Δρόμος 400 μέτρων
Στίβος Δρόμος 400 μέτρων | |
---|---|
![]() Αθλητές μπαίνουν στην τελική ευθεία δρόμου 400 μέτρων | |
Ρεκόρ ανδρών | |
Παγκόσμιο | Γουέιντ Φαν Νίκερκ ![]() |
Ολυμπιακό | Γουέιντ Φαν Νίκερκ ![]() |
Ρεκόρ γυναικών | |
Παγκόσμιο | Μαρίτα Κοχ 47,60 ![]() |
Ολυμπιακό | Μαρί-Ζοζέ Περέκ ![]() |
Ο δρόμος των 400 μέτρων είναι αγώνισμα του στίβου που αντιστοιχεί σε έναν γύρο του σταδίου για στίβο κανονικών διαστάσεων. Αποτελεί τον μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα δρόμου ταχύτητας («σπριντ») και διεξάγεται σε όλους τους Ολυμπιακούς Αγώνες της νεότερης εποχής (από το 1896) για τους άνδρες, ενώ για τις γυναίκες από το 1964 και μετά. Οι δρομείς εκκινούν σε προκαθορισμένες θέσεις και τρέχουν σε ξεχωριστές διαδρομές σε ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα.
Κανόνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στον αγώνα, όπως και στους άλλους δρόμους ταχύτητας, χρησιμοποιούνται αφετήρες στη θέση εκκίνησης. Οι δρομείς λαμβάνουν θέσεις σε αυτούς με την εντολή «έτοιμοι», παίρνουν τη στάση ισομετρικής τάσης των μυών και εκκινούν μόλις ακούσουν την εκπυρσοκρότηση του πιστολιού του αφέτη. Οι αφετήρες δίνουν μία επιπλέον ώθηση στους αθλητές. Η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να αναπτύξει ο αθλητής ή η αθλήτρια είναι σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία στο αγώνισμα αυτό, αλλά απαιτείται και σημαντική διάρκεια στην ταχύτητα, όπως και ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει τις συγκεντρώσεις γαλακτικού οξέος, ώστε να διατηρηθεί υψηλή ταχύτητα για έναν ολόκληρο γύρο. Μολονότι θεωρείται κυρίως αναεροβικό αγώνισμα, υπάρχει κάποια αεροβική συνιστώσα και το πόση αεροβική προπόνηση απαιτείται για τους δρομείς των 400 μ. είναι ανοικτό ζήτημα.[1] Στις χώρες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και στις ΗΠΑ οι αθλητές αγωνίζονταν παλαιότερα στην αντίστοιχη απόσταση των 440 υαρδών (402,34 μέτρων), δηλαδή του ενός τετάρτου του μιλίου ξηράς.
Ρεκόρ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παγκόσμιο ρεκόρ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Άνδρες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 400 μέτρων ανδρών αναγνωρίσθηκε από την IAAF το 1912, και από τότε έχει καταρριφθεί επισήμως ή ισοφαρισθεί 23 φορές. Η επίδοση (48,2) του Τσαρλς Ρέιντπαθ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης αναγνωρίζεται ως παγκόσμιο ρεκόρ, όπως επίσης αναγνωρίζεται ο μικρότερος χρόνος στη μεγαλύτερη απόσταση των 440 υαρδών που πέτυχε ο Λονγκ το 1900. Αντιθέτως, η επίδοση του Έρικ Λίντελ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 αναγνωρίσθηκε μεν αρχικώς ως παγκόσμιο ρεκόρ, παρά το ότι ήταν χειρότερη από αυτή του Μέρεντιθ στις 440 υάρδες από το 1916, αλλά τον Αύγουστο του 1928 η IAAF ακύρωσε την αναγνώριση.
Η εξέλιξη του επίσημου παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα των ανδρών φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Το «υ» υποδηλώνει χρόνο για διαδρομή 440 υαρδών που ανάχθηκε σε ρεκόρ για τα 400 μέτρα, ενώ το «+» επίδοση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια δρόμου μεγαλύτερης αποστάσεως.
Χρόνος (δευτ.) | Αθλητής | Εθνικότητα | Τόπος αγώνα | Ημερομηνία |
---|---|---|---|---|
47,8 | Μάξι Λονγκ | ![]() |
Νέα Υόρκη, ΗΠΑ | 29 Σεπτεμβρίου 1900[2] |
48,2 | Τσαρλς Ρέιντπαθ | ![]() |
Στοκχόλμη, Σουηδία | 13 Ιουλίου 1912[2] |
47,4 | Τεντ Μέρεντιθ | ![]() |
Βοστώνη, ΗΠΑ | 27 Μαΐου 1916[2][3] |
47,6 | Έρικ Λίντελ | ![]() |
Παρίσι, Γαλλία | 11 Ιουλίου 1924[4]:49 |
47,0 | Έμερσον Σπένσερ | ![]() |
Πάλο Άλτο (Καλιφόρνια), ΗΠΑ | 12 Μαΐου 1928[2] |
46,4 | Μπεν Ίστμαν | ![]() |
Πάλο Άλτο | 26 Μαρτίου 1932[2] |
46,28 | Μπιλ Καρ | ![]() |
Λος Άντζελες, ΗΠΑ | 5 Αυγούστου 1932[2] |
46,1 | Άρτσι Ουίλιαμς | ![]() |
Σικάγο, ΗΠΑ | 19 Ιουνίου 1936[2] |
46,0 | Ρούντολφ Χάρμπιχ | Ναζιστική Γερμανία | Φραγκφούρτη, Γερμανία | 12 Αυγούστου 1939[2] |
Γκρόβερ Κλέμερ | ![]() |
Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ | 6 Ιουνίου 1941[2][5] | |
46,0 | Χερμπ Μακκένλεϋ | ![]() |
Μπέρκλυ, ΗΠΑ | 5 Ιουνίου 1948[2] |
46,00 | Χερμπ Μακκένλεϋ | ![]() |
Μιλγουόκι, ΗΠΑ | 2 Ιουλίου 1948[2] |
45,8 | Τζορτζ Ρόουντεν | ![]() |
Έσκιλστούνα, Σουηδία | 22 Αυγούστου 1950[2] |
45,68 | Λου Τζόουνς | ![]() |
Πόλη του Μεξικού, Μεξικό | 18 Μαρτίου 1955[2] |
45,2 | Λου Τζόουνς | ![]() |
Λος Άντζελες, ΗΠΑ | 30 Ιουνίου 1956[2] |
44,9 | Ότις Ντέιβις | ![]() |
Ρώμη, Ιταλία | 6 Σεπτεμβρίου 1960[2] |
45,1 | Καρλ Κάουφμαν | Ε.Ο. Γερμανίας | Ρώμη | 6 Σεπτεμβρίου 1960[2] |
44,9 | Άντολφ Πλάμερ | ![]() |
Τέμπη (Αριζόνα), ΗΠΑ | 25 Μαΐου 1963[2] |
44,9 | Μάικ Λάραμπι | ![]() |
Λος Άντζελες, ΗΠΑ | 12 Σεπτεμβρίου 1964[2] |
44,5+ | Τόμι Σμιθ | ![]() |
Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια), ΗΠΑ | 20 Μαΐου 1967[2] |
44,19 | Λάρι Τζέιμς | ![]() |
Έκοου Σάμιτ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ | 14 Σεπτεμβρίου 1968[2] |
43,86 | Λι Έβανς | ![]() |
Πόλη του Μεξικού, Μεξικό | 18 Οκτωβρίου 1968[2] |
43,29 | Χάρι Λι Ρέινολντς | ![]() |
Ζυρίχη, Ελβετία | 17 Αυγούστου 1988[2] |
43,18 | Μάικλ Τζόνσον | ![]() |
Σεβίλλη, Ισπανία | 26 Αυγούστου 1999[2] |
43,03 | Γουέιντ Φαν Νίκερκ | ![]() |
Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία | 14 Αυγούστου 2016[6] |
Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 44,52 δευτερόλεπτα από τις 10 Μαρτίου 2018 και ανήκει στον Αμερικανό Μάικλ Νόρμαν. Σημειώθηκε στο Κόλετζ Στέισον του Τέξας.
Γυναίκες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 400 μέτρων γυναικών αναγνωρίσθηκε από τη IAAF το 1957. Μέχρι σήμερα η IAAF έχει αναγνωρίσει 27 παγκόσμια ρεκόρ γυναικών στο αγώνισμα (καταρρίψεις ή ισοφαρίσεις). Η εξέλιξη του επίσημου ρεκόρ φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Το «υ» υποδηλώνει χρόνο για διαδρομή 440 υαρδών που ανάχθηκε σε ρεκόρ για τα 400 μέτρα, ενώ το «+» επίδοση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια δρόμου μεγαλύτερης απόστασης.
Χρόνος (δευτ.) | Αθλητής | Εθνικότητα | Τόπος αγώνα | Ημερομηνία |
---|---|---|---|---|
57,0υ | Μαρλίν Μάθιους | ![]() |
Σίδνεϊ, Αυστραλία | 6 Ιανουαρίου 1957[2] |
57,0υ | Μαρίζ Τσάμπερλεϊν | ![]() |
Κράισττσερτς, Νέα Ζηλανδία | 16 Φεβρουαρίου 1957[2] |
56,3υ | Νάνσι Μπόιλ | ![]() |
Σίδνεϊ, Αυστραλία | 24 Φεβρουαρίου 1957[2] |
55,2 | Πολίνα Λαζάρεβα | ![]() |
Μόσχα, Σοβιετική Ένωση | 10 Μαΐου 1957[2] |
54,0 | Μαρίγια Ίτκινα | ![]() |
Μινσκ, Σοβιετική Ένωση | 8 Ιουνίου 1957[2] |
53,6 | Μαρίγια Ίτκινα | ![]() |
Μόσχα, Σοβιετική Ένωση | 6 Ιουλίου 1957[2] |
53,4+ | Μαρίγια Ίτκινα | ![]() |
Κρασνοντάρ, Σοβιετική Ένωση | 12 Σεπτεμβρίου 1959[2] |
53,4 | Μαρίγια Ίτκινα | ![]() |
Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία | 14 Σεπτεμβρίου 1962[2] |
51,9 | Σιν Κιμ-νταν | ![]() |
Πιονγιάνγκ, Βόρεια Κορέα | 23 Οκτωβρίου 1962[2] |
51,72 | Νικόλ Ντικλό | ![]() |
Αθήνα, Ελλάδα | 18 Σεπτεμβρίου 1969[2] |
51,74 | Κολέτ Μπεσόν | ![]() |
Αθήνα, Ελλάδα | 18 Σεπτεμβρίου 1969[2] |
51,0 | Μάριλυλιν Νέιφβιλ | ![]() |
Εδιμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο | 23 Ιουλίου 1970[2] |
51,0 | Μόνικα Ζερτ | ![]() |
Παρίσι, Γαλλία | 4 Ιουλίου 1972[2] |
49,9 | Ιρένα Σεβίνσκα | ![]() |
Βαρσοβία, Πολωνία | 22 Ιουνίου 1974[2] |
50,14 | Ρίιτα Σάλιν | ![]() |
Ρώμη, Ιταλία | 4 Σεπτεμβρίου 1974[2] |
49,77 | Κριστίνα Μπρέμερ | ![]() |
Δρέσδη, Ανατολική Γερμανία | 9 Μαΐου 1976[2] |
49,75 | Ιρένα Σεβίνσκα | ![]() |
Μπίντγκοστς, Πολωνία | 22 Ιουνίου 1976[2] |
49,29 | Ιρένα Σεβίνσκα | ![]() |
Μόντρεαλ, Καναδάς | 29 Ιουλίου 1976[2] |
49,19 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Λειψία, Ανατολική Γερμανία | 2 Ιουλίου 1978[2] |
49,03 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Πότσδαμ, Ανατολική Γερμανία | 19 Αυγούστου 1978[2] |
48,94 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Πράγα, Τσεχοσλοβακία | 31 Αυγούστου 1978[2] |
48,89 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Πότσδαμ, Ανατολική Γερμανία | 29 Ιουλίου 1979[2] |
48,60 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Τορίνο, Ιταλία | 4 Αυγούστου 1979[2] |
48,16 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Αθήνα, Ελλάδα | 8 Αυγούστου 1982[2] |
47,99 | Γιάρμιλα Κρατοχβίλοβα | ![]() |
Ελσίνκι, Φινλανδία | 10 Αυγούστου 1983[2] |
47,60 | Μαρίτα Κοχ | ![]() |
Καμπέρα, Αυστραλία | 6 Οκτωβρίου 1985[2] |
Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 49,59 δευτερόλεπτα από τις 7 Μαρτίου 1982 και ανήκει στη Γιάρμιλα Κρατοχβίλοβα. Σημειώθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Bundesarchiv_Bild_183-1984-0402-025%2C_Marita_Koch.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_183-1984-0402-025%2C_Marita_Koch.jpg)
Ρεκόρ ηπείρων και εθνικά (ανοικτού στίβου, σε δευτερόλεπτα)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ανδρών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πανευρωπαϊκό ρεκόρ: 44,33 Τόμας Σένλεμπε (Ανατολική Γερμανία), 3 Σεπτεμβρίου 1987 στη Ρώμη
- Παναμερικανικό ρεκόρ: 43,18 Μάικλ Τζόνσον (ΗΠΑ), 26 Αυγούστου 1999 στη Σεβίλλη
- Πανασιατικό ρεκόρ: 43,93 Γιουσέφ Μασραχί (Σαουδική Αραβία), 23 Αυγούστου 2015 στο Πεκίνο
- Το παναφρικανικό ταυτίζεται σήμερα με το παγκόσμιο ρεκόρ.
- Πανελλήνιο ρεκόρ: 45,11 Δημήτρης Ρέγας, 16 Σεπτεμβρίου 2006 στο Μαρούσι
Γυναικών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Παναμερικανικό ρεκόρ: 48,37 Σόνι Μίλερ-Ουίμπο (Μπαχάμες), 3 Οκτωβρίου 2019 στην Ντόχα
- Παναφρικανικό ρεκόρ: 49,10 Φαλιλάτ Ογκουνκόγια (Νιγηρία), 29 Ιουλίου 1996 στην Ατλάντα
- Πανασιατικό ρεκόρ: 48,14 Σαλγουά Εΐντ Νάσερ (Μπαχρέιν), 3 Οκτωβρίου 2019 στην Ντόχα
- Το πανευρωπαϊκό ταυτίζεται σήμερα με το παγκόσμιο ρεκόρ.
- Πανελλήνιο ρεκόρ: 50,45 Μαρία Μπελιμπασάκη, 11 Αυγούστου 2018 στο Βερολίνο.
Οι 10 καλύτεροι αθλητές όλων των εποχών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατάταξη | Επίδοση | Αθλητής | Ημερομηνία | Τόπος |
---|---|---|---|---|
1 | 43,03 δευτερόλεπτα | Γουέιντ Φαν Νίκερκ ![]() |
16 Αυγούστου 2016 | Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία |
2 | 43,18 | Μάικλ Τζόνσον ![]() |
26 Αυγούστου 1999 | Σεβίλλη, Ισπανία |
3 | 43,29 | Χάρι Λι Ρέινολντς ![]() |
17 Αυγούστου 1988 | Ζυρίχη, Ελβετία |
4 | 43,45 | Τζέρεμι Γουόρινερ ![]() |
31 Αυγούστου 2007 | Οσάκα, Ιαπωνία |
Μάικλ Νόρμαν ![]() |
20 Απριλίου 2019 | Τόρανς, ΗΠΑ | ||
6 | 43,48 | Στήβεν Γκάρντινερ ![]() |
4 Οκτωβρίου 2019 | Ντόχα, Κατάρ |
7 | 43,50 | Κουίνσι Γουότς ![]() |
5 Αυγούστου 1992 | Βαρκελώνη, Ισπανία |
8 | 43,64 | Φρεντ Κέρλυ ![]() |
27 Ιουλίου 2019 | Ντι Μόιν, ΗΠΑ |
9 | 43,65 | Λασών Μέριτ ![]() |
26 Αυγούστου 2015 | Πεκίνο, Κίνα |
10 | 43,70 | Τσάμπιον Άλισον ![]() |
25 Ιουνίου 2022 | Γιουτζίν, ΗΠΑ |
Οι 10 καλύτερες αθλήτριες όλων των εποχών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατάταξη | Επίδοση | Αθλητής | Ημερομηνία | Τόπος |
---|---|---|---|---|
1 | 47,60 δευτερόλεπτα | Μαρίτα Κοχ ![]() |
6 Οκτωβρίου 1985 | Κανμπέρα, Αυστραλία |
2 | 47,99 | Γιάρμιλα Κρατοχβίλοβα ![]() |
10 Αυγούστου 1983 | Ελσίνκι, Φινλανδία |
3 | 48,14 | Σαλβά ιντ Νάσερ ![]() |
3 Οκτωβρίου 2019 | Ντόχα, Κατάρ |
4 | 48,25 | Μαρί-Ζοζέ Περέκ ![]() |
29 Ιουλίου 1996 | Ατλάντα, ΗΠΑ |
5 | 48,27 | Όλγα Μπρίζγκινα ![]() |
6 Οκτωβρίου 1985 | Κανμπέρα, Αυστραλία |
6 | 48,36 | Σόνι Μίλερ-Ουίμπο ![]() |
6 Αυγούστου 2021 | Τόκιο, Ιαπωνία |
7 | 48,57 | Νικίσα Πράις ![]() |
20 Ιουλίου 2024 | Λονδίνο, Μεγάλη Βρετανία |
8 | 48,64 | Τατιάνα Κοτσέμποβα ![]() |
10 Αυγούστου 1983 | Ελσίνκι, Φινλανδία |
9 | 48,65 | Κάθι Φρίμαν ![]() |
29 Ιουλίου 1996 | Ατλάντα, ΗΠΑ |
10 | 48,70 | Σάνια Ρίτσαρντς-Ρος ![]() |
16 Σεπτεμβρίου 2006 | Αθήνα, Ελλάδα |
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Canadian Journal of Applied Sport Sciences, «Aerobic versus anaerobic training for success in various athletic events», του Shepard, R.J., 1978
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 2,23 2,24 2,25 2,26 2,27 2,28 2,29 2,30 2,31 2,32 2,33 2,34 2,35 2,36 2,37 2,38 2,39 2,40 2,41 2,42 2,43 2,44 2,45 2,46 2,47 2,48 12th IAAF World Championships In Athletics: IAAF Statistics Handbook. Βερολίνο 2009 (PDF). IAAF Media & Public Relations Department, Monte Carlo 2009, σσ. 546, 548. Αρχειοθ. από το αρχικό (PDF) στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2009.
- ↑ «The Official Report of the Games of the 8th Olympiade» (PDF). Παρίσι 1924, σελ. 107. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2011.
- ↑ Hymans, Richard· Matrahazi, Imre. «IAAF World Records Progression» (pdf) (2015 έκδοση). International Association of Athletics Federations. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.
- ↑ http://www.criticalpast.com/video/65675028733_Track-and-field-events-at-Franklin-field_400-meters_pole-vault_Grover-klemmer
- ↑ «Men's 400m Results» (PDF). Rio 2016. International Olympic Committee. 14 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κατάλογος ρεκόρ των 400 m σε XML από την IAAF.