و نهایتاً جوایزی در یک مراسم رسمی به سه فیلم برتر اهدا میشود.
هر سال بیش از ۱۶۰۰ فیلم دانشجویی در این بخش شرکت میکنند که گویای تنوع و پویایی جامعه فیلمسازان جوان بینالمللی است. از سال ۱۹۹۸ در مجموع بیش از ۲۵۰ فیلم از ۹۰ مدرسه در جهان انتخاب شدهاست.
در سال ۲۰۱۳ آناهیتا قزوینی زاده، دانشجوی مدرسه مؤسسه هنر شیکاگو، با فیلم ۲۱ دقیقهای سوزن (Needle)، برنده عنوان اول این مسابقه و جایزه نقدی به مبلغ ۱۵۰۰۰ یورو شد.
اقامت برنامهای برای کارگردانان جوان سراسر جهان است که فیلم اول یا دوم خود را میسازند. هر سال دوازده نفر از شرکت کنندگان برگزیده میشوند و از آنها دعوت میشود که به پاریس بروند. برگزیدگان در طی چهار ماه و نیم در یک دوره آموزشی شرکت میکنند که برای کمک به آنها در نوشتن و تولید فیلم هایشان توسط فیلم سازان حرفهای، طراحی شدهاست. به علاوه آنها از کمک مالی ۸۰۰ یورو در ماه و دسترسی رایگان به بزرگترین سالنهای سینمای پاریس بهرهمند میشوند.
آتلیه با هدف برقراری ارتباط میان فیلمسازان جوان و دست اندرکاران صنعت سینما، طراحی شدهاست. هر سال این برنامه برای حدود بیست فیلمساز موقعیتی را فراهم میکند که شامل تأمین مالی، دیدار با تهیه کنندگان، دست اندرکاران پخش و شرکت در فعالیتهای روزمره جشنواره است.
برندگان
[ویرایش]سال | فیلم | کارگردان | ملیت کارگردان | جایزه |
---|---|---|---|---|
۱۹۹۸ | یاکوب | آدام گوژینسکی | ![]() |
جایزه نخست |
دزد گوسفندان | آصف کاپادیا | ![]() |
جایزه دوم | |
مانگوانا | مانو کوروا | ![]() |
جایزه سوم | |
۱۹۹۹ | دست دوم | امیلی یانگ | ![]() |
جایزه نخست |
تراشه | امانوئل برکو | ![]() |
جایزه دوم | |
با قوانین | داور کوساش ویلی | ![]() ![]() | ||
یک روز خوب برای وغ وغ کردن | بو هین کلاوشن | ![]() |
جایزه سوم | |
مصاحبه | جسیکا هاسنر | ![]() |
یادکرد ویژه | |
۲۰۰۰ | پنج پا بالا و خیزش | پیتر سولت | ![]() |
جایزه نخست |
لازمه تا خدا ببوسیش | کاران هارتسفیلد | ![]() |
جایزه دوم | |
دسر | آمیت ساکومسکی | ![]() | ||
هند | پرنیله فیشر کریستنسن | ![]() |
جایزه سوم | |
اتومبیل شب | بویی تاچ چیون | ![]() | ||
۲۰۰۱ | پرتره | سرگی لوزنیتسا | ![]() |
جایزه نخست |
غرامت | ینس یونسون | ![]() |
جایزه دوم | |
دای بی | یانگ چائو | ![]() |
جایزه سوم | |
کلاغ سنگ | آلیشیا دافی | ![]() | ||
۲۰۰۲ | نارنجی خورشید | اِدواردو والنته | ![]() |
جایزه نخست |
تنها مامان چشمان آبی دارد | اریک فورستیه | ![]() |
جایزه دوم | |
کی. جی. در بیماری و سلامت | ینس یونسون | ![]() | ||
سوالات یک کارگر مرده | آیا سومخ | ![]() |
جایزه سوم | |
۲۰۰۳ | بدو خرگوش بدو | پاوله وچکوویچ | ![]() |
جایزه نخست |
تاریخچه کویر | سلیا گالان خولوه | ![]() |
جایزه دوم | |
تلویزیون شهر | آلبرتو کوچیرو و آلخاندرو تومی | ![]() |
جایزه سوم | |
ربکا در آن نقطه | لوسیانا جوفرد گروستیزا | ![]() | ||
۲۰۰۴ | در حال حاضر مبارکه | فردریک آشپوک | ![]() |
جایزه نخست |
سفر به شهر | کورنلیو پورومبویو | ![]() |
جایزه دوم | |
۹۹ سال از زندگی من | مارجا میکونن | ![]() | ||
از آنجا که شما هستید سرگرمکننده است | یان کوماسا | ![]() |
جایزه سوم | |
۲۰۰۵ | الان بخرش | آنتونیو کامپوس | ![]() ![]() |
جایزه نخست |
زوج | نیکولای خومریکی | ![]() |
جایزه دوم | |
ملاقات یک بیمار | مایا دریفوس | ![]() | ||
دشت | رولاند ادزارد | ![]() ![]() |
جایزه سوم | |
ساکت باشید | سامه زعابی | ![]() | ||
۲۰۰۶ | جی و زتا | گوستاوو ریت | ![]() |
جایزه نخست |
آقای شارتز، آقای هازن و آقای هرلاکر | استفان مولر | ![]() |
جایزه دوم | |
مادر | سیان هدر | ![]() |
جایزه سوم | |
یک ویروس | اگنس کوچسیس | ![]() | ||
۲۰۰۷ | در حال حاضر همه خوشحال به نظر میرسند | گونزالو توبال | ![]() |
جایزه نخست |
رو دائو | چن تائو | ![]() |
جایزه دوم | |
یک مراسم | هونگ سونگ-هون | ![]() |
جایزه سوم | |
منفی | پاوله وچکوویچ | ![]() | ||
۲۰۰۸ | هیمنون | الدا کیدان | ![]() |
جایزه نخست |
فورباش | کلر برگر | ![]() |
جایزه دوم | |
ایست | پارک جائه-اوک | ![]() |
جایزه سوم | |
نشانگران جاده | یوهو کوش مانن | ![]() | ||
۲۰۰۹ | بابا | زوزانا کرخ نرووا | ![]() |
جایزه نخست |
خداحافظ | فانگ سونگ | ![]() |
جایزه دوم | |
دانشنامه | یائل خیام | ![]() |
جایزه سوم | |
خارج نشدن از خانه | جو سانگ-هی | ![]() | ||
۲۰۱۰ | فروشندگان نقاشی | یوهو کوش مانن | ![]() |
جایزه نخست |
پیچیدگی فاخته | ونسان کاردونا | ![]() |
جایزه دوم | |
ستون پنجم | واچه بولغورجیان | ![]() |
جایزه سوم | |
من الان همان چیزی هستم که میخواهم | دانه کوملین | ![]() | ||
۲۰۱۱ | خلاصه | دوروتیا دروموا | ![]() |
جایزه نخست |
Drari | کمال رزلاق | ![]() |
جایزه دوم | |
پرواز در شب | سون تائه-گیوم | ![]() |
جایزه سوم |
منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Cinéfondation)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی.