زبان اشاره آمریکایی
زبان اشاره آمریکایی | |
---|---|
منطقه | آمریکای شمالی، آفریقای غربی، مرکز آفریقا |
شمار گویشوران | ناشناخته (۲۵۰٬۰۰۰–۵۰۰٬۰۰۰ در ایالات متحده اشارهشده ۱۹۷۲) |
Default
| |
گویشها | |
کدهای زبان | |
ایزو ۳–۶۳۹ | ase |
گلاتولوگ | amer1248 [۱] |
![]() |
زبان اشاره آمریکایی (انگلیسی: American Sign Language) که به اختصار ASL خوانده میشود، زبان اشاره غالب در بین ناشنوایان ایالات متحده و بخشهای انگلیسی زبان کانادا است. به جز آمریکای شمالی، شکلهایی از ASL و کریولهای مبتنی بر ASL در بسیاری از کشورهای جهان کاربرد گستردهای دارند، از جمله در بین کشورهای غرب آفریقا و بخشهایی از جنوب شرقی آسیا. ASL شباهت بسیار زیادی با زبان اشاره فرانسوی (FSL) دارد. گفته شدهاست که ASL یک زبان کریولی است، با این حال برخی ویژگیهای ASL در زبانهای کریولی رایج و شناخته شده نیستند.در ایران یک دانشجوی زبان انگلیسی بنام سجاد اسدی بطور گسترده در توسعه زبان اشاره آمریکایی یا ASL نقش بسیار پر رنگی داشت.
پیدایش
[ویرایش]ASL در قرن نوزدهم در مدرسه ناشنوایان آمریکا (ASD) در شهر هارتفورد ایالت کانکتیکات ابداع شد.
شمار کاربران
[ویرایش]برآورد میشود که تعداد کاربران این زبان بین ۲۵۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ نفر باشد.
ویژگیها
[ویرایش]ASL دارای تعدادی جزء فونمیک (phonemic) است که در واقع شامل حرکات صورت و دست هاست. ASL شکلی از پانتومیم نیست، اما در ASL حرکات بدن نسبت به زبانهای گفتاری نقش بارزتری را ایفا میکند. بسیاری از زبان شناسان عقیده دارند که ASL یک زبان فاع-فعل-مفعول است، اما در این زمینه فرضیههای دیگری نیز مطرح شدهاند. گاه برای بیان کلماتی که از زبان انگلیسی وام گرفته شدهاند از "هجی انگشتی" میشود.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/ABC_pict.png/300px-ABC_pict.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7a/Sign_language_interpreter.jpg/220px-Sign_language_interpreter.jpg)
سامانه نوشتاری
[ویرایش]اگرچه هنوز سامانه نوشتاری ثابتی برای این زبان وجود ندارد، اما کاربران برای نوشتن از سامانههای نوشتاری گوناگونی استفاده میکنند.
-
عبارت «زبان اشاره آمریکایی» به روش علامت نگاری استوکویی
-
عبارت «زبان اشاره آمریکایی» به روش اشاره نگاری سوتون
-
مقایسه سیستمهای نوشتاری.فرم استوکویی و فرم دستنویس آن در سمت چپ، فرم اشاره نگاری در مرکز و فرم ساین فونت و فرم دستنویس آن در سمت راست.
منابع
[ویرایش]- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "زبان اشاره آمریکایی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
{{cite book}}
: Invalid|display-editors=4
(help)
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «American Sign Language». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۴.
پیوند به بیرون
[ویرایش]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- زبان اشاره آمریکایی
- خانواده زبان اشاره فرانسوی
- زبانهای السالوادور
- زبانهای ایالات متحده آمریکا
- زبانهای باربادوس
- زبانهای بلیز
- زبانهای بوتسوانا
- زبانهای بوروندی
- زبانهای بولیوی
- زبانهای پاناما
- زبانهای پورتوریکو
- زبانهای تایلند
- زبانهای ترینیداد و توباگو
- زبانهای تصریفی
- زبانهای جامائیکا
- زبانهای جزایر ویرجین ایالات متحده
- زبانهای جمهوری دموکراتیک کنگو
- زبانهای جمهوری دومینیکن
- زبانهای زیمبابوه
- زبانهای سنت کیتس و نویس
- زبانهای سنت وینسنت و گرنادینها
- زبانهای سنگاپور
- زبانهای فیلیپین
- زبانهای قبرس
- زبانهای کامبوج
- زبانهای کانادا
- زبانهای کنیا
- زبانهای گامبیا
- زبانهای گرنادا
- زبانهای گویان
- زبانهای ماداگاسکار
- زبانهای مراکش
- زبانهای نپال
- زبانهای نهاد-فعل-مفعول
- زبانهای هائیتی
- زبانهای هندوراس
- زبانهای هنگ کنگ
- فرهنگ ناشنوا در ایالات متحده آمریکا
- معرفیشدههای ۱۸۱۷ (میلادی)