Сатана
Выгляд
Сатана | |
---|---|
іўр.: שָׂטָן | |
![]() Сатана з паэмы Джона Мільтана «Згублены Рай». Гравюра Гюстава Дарэ | |
Міфалогія | Theistic Satanism[d], аўраамічныя рэлігіі[d] і д'яблапаклонства |
Пол | мужчынскі пол |
У іншых культурах | Shaitan[d], Iblis[d], serpent in the Bible[d], д’ябал, Angra Mainyu[d], Люцыфер, Belial[d], Devil in Christianity[d], Ezekiel's cherub in Eden[d], Ha-Satan[d], Prince of Darkness[d], Red Dragon of the Apocalypse[d], Helel[d], Woland[d], Ifrit[d], Marid[d], ghoul[d] і Um as-Sibyan[d] |
![]() |
Сатана (ад іўр.: שָׂטָן — «праціўнік», «паклёпнік») — у рэлігійна-міфалагічных уяўленнях аўраамічных рэлігій (іўдаізму, хрысціянства і ісламу) галоўны праціўнік Бога і нябесных сіл, які ўяўляе сабой вышэйшае ўвасабленне зла і штурхае чалавека на шлях духоўнай пагібелі.
У шэрагу кніг Старога Запавету Сатаной называецца анёл, які выпрабоўвае веру праведніка (гл. Іоў. 1:6-12). У Евангеллях паказваецца, што Сатана ўпаў з неба (Лк. 10:18). Апостал Павел сцвярджае, што Сатана здольны змяняцца (μετασχηματίζεται) у анёла святла (άγγελον φωτός) (2Кар. 11:14). У Апакаліпсісе Сатана выступае як Цмок і Д’ябал — правадыр цёмных анёлаў у бітве з архангелам Міхаілам (Адкр. 12:7-9; 20:2,3,7-9).
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сатана