Kurt Georg Kiesinger
Kurt Georg Kiesinger | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Kurt Georg Kiesinger (1969)
| ||||
Geboren | 6 april 1904 Ebingen, Württemberg ![]() | |||
Overleden | 9 maart 1988 Tübingen, Baden-Württemberg ![]() | |||
Politieke partij | NSDAP (1933–1945) CDU (vanaf 1946) | |||
Partner | Marie-Luise Schneider (1932–1988) | |||
Beroep | Politicus Ambtenaar Jurist Advocaat | |||
Religie | Rooms-katholiek | |||
Handtekening | ||||
Bondskanselier van Duitsland | ||||
Aangetreden | 1 december 1966 | |||
Einde termijn | 22 oktober 1969 | |||
President | Heinrich Lübke (1966–1969) Gustav Heinemann (1969) | |||
Voorganger | Ludwig Erhard | |||
Opvolger | Willy Brandt | |||
Partijleider van de CDU | ||||
Aangetreden | 23 mei 1967 | |||
Einde termijn | 5 oktober 1971 | |||
Voorganger | Ludwig Erhard | |||
Opvolger | Rainer Barzel | |||
Voorzitter van de Bondsraad | ||||
Aangetreden | 1 november 1962 | |||
Einde termijn | 31 oktober 1963 | |||
Voorganger | Hans Ehard | |||
Opvolger | Georg Diederichs | |||
Minister-president van Baden-Württemberg | ||||
Aangetreden | 17 december 1958 | |||
Einde termijn | 1 december 1966 | |||
Voorganger | Gebhard Müller | |||
Opvolger | Hans Filbinger | |||
Lid van de Bondsdag voor Baden-Württemberg | ||||
Aangetreden | 14 december 1976 | |||
Einde termijn | 4 november 1980 | |||
Lid van de Bondsdag voor Waldshut | ||||
Aangetreden | 20 oktober 1969 | |||
Einde termijn | 14 december 1976 | |||
Lid van de Bondsdag voor Ravensburg en Bodenseekreis | ||||
Aangetreden | 7 september 1949 | |||
Einde termijn | 19 februari 1959 | |||
|
Kurt Georg Kiesinger (Ebingen, 6 april 1904 – Tübingen, 9 maart 1988) was een Duits politicus van de CDU en jurist en bondskanselier van Duitsland van 1966 tot 1969.
Kiesinger volgde een opleiding tot advocaat te Berlijn en oefende dat beroep vervolgens ook uit. In 1933 werd hij lid van de NSDAP. Vanaf 1940 werkte hij bij de radio op de propaganda-afdeling van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Na de oorlog zat hij verscheidene maanden in het kamp Ludwigsburg alvorens te worden vrijgesproken door de denazificatierechtbank.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7a/President_Johnson_%28USA%29_had_besprekingen_met_Kiesinger_te_Bonn%2C_Johnson_en_Kiesi%2C_Bestanddeelnr_920-2595.jpg/220px-President_Johnson_%28USA%29_had_besprekingen_met_Kiesinger_te_Bonn%2C_Johnson_en_Kiesi%2C_Bestanddeelnr_920-2595.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Nixon_kiesinger_berlin.jpg/220px-Nixon_kiesinger_berlin.jpg)
Tijdens de eerste verkiezingen in de Bondsrepubliek Duitsland (1949) trad Kiesinger tot de Christelijk-Democratische Unie (CDU) en kreeg hij een zetel in de Bondsdag. In 1951 werd hij lid van de uitvoerende raad van de CDU. Vanaf 1958 was hij minister-president van de deelstaat Baden-Württemberg.
Op 1 december 1966, na het uiteenvallen van de toen bestaande coalitie CDU/CSU-FDP, werd Kiesinger verkozen om als kanselier Ludwig Erhard te vervangen, als hoofd van de nieuwe alliantie CDU/CSU-SPD. De regering die door Kiesinger werd gevormd bleef bijna drie jaar zitten. Kiesinger werd met 71,9% van de stemmen tot kanselier verkozen. Hiermee kreeg hij duidelijk minder stemmen dan het aantal waarover de coalitie beschikte in de bondsdag. Een aantal sociaaldemocratische parlementsleden weigerde voor hem te stemmen onder meer vanwege zijn NSDAP-lidmaatschap. Een document uit het Spiegel-archief echter toonde aan dat Kiesinger door de nationaalsocialistische autoriteiten in politiek opzicht niet betrouwbaar werd gevonden.
Kiesinger verminderde in zijn periode de spanningen met het Oostblok en wist zekere diplomatieke relaties met Tsjecho-Slowakije, Roemenië en Joegoslavië tot stand te laten komen, maar hij verzette zich tegen een de facto erkenning van de DDR, anders dan na hem Willy Brandt, de minister van buitenlandse zaken. In de tijd van Kiesingers regering werden sommige lang omstreden wetsontwerpen gerealiseerd zoals de zogenaamde Notstandsgesetze.
In 1968 sloeg de activiste Beate Klarsfeld hem tijdens de partijbijeenkomst van de CDU in het gezicht en noemde hem een nazi.
Kiesinger werd als kanselier in 1969 opgevolgd door Willy Brandt. Hij bleef voor CDU/CSU tot juli 1971 de oppositie leiden en bleef lid van de Bondsdag tot 1980.
Voorganger: Gebhard Müller |
Minister-president van Baden-Württemberg 1958–1966 |
Opvolger: Hans Filbinger |
Voorganger: Ludwig Erhard |
Partijleider van de CDU 1967–1971 |
Opvolger: Rainer Barzel |
Voorganger: Ludwig Erhard |
Bondskanselier van Duitsland Kabinet-Kiesinger 1966–1969 |
Opvolger: Willy Brandt |