Froita silvestre
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Berries_%28USDA_ARS%29.jpg/220px-Berries_%28USDA_ARS%29.jpg)
Froita silvestre[1] é a denominación popular e gastronómica coa que se coñece un grupo de froitas miúdas e comestíbeis que tradicionalmente non se cultivaban senón que medraban en gamallos, arbustos e incluso árbores bravas nos bosques e fragas. Adoitan ser bagas doces ou un chisco acedas, zumarentas e intensamente coloreadas. Adoitan empregarse para elaborar zumes, marmeladas ou aromatizar bebidas e pratos, especialmente sobremesas coma tortas, iogures e xeados.
A comercialización en Galiza aínda non está xeneralizada, con todo, as froitas bravas forman parte da cultura popular, xa que estes froitos son comúns en valados, bosques e camiños de todo o país: amoras, amorodos bravos, framboesas e arandos principalmente.
A froita silvestre é de especial importancia para a fauna salvaxe, e acostuma ser a máis atractiva polas súas cores intensas, que axudan ao espallamento das sementes das plantas. A meirande parte das bagas bravas é froita silvestre comestíbel, mais cómpre ter en conta que algunha é velenosos.
As súas fortes cores son pigmentos sintetizados pola planta. Algunhas pescudas[2] descubriron propiedades medicinais dos polifenois pigmentados, coma flavonoide, antocianina, tanino e outros fitoquímicos localizados principalmente na pel e nas sementes. Por iso, moitas froitas silvestres teñen pigmentos antioxidantes e unha alta capacidade de absorción de radicais de osíxeno ("ORAC") entre alimentos vexetais. Son consideradas alimentos moi saudábeis.
A nivel comercial e de cultivo coñécense coma froitas vermellas, froitas do bosque e moi comunmente co anglicismo: berries (bagas).
Exemplos
[editar | editar a fonte]Adoitan considerarse a nivel gastronómico como tales as froitas a seguir:
Galiza
[editar | editar a fonte]- Arandos:
- Arando bravo, uva de monte: Vaccinium myrtillus (arandeira brava),
- Arando negro: Vaccinium uliginosum (arandeira negra),
- Cereixa brava - Prunus avium (cerdeira brava)
- Abruño - Prunus spinosa (abruñeiro, ameixeira brava)
- Pero de can - Rosa canina (roseira brava), non se consome cru, mais si en marmeladas e infusións
- Framboesa - Rubus idaeus (framboeseiro)
- Amorodo ou morote - Fragaria vesca (amorodeira ou moroteira brava)
- Amora - Rubus ulmifolius e Rubus fruticosus (silva ou silveira)
- Bagas de sabugueiro - Sambucus nigra (bieiteiro, sabugueiro)
- Pero - Pyrus cordata (pereira brava)
- Mazá brava - Malus sylvestris (maceira brava)
- Morote do érbedo ou fartabellaco - Arbutus unedo (érbedo).
Outras
[editar | editar a fonte]- Arandos:
- Arando azul: Vaccinium corymbosum (arandeira americana),
- Arando vermello: Vaccinium oxycoccus (arandeira vermella).
- Grosellas:
- Grosella branca: Ribes uva-crispa (Groselleira branca ou espiñenta)
- Grosella vermella: Ribes rubrum (Groselleira vermella)
- Grosella negra: Ribes nigrum (Groselleira negra)
- Grosella alpina: Ribes nigrum (Groselleira alpina)
- Amoras:
- Rubus caesius
- Rubus glaucus (silveira andina)
- Rubus chamaemorus (silveira boreal ou silveira dos illós)
- Ugni molinae
- Berberis microphylla
- Vitis rotundifolia
- Aristotelia chilensis
Outros
[editar | editar a fonte]Nos montes galegos tamén medran froitos bravos comestíbeis que poderían considerarse froita silvestre, mais que gastronomicamente non se consideran así; é o caso dos froitos secos:
- Noz - Juglans regia (nogueira)
- Castaña - Castanea sativa (castiñeiro)
- Abelá - Corylus avellana (abeleira)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ González González, M. (coord.) (2012): Dicionario de alimentación e restauración (galego-castelán-inglés). Santiago de Compostela : Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
- ↑ Gross PM (2007-07-09). "Scientists zero in on health benefits of berry pigments". Natural Products Information Center. Arquivado dende o orixinal o 31 de agosto de 2010. Consultado o 2007-07-31.