Alcelafinos
Alcelafinos Alcelaphinae Alcélafos, damaliscos e ñus Rango fósil: mioceno - actualidade | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Alcelaphus buselaphus | |||||||||||||||||||
Clasificación científica | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Xéneros e Especies | |||||||||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/2011-blue-wildebeest.jpg/240px-2011-blue-wildebeest.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/20130925_Serengeti5515_Topi.jpg/240px-20130925_Serengeti5515_Topi.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Damaliscus_lunatus.jpg/240px-Damaliscus_lunatus.jpg)
A dos alcelafinos (Alcelaphinae) é unha subfamilia de mamíferos artiodáctilos ruminantes da familia dos bóvidos.[1]
A subfamilia comprende catro xéneros de antílopes de tamaño de mediano a grande que se distribúen amplamente, agrupados en grandes rabaños, polas sabanas da África subsahariana. Teñen características moi semellantes, polo que se reúnen nuha soa tribo, a dos alcelafininos (Alcelaphini).
Inclúe os alcélafos, os damaliscos, os ñus, e outras especies parecidas.
Características
[editar | editar a fonte]Os alcelafinos son antílopes grandes con algunhas características moi peculiares:[2][3]
Todos eles teñen alzada (as agullas ou a cruz, as articulacións das extremidades anteriores) moi altas, bastante máis que as ancas, e a cara —a miúdo longa e estreita— cunha aparencia ruda, pouco bovina.
Pódense distinguir tres tipos inconfundíbeis:
- o topi e os seus afíns (todos os damaliscos) son os máis normais;
- os alcélafos distínguense ben polo se dorso claramente descendente, e pola súa cabeza moi longa, coroada por unha especie de prolongamento no que se insiren os cornos;
- os membros de ambos os grupos antecitados teñen a cola bordeada por unha especie de flocos de pelos tesos e negros na parte exterior (agás no alcélafo de Hunter ou hirola, Beatragus hunteri (antes Damaliscus hunteri);
- pola súa parte os ñus, debido á súa cabeza e aparencia xeral con ornamentos pilosos peculiares (barba, crina e cola equina) teñen un aspecto inconfundíbel, un algo "extravagante".
Todos eles viven en hábitats abertos, especialmente nas sabanas das grandes chairas.
Son moi gregarios, e a maioría viven en grandes mandas.
Clasificación
[editar | editar a fonte]Clasicamente a subfamilia utilízase no sentido da tribo dos Alcelaphini e non do clado Alcelaphini + Hippotragini. Este clado diverxeu dos caprinos hai aproximadamente 14 millóns de anos.[4]
A subfamilia foi definida en 1876 polo naturalista e cazador británico Victor Brooke (1843-1893), in Wallace. Geog. Distr. Anim.: 224.[1]
E a tribo en 1883 polo botánico, malacológo e zoólogo francés Alphonse Trémeau de Rochebrune (1836-1912),[5] aínda que algúns adxudícanlle a súa autoría, en 1945, ao biólogo e paleontólolgo estadounidense George Gaylord Simpson (1902-1984).[6]
Xéneros e especies
[editar | editar a fonte]Segundo Mammal Species of the World (MSW), de Wilson & Reeder, a subfamilia comprende catro xéneros viventes, con 10 especies;[1]
- Subfamilia Alcelaphinae
- Tribo Alcelaphini
- Xénero Alcelaphus
- Xénero Beatragus[7]
- Xénero Connochaetes
- Xénero Damaliscus
Porén, segundo a UICN, a clasificación sería:[8]
- Xénero Alcelaphus
- Xénero Connochaetes
- Xénero Damaliscus
- Damaliscus hunteri (denominado Beatragus hunteri por MSW)
- Damaliscus lunatus
- Damaliscus pygargus
- Xénero Sigmoceros
- Sigmoceros lichtensteinii (denomiando Alcelaphus lichtensteinii por MSW)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.
- ↑ Dorst, J. & Dandelot, P. 1973, pp. 222-233.
- ↑ Haltenorth, T. & Diller, H. 1986, pp. 79-87.
- ↑ Arati Iyengar et al. (2006): "Structure and evolution of the mitochondrial control region in oryx". Molecular Phylogenetics and Evolution 40 (1): 305–314.
- ↑ Alcelaphini en Sistemática dos bóvidos (Stefan Hintsche, 2014), en stco.de
- ↑ Groves, Colin & Peter Grubb (2011).
- ↑ Incluído, por algúns autores, no xénero Damaliscus. Ver Dorst, J. e Dandelot, P. (1973), p. 232.
- ↑ Alcelaphus buselaphus na Lista vermella da UICN. Versión 2014.2. Consultada o 2 de setembro de 2014.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Alcelafinos ![]() |
![]() |
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Alcelafinos |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Dorst, J. & Dandelot, P. (1973): Guía de campo de los mamíferos salvajes de África, Barcelona: Ediciones Omega, S. A.
- Groves, Colin & Peter Grubb (2011): 'Tribe Alcelaphini in Wallace, 1876 en Ungulate Taxonomy. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0093-8.
- Haltenorth, T. & Diller, H. (1986): A Field Guide of the Mammals of Africa including Madagascar. Londres: William Collins Sons & Co Ltd. ISBN 0-00-219778-2.
- Rodríguez de la Fuente, F. (1970): Enciclopedia Salvat de la fauna. Tomo I. África (Región etiópica). Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp. 55–72 (ñus) e 104-123 (damaliscos e alcélafos).
- Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Alcelaphinae en Tree of Life.
- Alcelaphinae no SIIT.
- Alcelaphinae ns ADW.