Զ
Հայերեն
Տառ
[խմբագրել]զ 1
[խմբագրել]Զ, զ (զա)
- հայերեն այբուբենի վեցերորդ տառն է։ ◆ Ժողովուրդը… տ-ն փոխում է զ-ի, Մուրատ-մուրազ։ Հովհաննես Թումանյան
Տեխնիկական տվյալներ
[խմբագրել]Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [z]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ զ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]զ 2
[խմբագրել]Գոյական
- գրաբարի նախդիր, որը կիրառվում է արևմտահայերենում դերանունների հետ՝ դրվելով հայցական հոլովի վրա (զանիկա, զինքն, զայն, զոր) ◆ Նրանք տակավին գործ են ածում իրենց խոսակցության մեջ ի, զ, ընդ առ նախդիրները։ (Րաֆֆի)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։