From international bestseller Thomas Olde Heuvelt comes Oracle, a supernatural thriller where an omen from our past threatens the return of ancient forces that will change the world forever.
On a foggy winter morning Luca Wolf and Emma Reich discover an eighteenth-century sailing ship stranded on a barren flower field, its name written on its side: Oracle.
Emma, unable to resist, enters the hatch on the tilted deck. The ship's bell begins to toll and no one sees her again.
Not much later, eleven people have disappeared, Luca and his mother have been absconded by a clandestine government agency which has questions, no answers, and are determined to uncover the ship’s secrets before a media storm erupts.
But as they force Robert Grim, a retired specialist of the occult with a strange history and a healthy dislike of authority, to unravel the mystery, the Oracle is revealed to be a harbinger of an ancient doom awakened underneath the sea.
What follows is a maelstrom of international intrigue, history, young love, humanity’s relationship with climate and disease, and pure terror as they come face to face with an open doorway to apocalypse.
Thomas Olde Heuvelt (1983) is the international bestselling author of HEX. The much-praised novel was published in over twenty-five countries around the world and is currently in development for TV by Gary Dauberman. Olde Heuvelt, whose last name in Dutch dialect means “Old Hill,” was the first ever translated author to win a Hugo Award for his short story "The Day the World Turned Upside Down".
His new novel ECHO will be out with Nightfire Books in the US and Hodder & Stoughton on February 8, 2022. International publication of his novel ORACLE, which topped all the bestseller charts in The Netherlands in March '21, will follow soon thereafter.
Thomas lives in The Netherlands and the south of France and is an avid mountaineer.
Praise for HEX:
“This is totally, brilliantly original.” —Stephen King
“Creepy and gripping and original.” ―George R.R. Martin
“Spielbergian in the way Olde Heuvelt shows supernatural goings-on in the midst of everyday life... It’s a fabulous, unforgettable conceit and Olde Heuvelt makes the most of it.” ―The Guardian
Oracle is the 2nd-book in the Robert Grim series by Dutch Horror writer, Thomas Olde Heuvelt. The 1st-book in the series is Hex, originally published in 2013.
If you are like me, and read Hex more than a few years ago, I read it in 2019, you may not fully remember exactly who Robert Grim is. In fact, even after reading this one, I can't really remember the role he played in Hex.
I guess what I am trying to say is that it's not imperative you read Hex prior to reading this one. They are two completely different stories that just happen to share a common character in Robert Grim.
This story follows a few different perspectives, as well as featuring present and historical aspects. The stars of the show, at least for me, are a teenage boy, Luca, who makes a big discovery, and Robert Grim, an American retired-occult expert, called in to investigate said discovery.
It all begins with Luca, along with his best friend, Emma, stumbling across an 18th-century sailing ship, named the Oracle, sitting in the middle of a tulip field. It's completely out of place, like it simply dropped from the sky.
Luca's friend, Emma, actually enters the ship and promptly disappears. As the alarm is raised, anyone else seen entering the ship, such as police officers, never return. Eleven missing people in total. The authorities, unsure what to do, decide to call for help.
Robert Grim has made a name for himself as a sort of expert in this type of unexplainable occurrence. Thus, he gets called in to try to unravel the mystery.
There are so many different components to this story. The overall vibe though is one of unsettling mystery. This ship is so well described and unnerving.
Additionally, the historical perspectives that are included actually shine a light on the past of this ship. I found that aspect very unique and I really appreciated it. To me it made the ship a true character unto itself. I love when an author is able to do that, with a place, or thing, as was done here.
I really enjoyed the characters as well. Robert and Luca in particular. I loved the close relationship that grew between the two of them over the course of the story.
I was also pulled in by the intensity of this government shadow organization trying to cover everything up. Robert and Luca were pawns of a sort for the organizations, but they realized that, so there's a bit of a back and forth as we try to figure out who the bad guys in this actually are.
While I recognize this book may not be for everyone, I really, really enjoyed my time with it. It's such a unique blend of things: SciFi-Horror, Folk Horror, Eco-Horror and Cosmic Horror, all in one originally-mysterious tale.
I am loving this main protagonist, Robert Grim, and I'm hoping that this is a series that continues on from here.
If you enjoyed The X-Files, or the Themis Files, and don't mind a more detailed SciFi plot, or a slower burn, then you should definitely check this out.
Thank you to the publisher, Tor Nightfire and Macmillan Audio, for providing me with a copy to read and review. I'm looking forward to more from this author!
Thomas Olde Heuvelt is een geliefde Nederlandse auteur en zijn boek Hex werd zo´n groot succes dat het boek ook in het buitenland is uitgeven. Als grote thrillerliefhebber heb ik geen enkel boek van hem gelezen en daarom was ik erg benieuwd naar Orakel, zeker na alle lovende reacties dat het boek heeft gekregen. Mijn verwachtingen waren daarom ook erg hoog, maar helaas viel het boek tegen. Het idee van Orakel is interessant en sprak mij enorm aan. Op een mistachtige ochtend ontdekken Luca en Emma een mysterieus schip, de Orakel, midden in een bollenveld bij de duinen. Het is een raadsel hoe het schip hier is gekomen. Emma is nieuwsgierig en besluit via een luik naar binnen te gaan. Daarna is ze voorgoed verdwenen en ziet niemand haar nog terug. Niet veel later zijn er elf mensen verdwenen en zijn Luca en zijn moeder afgesloten van de wereld. Als er onderzoek wordt gedaan naar het verleden van de Orakel, beseft men dat het schip iets bovennatuurlijks heeft. De verdwijningen van de mensen was nog maar het begin van deze horrorgebeurtenis.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Zo wordt het verhaal verteld vanuit Luca’s perspectief, maar ook door de ogen van zijn moeder en vanuit het perspectief van twee onderzoekers. Daarnaast is het verhaal opgedeeld in verschillende delen. De eerste 150 pagina´s had direct mijn aandacht, omdat het begon met het vinden van het schip en de verdwijningen. Er zitten een aantal interessante dingen in het verhaal dat ervoor zorgt dat het je interesse vasthoudt. Halverwege het boek wordt het wat minder en verloor het boek grotendeels mijn aandacht. De schrijfstijl van Thomas vond ik niet prettig lezen. Hij gebruikt onnodig moeilijke woorden en in de gesprekken van de tieners gebruikt hij veel Engelse woorden en zinnen, waar ik mij flink aan stoorde. Luca is een 13-jarige jongen, maar wordt meer neergezet als een 16-jarige door zijn denken en doen. Het verhaal is niet eng en er zijn weinig griezelige momenten aanwezig, wat erg jammer is. Hierdoor leest het meer weg als een thriller dan horror. Desondanks is Orakel een interessant idee en zal bij veel lezers zeker in de smaak vallen.
This was decent enough…but I didn’t really like it all that much (if that statement makes any sense at all)?
I ran into the same problem with the writing style that I found with the author’s previous books, Hex and Echo, although I liked those better than Oracle. Namely, there is something a bit unpolished about all of it which makes reading the book a bit tiring for me.
It’s hard to explain what it is exactly that I mean, but the way the story unfolds, the dialogue, the shifts from character to character, it all feels a bit rough. The only thing I can really contrast it to is the absolute smooth feeling that Stephen King’s stories invoke when I read them.
Thomas Olde Huevelt has a good imagination and some excellent ideas, and lots of people love his books, but for me they tend to be slightly disappointing in their actual execution.
Een boek waar ik me maandenlang op verheugd heb en waar ik vervolgens niet aan durf te beginnen omdat ik bang ben dat het tegenvalt. Maar nee. Het valt niet tegen.
Het is weer een intense, enerverende (vul hier nog meer superlatieven in) leeservaring. Alles voelt echt aan. Eenmaal begonnen bleef ik lezen. Met het omslaan van een bladzij ergens de knagende gedachte dat hoe sneller ik lees, hoe sneller het boek uit is.
Nu weer wachten op het volgende kunststukje van Olde Heuvelt..
Een heel spannend en luguber verhaal. Ik vond het echt heel tof opgebouwd! Maar het was toch wat ongeloofwaardig. Hoofdpersonage was 13 maar gedroeg zich veel ouder. Al met al, een leuk boek om te lezen.
Wat hebben we lang moeten wachten voor we Orakel konden lezen. Gelukkig was er de boektrailer, die is zo sterk, dat het hielp om geduld te hebben. Eindelijk is het dan zover. Orakel has arrived. Na Echo, ik liep toen zowat naar de boekhandel remember, was ik wel zo slim om Orakel gelijk te pre-orderen.
De schrijfstijl van Thomas Olde Heuvelt, dat is pure liefde of echt helemaal je ding niet. Ik ben geen fan van horror momenten en ik denk oprecht dat Thomas de enige auteur is die met deze manier van schrijven, deze manier van een verhaal brengen, de elementen die zijn boek bevatten en noem maar op, mij kan bekoren.
‘Er lag die ochtend mist over het land, en daarom waren Luca Wolf en Emma Reich de eersten die het schip zagen. Later zou Luca zich afvragen hoeveel mensen er al op weg naar hun werk voorbij waren gereden, zich onbewust van wat daar vlakbij in het veld tegen de duinen verborgen had gelegen.’
Thomas Olde Heuvelt heeft een naar mijn mening een heel eigen genre ontwikkeld. Thriller/horror zoals ik het nog nooit las. Ik denk niet dat een vergelijking opgaat voor deze auteur en dat zijn schrijven hetgeen zal zijn waar andere auteurs mee vergeleken zullen worden.
Het boek heeft dus die typische Thomas schrijfstijl, een fuck of Engels woord meer of minder, daar wordt geen fuck om gegeven ( see what I did there) en de spanningsboog is flawless. Met momenten is die spanning zó hoog dat je denkt dat je hart uit je borstkas gaat springen.
‘Later zou Luca tegen zijn ondervragers vertellen dat hij er bijna zeker van was dat ze hem toen al niet meer had kunnen horen, en de scheepsbel evenmin. Emma stond maar decimeters van hem af, maar er was een volslagen wezenloze blik over haar gezicht gekomen. Witte adem viel uit haar half open mond, terwijl ze langs hem heen keek. Dóór hem heen keek.’
De flaptekst is genoeg, ik spoil niets. Wat je moet weten is dat je met dit boek kan rekenen op een echte steengoede Thomas Olde Heuvelt. Net zoals na HEX dacht ik bij het dichtslaan van het boek ‘wtf heb ik net gelezen?’ En dat is positief bedoeld. Geef je over aan Thomas en Orakel.
Zijn er al plannen voor een film of serie? Graag. Het verhaal leent zich er perfect toe. Het boek is spannend, beklijvend, de nodige portie humor (thanks Grim), creepy, beeldend, en het boek speelt enorm levendig voor je ogen af tijdens het lezen. There is no other than Thomas Olde Heuvelt.
I received an audio arc from NetGalley. Upon listening, at the end of chapter 3 it stops playing and says I've read 100 %. I cannot get it to work. DNF but not because of the story, but because of an audio issue on the NetGalley shelf app.
Evenaart Hex helaas bij lange na niet. Maar dat is dan ook een schier onmogelijke opgave. Begint goed, maar verzandt snel in langdradige avonturen van een niet echt uitgediept hoofdpersonage. Jammer, want de intermezzo's zijn weer erg goed.
Gevalletje you love it or hate it. I love it. :) Mooi vervolg op Hex Bovennatuurlijke horror, beetje over de top misschien, maar ik vind dat juist wel leuk. Thomas houdt het met momenten luchtig, om vervolgens je weer volop mee te sleuren in de griezelige momenten. Niet zo eng dat je er van wakker ligt, maar het zorgt er wel voor dat het verhaal lang bij je zal blijven.
Thomas verweeft geschiedenis met het heden. Ik vond het ook leuk dat op een gegeven moment een heel recentelijke gebeurtenis in zat namelijk
1) het spannende begin. Ergens in december zien twee pubers een achttiende-eeuws zeilschip in een bollenveld bij de duinen liggen. Orakel, staat erop. Niet veel later zijn er elf mensen verdwenen, worden Luca en zijn moeder afgeschermd van de wereld vastgehouden en staan de geheime diensten voor een raadsel. Alles wordt uit de kast gehaald om het in de doofpot te houden.
2) meisje van kleur als personage zonder dat dit "een ding" is.
3) goede omschrijvingen van dialogen en gevoelens van pubers (denk ik)
4) jonge hoofdpersonen die gelijkwaardig zijn
In het begin kon ik dus lekker mee in het verhaal en vond ik het heerlijk gruwelijk. Tenminste, ik weet niet zo goed of er een woord is dat beschrijft dat je iets heel eng vindt ... en dat je dan dan weer fijn vindt? Maar dat had ik, in ieder geval.
Tot al die mensen terugkwamen als zombies. Toen knakte er iets voor mij. Gek genoeg waren die zombies niet het probleem, maar de andere verwikkelingen: zoals dat Luca zo ver kan wegkomen, dat hij dan uiteindelijk bij zijn vriendinnetje belandt en in bad een seance doet. Dat was gewoon te veel. Kijk, met één zwakker stukje metselwerk in een muur kun je wegkomen, maar als het er meerdere zijn dan gaat de stabiliteit naar de knoppen. En zo was het met dit verhaal ook. En tja, als je dan al niet meer mee bent .... dan komt het gewoon niet meer goed.
Weet je wat het is, ik snapte het gewoon niet meer. Al die zombies, die eigenlijk samen maar één ding te vertellen hebben? Wat is de relatie met dat booreiland? Voelt wel erg random. Waarom is Luca het Orakel, of is het nou ook weer niet? Er zijn veel losse eindjes. Waarom moeten die mensen dood? Wat is de lijn met de 18e eeuw? Waarom ligt dat schip daar? En waarom zo'n enorm lang actie-stuk op dat booreiland ... da werkt ni, toch?
En wat ik, als Gaiman-adept, erg jammer vond is de premisse van een oude god die zich roert. Olde Heuvelt zegt dat hij Neil Gaiman erkentelijk is voor het mogen lenen van dit concept, hij heeft het dus eerlijk toegegeven. Maar het is een beetje schraal als je hele plot geleend lijkt te zijn. Voor een Gaiman-fan is het dan iig schraal om te lezen.
En dan al die verwijzingen naar Hex ... je moest dat verhaal nog wel erg scherp op je netvlies hebben wil je dat allemaal nog weten. Maar ja, net als bij Hex heb ik snel gelezen, mede omdat ik op zoek ging naar dat moment van ja, nu snap ik het. Maar net als bij Hex blijf ik zo achter: ¯\_(ツ)_/¯
Jammer toch.
This entire review has been hidden because of spoilers.
3.5 stars I think Thomas' writing may not be for me. Some words felt strange, not quite fitting (which I can't blame on translation as I read it in Dutch). All the English by the characters didn't feel real. The humorous parts didn't tickle me either. It all just feels….forced. Just like the ending. Though I liked this book better than the previous one, again there were a lot of small stuff that annoyed me. And I could go on. Also, I know this is horror but I'm quite tired of reading about Why 4 stars nonetheless? Because I did like the creepy and eerie atmosphere in the first ¾ of the book, I liked the characters and I liked the premise. It was an easy read. And slightly better written than Hex (though I loved the creepy atmosphere in that book as well).
Helemaal uit mijn comfortzone met dit boek…. Dit is echt niet mijn genre.. Toch ben ik blij dat ik het gelezen had. Heel goed geschreven, spannend en je wordt echt in heel bijzondere werelden getrokken… een pageturner met interessante karakters. Ik vond alleen het taalgebruik van de adolescenten onderling irritant.. Misschien ben ik daar gewoon te oud voor..Ik ga het boek in ieder geval mijn leerlingen aanraden!
nadat hex me zo erg de stuipen op het lijf heeft gejaagd dat ik een tijdje met een lampje aan heb geslapen, koop ik alles wat thomas olde heuvelt uitbrengt direct en zo ook orakel. ook dit boek is wederom goed spannend, vooral het begin is onwijs mysterieus. later in het boek, vooral tegen het einde aan, wordt het eigenlijk een beetje vaag, maar dat vind ik niet erg.
het enige jammere vind ik dat er best veel naar hex wordt gerefereerd en sorry, maar ik weet niet echt veel meer van een boek dat ik las in 2016.
Orakel start met de ontdekking van een schip. Een achttiende eeuws schip welteverstaan, midden in een weiland. Al snel blijkt dat het schip niet deugt. Elf mensen klimmen door een luik het schip binnen en verdwijnen. Dit is de start van een boek vol mysteries, geheime operaties en bovennatuurlijke fenomenen.
Thomas Olde Heuvelt bevestigd met dit boek opnieuw dat hij een meester is in het vertellen van originele, aangrijpende en angstaanjagende verhalen. De manier waarop verschillende verhalen vertelt worden, maar uiteindelijk bij elkaar uitkomen, is ontzettend goed gedaan.
De schrijfstijl leest prettig weg, maar zorgt er ook voor dat je de bladzijdes wil blijven omslaan. De dialoog is erg sterk en geloofwaardig.
Als groot fan was het een leuke toevoeging dat Robert Grim een van de karakters in Orakel was. De cross over van de twee boeken was alles waarvan ik niet wist dat ik het nodig had!
Ik vond dit echt een heel goed boek. In onze boekwinkel staat 'ie bij 'spannende boeken', en spannend was het zeker. Toch zou ik dit boek niet simpelweg als 'horror' of 'thriller' bestempelen, want er zaten ook veel fantasy-elementen in. Een beetje van alles, zonder rommelig te worden.
Olde Heuvelt liet me ook echt met de personages meevoelen. Ik voelde de frustratie die Luca en zijn moeder voelen wanneer ze door November-6 monddood gemaakt worden, voelde de angst. Gelukkig zijn er ook genoeg grappige momenten die ervoor zorgen dat het allemaal niet té zwaar wordt.
Orakel voelt voor mij eigenlijk aan als een soort Nederlands Stephen King boek, maar dan wel Stephen King op z'n best. Ik kijk zeker uit naar het nieuwe werk van Olde Heuvelt. Gelukkig heb ik tot die tijd nog zijn tweede boek om te lezen.
Na Hex en Echo het derde boek van Thomas Olde Heuvelt en wat mij betreft duidelijk het beste. Bij momenten deed het me denken aan de grootmeester Stephen King himself. Als hij zich zo verder blijft ontwikkelen wordt hij een heel groot schrijver. Het verhaal leest vlot, heeft wat afwisseling tussen vroeger en nu, dat vroeger gaat dan vooral over het schip Orakel en over een oud volk, het bevat bovennatuurlijke elementen, wat gruwel en horror. Daarnaast is het ook gewoon spannend om te weten hoe de vork aan de steel zit. Goed plot, alles netjes afgewerkt. Goed gedaan.
Hex was eng omdat het zo dichtbij kwam en enorm realistisch was. Orakel is spannend, maar niet eng. Het verhaal begint sterk en de opbouw maak het tot het midden heel spannend en onverwacht. De spanning blijft het hele boek aanwezig, maar het verhaal wordt op een gegeven moment zo groots en onrealistisch waardoor het mij niet aangrijpt zoals Hex dat deed.
Tieners, geheim agenten en bovennatuurlijke monsters en griezels. Het voelt een beetje alsof je naar een Netflix-serie zit te kijken. Toegankelijk maar ook een beetje oppervlakkig. Niet helemaal mijn genre.
An interesting read, part scifi, part horror. But you know, lots of sci-fi is horror and vice versa, so...
First thing, lots of tropes here. Mysterious happening at the start. Can't be explained. MCs are young boy - and an older man. More weird goings-on, boy at the center of it all? Strange, super-secret government agency gets involved - sanctioned, or something else? Then we get monsters, chases, monsters, running, hiding, more chases...
Lots of similar books have these tropes. The boy who can 'save the world,' or at least part of it. Cryptic, mysterious connections to things/events in the past. Authority figures you wouldn't trust with watering your plants while you're on vacation. Get the picture? However...
I've said in other reviews, it's how a writer plays with these things - or presents them - which makes one book remarkable, different, intriguing - and another a dud. This book is no dud. It drew me in, made me keep reading late into the night. It's a book I want to own! (I borrowed my copy.) The scenarios presented are so entirely 'real,' they creeped me out. Dialogue perfect. Descriptive phrases and passages - engrossing. Character interactions totally realistic. (They react like real people would do, and not as in some books, as forced.) When a writer can do all this and make the craziest things seem possible - plus the writing itself is exemplary - that's more than a reading bonus IMO. You can get shivers - real ones - here.
To say too much about the story or plot would be a huge spoiler. Suffice to say: two thirteen-year old Dutch kids on their way to school see something in an empty field which should not be there! From thereon, everything goes downhill, fast.
"Weet niet wat my voorts te doen staat. Hoe kan "De Orakel" verder vaaren als t' recht niet zegeviert?"
Ik lag er niet zo wakker van als Hex, maar "Orakel" was wel héél lastig weg te leggen 's avonds. Niemand schrijft thrillers - met een vleugje fantasy en lekker veel horror - zoals Thomas Olde Heuvelt.
Het verhaal moest even op om stoom te komen, maar vanaf het moment dat we de Teruggekeerden zagen, ging het hele boek los en werd het heerlijk spannend en gruwelijk. Het mysterie rond 'De Orakel' was ook goed uitgewerkt: de intermezzo's als Journaal en Omina werkte goed in het opbouwen van de kracht en impact van het naderende onheil.
De personages waren helaas wat minder gelaagd dan het mysterie: ik moest bij Barbara toch steeds aan Joyce denken uit Stranger Things. Luca was een goede held, alleen kreeg ik het idee dat de auteur vaak vergat dat hij 13 jaar was. Grim daarentegen terugzien vond ik heel leuk: het is fijn een heldere denker te hebben in deze chaotische situatie.
En die finale: die was echt spectaculair. Ik kreeg kippenvel vanaf het landen op het booreiland en dat bleef ik houden tot de laatste bladzij. Nieuwe en oude fans van Thomas gaan hiervan genieten: aanrader! 3,75 sterren.
Bevat wederom waar Olde Heuvelt sterk in is: het combineren van de dynamiek van alledag met het bovennatuurlijke. Heel goed, jaloersmakend geschreven. Het verhaal is spannend en meeslepend en er zit een goede vaart in. Personages zijn realistisch (voor het grootste gedeelte), en Robert Grim uit HEX past stiekem behoorlijk goed in dit verhaal. Hij slaat nu eenmaal ook gewoon een heerlijk figuur. Verder zijn de intermezzo's ook van hoge kwaliteit, zeker het scheepsjournaal later in het boek.
Jammer genoeg bevat het ook waar Olde Heuvelt minder sterk in is: eindes. Hij kan uitstekend escaleren, maar als de situatie eenmaal genoeg uit de hand is gelopen, moet Olde Heuvelt het hebben van het bovennatuurlijke in de vage, abstracte zin. En vooral: in weinig subtiele zin. Deel 5 van het boek (en in iets mindere mate al het einde van deel 4) staat haaks op de rest van het boek. Sommige scènes uit deel 5 kwamen regelrecht uit een shounen-anime; wellicht toepasselijk, gezien het feit dat de hoofdpersoon 13 jaar oud is, maar niet overtuigend en bijna storend. De boodschap(pen) die Olde Heuvelt hiermee over wilde brengen hadden ook een stuk geraffineerder gekund. Dat had recht gedaan aan de rest van het boek.
Desondanks zeker wel het lezen waard, met name als bovenstaande je niet stoort. Maar een wat genuanceerder einde had het boek meer gesierd.
Okay, officieel heb ik nu een hekel aan Thomas zijn boeken. Om de één of andere reden pak ik die boeken altijd s avonds om te lezen. En laat mij dit zeggen... Dat is geen goed idee.
Dit boek sprak mij als Noordwijker direct aan. Ook omdat ik al bekend was met Thomas zijn andere boeken.
Toen ik begon aan dit boek kreeg ik meteen al moeite om hem weg te leggen. Vanaf het begin tot het einde is het één en al actie/gebeurtenissen. Er gebeuren zo ontzettend veel dingen waardoor je aan het boek gekluisterd blijft. Dit boek voelden dan ook aan als een ware rollercoaster.
De terugblikken, het logboek, het verleden, alles komt aan bod. Alles wordt goed verteld en je kan wel merken dat Thomas voor dit boek veel research heeft moeten doen. Ik heb wel National Geographic magazines, maar ik wist niet zoveel als Ines. Dat werd dus even googlen.
Al met al een heeel erg gaaf boek! Alleen niet verstandig om het s avonds te gaan lezen als je tenminste nog van plan bent om te gaan slapen.
En die allerlaatste pagina... Jemig zeg! Ik wil meer!
De eerste helft van het boek vond ik het fantastisch. Wat een spanningsopbouw, wat een horror! Maar naarmate het verhaal vorderde was Olde Heuvelt me af en toe echt helemaal kwijt. Zonde. Toch zal ik in de toekomst de nieuwe boeken van Olde Heuvelt nog een kans geven, want Echo spookt af en toe nog steeds door mijn gedachten.
Dit boek overdag lezen en in de avonduren de netflixserie 1899 kijken. Voor mij een dubbele portie dromen over “spookboten”. Ik heb het Orakel met veel plezier en spanning gelezen. Mijn favoriet is echter nog steeds Echo.
Elke nieuwe titel van Thomas Olde Heuvelt weet altijd gauw mijn huis te vinden. Tot nu toe hebben zijn verhalen me niet teleurgesteld en ook met ‘Orakel’ heeft hij mij aangenaam weten te verrassen.
Voor mij komt dit verhaal weer helemaal in de buurt van het onderhuidse griezel gevoel dat ik had bij het lezen van ‘Hex’. Kippenvel in eigen huis omdat je een mega spannend verhaal leest, heerlijk! Het voelt in zijn geheel enger tijdens het lezen door de zeer herkenbare Nederlandse plaatsen en mijn eigen “thuis” gevoel met de zee. Het komt dan dus letterlijk dichterbij huis en maakt op die manier de leesbeleving realistischer als je het mij vraagt. Mijn verbeelding doet vrolijk mee bij dit soort verhalen. Daarbij vind ik het heel gaaf dat een karakter uit ‘Hex’ een rol heeft gekregen in dit nieuwe boek, wat voor extra leesplezier zorgt.
“Hij hoorde haar nog één keer, van heel ver weg en wat ze zei maakte hem door en door koud.”
Het karakteriseren van de personages verloopt van de meest belangrijke aanwezigen opbouwend gedurende het verhaal, waardoor je al lezende de personages steeds beter gaat kennen en begrijpen. Of toch niet misschien, er zijn tenslotte flink wat slechteriken aanwezig die je zelf absoluut niet tegen wil komen en zeer zeker niet zou vertrouwen. Luca, het hoofdkarakter in ‘Orakel’, is een jongen die ik gelijk al mag en beschermend onder mijn vleugels wil nemen. Mede door de levendige manier waarop de schrijver hem neergepend heeft. De jongen heeft een hoog bestaansgehalte in mijn gedachte, doet me denken aan mijn eigen nichtje, creëert empathie en medeleven bij mij als lezers.
“Daardoor moest Luca ineens aan iets denken dat hij al die tijd had proberen te verdringen.”
De schrijfstijl van Thomas neemt je op de één of andere soepele manier vanaf de eerste pagina’s gelijk mee de diepte in van het verhaal. Vanaf het begin is het boeiend, laat me niet meer los en maakt me enorm nieuwsgierig naar de ontknoping. Die ontknoping laat uiteraard nog lange tijd op zich wachten maar alles er tussenin is meer dan de moeite waard om te lezen. Er gebeurd veel maar niet te veel, het is bij vlagen gigantisch spannend en soms ronduit griezelig zodat de rillingen over mijn ruggengraad lopen. Ik verveel mij echt geen moment tijdens het lezen van dit boek en wil niets liever dan doorlezen.
“Er waren dingen die niet verteld konden worden en er waren dingen waarover je gewoon niet praatte. Soms was zwijgen beter.”
Het is door de subtiel uitgebreide beschrijvingen inclusief gekozen bewoording waardoor het verhaal ook nog eens gemakkelijk visueel tot leven komt in mijn hoofd. De vormgeving draagt daar tevens zijn steentje aan bij, net als de wisseling in tijdsperiodes, en maakt het zo voor mij tot een perfect geheel.
“Een beter verjaardagscadeau kon Grim zich niet voorstellen.”
Aangezien ik ook graag de boeken van Stephen King lees zie ik enige vergelijking met die verhalen, zoals bijvoorbeeld kleine overeenkomende manier van schrijven, plottwists laten ontstaan en qua stijl doet dit boek mij denken aan ‘Het instituut’. Toch zijn de verhalen van Thomas volstrekt origineel tot dusver, kan ik ze inhoudelijk niet vergelijken op de verhaallijn en ben ik elke keer weer benieuwd naar zijn volgende gedachtespinsel. Dus Thomas ‘just keep on writing’ ;)
Pfoe, what a ride. Het hele boek leest eigenlijk als een briljant gecomponeerde Netflix-serie, inclusief spanningsverhogende intermezzo’s, verstrooide puzzelstukjes, puberproblemen en hippe taal. Toch stoorde dit me nergens, al hoopte ik soms wel op iets meer diepgang. Het verhaal is beeldend en levendig, maar juist daarom vind ik het zo gek dat hoofdpersoon Luca een 13-jarige voor moet stellen. Ik had het veel geloofwaardiger gevonden als hij 15 of 16 was geweest, niks ten nadele van 13-jarigen overigens. Aan het einde, of ja vlak voor het einde stoorde de buitennatuurlijk wervelwind me een beetje, maar in de rest van het boek is dat haast natuurlijk ingevlochten in het geheel. Van het einde werd ik zelfs een beetje melancholisch. Dus, al met al, een heerlijk boek om doorheen te vliegen en echt wel goed geschreven.
3.5⭐️ I liked a lot about this, the story was super weird & that alone held my intrigue. The characters were where my issues were. One of the main characters, Luca, I loved immediately and really enjoyed his sections. The other POV’s were very meh for me, I was bored during them a lot of the time. I don’t much vibe with police POVs so maybe that’s why, and there are a lot of government people in this. It’s also been a few years since reading Hex so I’ve completely forgotten who Grim is. Maybe if I had reread that I would have had more interest in his sections. The plot was great though and kept me reading til the end.