Antal Nagy
Nagy | |||
---|---|---|---|
Información persoal | |||
Nome | Antal Nagy | ||
Nacemento | 16 de maio de 1944 | ||
Lugar de nacemento | Budapest | ||
Altura | 1,78 m. | ||
Posición | dianteiro | ||
Carreira sénior | |||
Anos | Equipos | Aprs | (Gls) |
1963–1968 | Budapest Honvéd | 70 | (25) |
1968–1969 | Standard de Liège | 31 | (21) |
1969–1972 | Twente | 39 | (19) |
1972–1973 | Olympique de Marsella | 3 | (0) |
1973–1974 | Hércules | 36 | (10) |
1974–1975 | Wuppertaler SV | 10 | (2) |
1975–1976 | Sant Andreu | 7 | (3) |
1976 | Caen | 12 | (2) |
1977 | Royal Antwerp | 2 | (0) |
1977–1978 | Leixões | 21 | (2) |
1978–1979 | Budapest Honvéd | ||
Selección nacional | |||
1964–1966 | Hungría | 3 | (0) |
Partidos e goles só en liga doméstica. [ editar datos en Wikidata ] | |||
Antal Nagy, nado en Budapest o 16 de maio de 1944, é un exfutbolista húngaro. Xogaba como dianteiro e militou en clubs das principais ligas de Hungría, Bélxica, Países Baixos, Francia, España, Alemaña e Portugal. Foi internacional coa selección húngara, coa que participou no Mundial de Inglaterra de 1966.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Comezou a súa carreira como futbolista no Hónved da súa cidade natal, co que foi campión da Copa de Hungría e dúas veces subcampión da liga húngara, e co que debutou na Recopa de Europa.
En 1968 trasladouse a Liexa, onde fichou polo Standard de Liège. A súa marcha de Hungría provocou a perda da súa nacionalidade, sendo considerado dende entón un apátrida.[1] Na tempada 1968/69 foi o máximo goleador da Primeira división belga, da que se proclamou campión esa mesma campaña. A continuación pasou polos Países Baixos, onde xogou tres anos no Twente, antes de recalar no Olympique de Marseille, co que gañou a Copa de Francia de 1972.
En 1973 chegou a España, fichando polo Hércules de Arsenio Iglesias, co que xogou na Segunda división, logrando o ascenso a Primeira. Contribuíu con 10 goles, un deles anotado cun pé descalzo, despois de ter perdido unha bota.[1] Pasou logo polas filas do Wuppertaler SV, da Bundesliga alemá, antes de regresar ao fútbol español para xogar en Segunda coa Unió Esportiva Sant Andreu. Nos seus últimos anos como futbolista xogou no Caen francés, no Royal Antwerp belga e no Leixões portugués, antes de pechar a súa carreira no mesmo equipo no que a comezara, o Budapest Honvéd.
Selección húngara
[editar | editar a fonte]Foi tres veces internacional coa selección húngara, coa que debutou en 1964, nun encontro amigable ante Iugoslavia. Formou parte do equipo húngaro no Mundial de 1966 en Inglaterra, aínda que non chegou a xogar ningún minuto na competición.[2]
Palmarés
[editar | editar a fonte]- Budapest Honvéd
- Copa de Hungría (1): 1964.
- Standard de Liège
- Liga belga (1): 1968/69.
- Olympique de Marsella
- Copa de Francia (1): 1972.
- Individual
- Máximo goleador da liga belga (1): 1968/69.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 Cabot, Toni (20 de maio de 2015). "Antal Nagy, el apátrida del gol descalzo" (en castelán). Consultado o 7 de marzo de 2021.
- ↑ "Hungría no Mundial de 1966". FIFA (en inglés). Consultado o 7 de marzo de 2022.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Datos do xogador en BDFutbol (en castelán).
- Datos do xogador en footballdatabase.eu (en castelán).
- Nados en Budapest
- Nados en 1944
- Futbolistas de Hungría
- Dianteiros de fútbol
- Xogadores do Budapest Honvéd FC
- Xogadores do Standard de Liège
- Xogadores do FC Twente
- Xogadores do Olympique de Marsella
- Xogadores do Hércules CF
- Xogadores do UE Sant Andreu
- Xogadores do SM Caen
- Xogadores do Royal Antwerp FC
- Xogadores da selección de fútbol de Hungría
- Xogadores do Mundial de Fútbol de 1966