کاراکتر (نماد)
ظاهر
کاراکتر (Character) یک علامت یا نماد (symbol) نشانهشناسی یا یک علامت است. کاراکتر معمولاً شامل یک حرف، یک رقم عددی، یک اندیشهنگاشت، یک هیروگلیف، یک نشانهگذاری یا یک علامت چاپی دیگر میشود.
تاریخ
[ویرایش]کلمه یونانی باستان χαρακτήρ ('charaktīr') از فعل χαράσσω (charassō) به معنای «تسریع کردن»،[۱] از ریشه PIE *g'ʰer- «برش» نیز در ایرلندی gearr و انگلیسی gassh ادامه یافتهاست، که شاید یک استعاره از همان ریشه یونانی باشد.[۲]
کلمه هیروگلیف به شخصیتهای پیچیده و اسرارآمیز الفبای مصری اشاره دارد[۳] هیروگلیف مصری سیستم نوشتاری رسمی بود که در مصر باستان استفاده میشد. هیروگلیفها عناصر واژهنگاشت، هجا و الفبایی را با مجموع ۱۰۰۰ کاراکتر مجزا ترکیب کردند.[۴]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Dee_glyph_%28fixed_width%29.svg/220px-Dee_glyph_%28fixed_width%29.svg.png)
منابع
[ویرایش]- ↑ χαράσσω, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus
- ↑ gash, on Oxford Dictionaries
- ↑ "Home: Oxford English Dictionary". www.oed.com (به انگلیسی). Retrieved 2017-02-21.
- ↑ Antonio Loprieno, Ancient Egyptian: A Linguistic Introduction (Cambridge: Cambridge UP, 1995), p. 12.