F
F isch e latynische Buechstab wo us em Etruskische stammt. Im Etruskische hed är de Lutwärt /w/ ghaa. Dr etruskisch Buechtstab isch us em Griechische übernoo worde; s griechischi Vorbild haisst Digamma, wels wie zwei Gamma ússseet. Au im Griechische isch dr Lutwärt vo däm Buechstab /w/ gsi. Speter isch das /w/ aber us em Griechische verschwunde; us woinos isch so oinos ('Wy') worde.
Im latynische hed me zersch F zämme mit H bnutzt, zur Wiidergoob vom Lút /w/. Wyl im latinische V au für /w/ bnutzt worde isch, hed s F kai H me bruucht; dorum hed men aagfange, F elai für de Lútwärt /f/ z bnutze. Des isch au im hittige latinische Alfabeet no esoo; mit numme wenigi Ussname, zum Byspiil wird of uf Änglisch als /ɔv/ ússgsproche, des isch aber en Ussnaam. S Altänglische (angelsäxischi) hed nume ei Phoneem ghaa, nämmlig /f/, und [v] isch en Allophon vo /f/ gsi.
Gschicht vum F
[ändere | Quälltäxt bearbeite]![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Proto-semitischs Waw-Zeiche |
Phönizischs Waw | Griechischs Digamma | Etruskischs W | Etruskischs F | Latiinischs F |
Weblink
[ändere | Quälltäxt bearbeite]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/12px-Commons-logo.svg.png)