Google Meet SDK و API به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا با Meet تعامل داشته باشند. میتوانید بهصورت برنامهریزی Meet را در محصول خود ادغام کنید یا از محصول خود در Meet استفاده کنید.
با SDK و API آشنا شوید
راههای مختلفی برای پیادهسازی راهحلها و ادغام با Google Meet وجود دارد:
- Google Meet افزونههای SDK برای وب (پیشنمایش توسعهدهنده): برنامهتان را بهعنوان افزونهای در Meet جاسازی کنید، جایی که کاربران میتوانند بدون خروج از Meet برنامه را پیدا کنند، به اشتراک بگذارند و در آن همکاری کنند. همچنین میتوانید محتوا را در زمان واقعی همگامسازی کنید و کنترلهای مشترکی را برای کاربران فراهم کنید تا از برنامه خود استفاده کنند.
- Google Meet REST API (به طور کلی در دسترس): جلسات را در برنامه خود ایجاد و مدیریت کنید و داده ها را از یک کنفرانس بازیابی کنید.
نمودار زیر به شما کمک می کند نقطه پایانی درستی را برای مشکلی که می خواهید حل کنید انتخاب کنید:
تفاوت بین SDK و API چیست؟
SDK و API دو ابزاری هستند که میتوانید هنگام توسعه برای Meet از آنها استفاده کنید. اساساً یک SDK و API ویژگی های مشابهی دارند و به شما امکان می دهند قابلیت های برنامه خود را افزایش دهید.
SDK
کیت توسعه نرم افزار (SDK) ابزاری برای ساخت نرم افزار بر روی یک پلت فرم، سیستم عامل یا زبان برنامه نویسی خاص است. یک SDK اغلب شامل کامپایلرها، کتابخانه های کد، دیباگرها، مستندات، آموزش ها، نمونه های کد و حداقل یک کتابخانه API برای تسهیل ارتباط است.
SDK ها چندین مزیت دارند:
- آنها شامل همه چیزهایی هستند که توسعه دهندگان برای ساخت و اجرای نرم افزار نیاز دارند و به نرم افزار اجازه می دهد تا به روشی استاندارد ساخته شود.
- چرخههای توسعه سریعتری ایجاد میکند زیرا SDK شامل مؤلفهها و کتابخانههای از پیش ساختهشده است که امکان توسعه برنامه را فراهم میکند.
- حاوی اطلاعات داخلی مانند مستندات و آموزشهایی است که به توسعهدهندگان اجازه میدهد تا برنامهها را بسازند، آزمایش کنند و اجرا کنند.
- هزینه ها را با کاهش زمان و منابع توسعه برنامه کنترل می کند.
API
یک رابط برنامه نویسی کاربردی (API) به ارتباط بین دو پلتفرم کمک می کند و به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا بر اساس سرویس ارائه شده در API ایجاد کنند. API، چه در یک SDK یا به صورت مستقل، از پروتکل های از پیش تعیین شده برای تعیین نحوه تبادل داده ها استفاده می کند. APIها پیچیدگی های اتصال به سرویس ها را از بین می برند تا ادغام بین برنامه ها ممکن شود.
یک API معمولاً شامل موارد زیر است:
- رابط: یا Web API یا Web Service API (که یک رابط پردازش برنامه بین سرور وب و مرورگر وب است که مستقیماً از طریق یک کلمه کلیدی قابل دسترسی است) یا REST API (که یک رابط بدون حالت است که برای دسترسی غیر مستقیم به داده های ساده از طریق توابع HTTP استفاده می شود. مانند GET، PATCH، DELETE).
- منابع و مستندات فنی: مشخصات مرجع و مستندات راهنما که نحوه استفاده از API را توضیح می دهد.
API ها چندین مزیت دارند:
- ادغام سیستم های نرم افزاری مختلف برای محصولات قوی تر.
- با استفاده مجدد از پایگاه کد موجود، زمان توسعه افزایش یافته است.
- بهروزرسانیها را میتوان در سطح API به جای استقرار مجدد همه کدها اعمال کرد.
- کاربران جدید را تشویق می کند تا محصولات شما را کشف کنند که می تواند فرصت های تجاری را افزایش دهد.
بین SDK و API انتخاب کنید
SDKها و APIها فرآیند توسعه نرم افزار را کارآمدتر و مشارکتی تر می کنند. در حالی که یک SDK اغلب شامل یک API است، هر دو ابزار می توانند با هم کار کنند.
جدول زیر را در مورد زمان استفاده از هر ابزار مرور کنید:
SDK | API | |
---|---|---|
توضیحات | جعبه ابزار برای ساختن نرم افزار بر روی یک پلت فرم، سیستم عامل یا زبان برنامه نویسی خاص. | به ارتباط بین دو پلتفرم کمک می کند. |
چگونه کار می کند | قبل از توسعه برنامه خود را نصب کنید. | کلید API را برای درخواست API دریافت کنید. |
تابع | ایجاد اپلیکیشن یا API | قابلیت های برنامه های خود را برای ارتباط با سیستم های موجود گسترش دهید. |
مورد استفاده | زمانی که برای نوشتن کد سریعتر به ابزارهای مخصوص پلتفرم نیاز دارید. | زمانی که می خواهید بر روی قابلیت های نوشته شده توسط توسعه دهنده دیگری بسازید. |
پلت فرم | زبان و پلتفرم خاص | ارتباط بین پلتفرمی |