Грыгорый II (Папа Рымскі)
Грыгорый II | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
лац.: Gregorius PP. II | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Канстанцін I | ||||||
Пераемнік | Грыгорый III, Папа Рымскі | ||||||
|
|||||||
|
|||||||
Дзейнасць | бібліятэкар, каталіцкі святар, пісьменнік | ||||||
Нараджэнне |
669 |
||||||
Смерць |
11 лютага 731[1] |
||||||
Пахаванне | |||||||
Бацька | Марцэл | ||||||
![]() |
Грыгорый II (лац.: Gregorius PP. II; 669 — 11 лютага 731) — Папа Рымскі з 19 мая 715 да 11 лютага 731 года.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Бацька Грыгорыя — рымлянін Марцэла са старадаўняга і шляхетнага роду. Па пазнейшых дадзеных, Грыгорый быў сваяком Папы Бенедыкта II, аднак праверыць гэтыя звесткі немагчыма. У маладосці Грыгорый быў у палоне ў лангабардаў, але здолеў выкупіцца. У час пантыфікату Грыгорый клапаціўся пра місіянерства ў Германіі, Англіі і Ірландыі.
Папа з аднаго боку зрабіў усё, каб не ваяваць з лангабардамі (кароль Ліўтпранд), а з другога боку пачаў аднаўляць рымскія сцены.
Пры Грыгорыю II у 725 годзе пачалася барацьба супраць іканаборства. Ён адлучыў ад царквы імператара-іканаборца Льва III Ісаўра. Няўдалы замах на Папу па заданні візантыйскага імператара прывёў да паўстання ў Італіі супраць Канстанцінопаля.
Зноскі
- ↑ autori vari Enciclopedia dei Papi — 2000.