Orð
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Codex_claromontanus_latin_%28The_S.S._Teacher%27s_Edition-The_Holy_Bible_-_Plate_XXVIII%29.jpg/220px-Codex_claromontanus_latin_%28The_S.S._Teacher%27s_Edition-The_Holy_Bible_-_Plate_XXVIII%29.jpg)
Orð er merkingarbær eining í tungumáli eða eining sem leggur af mörkum til merkingar setningar.
Orð eru mynduð úr einu eða fleiri myndani. Þau myndun sem ekki er hægt að skipta í smærri einingar kallast rætur orðsins. Sá hluti orðs sem ekki breytist í beygingu nefnist stofn orðsins. Orðstofn getur verið settur saman úr fleiri en einu myndani, oft rót auk aðskeytis. Orð sem eru sett saman úr tveimur eða fleiri orðstofnum er nefnt samsett orð.
Orðum er raðað í orðflokka eftir eiginleikum sínum og hlutverki.
Orðið orð er ekki allskostar nákvæmt hugtak. Þannig mætti svara spurningunni um hve mörg orð væru í setningunni frægu um kindina á Á sem er móðir til annarar kindar á sama bæ (Á á Á á á á Á) á nokkra mismunandi vegu. Ef ritvinnsluforrit væri spurt að þessu myndi svarið vera að það væru 7 orð í þessari setningu en hinsvegar koma þrjú af þessum mismunandi orðum tvisvar fyrir. Fyrir mismunandi orð má til nákvæmni tala um uppflettiorð en fyrir orðafjöldann stök eða stök orð. Ennfremur er hugtakið orðmynd notað um hverja þá hljóðarunu sem ber merkingu og þannig er aðeins ein orðmynd í þessari setningu.
Venjulega eru bil höfð milli orða, í málum s.s. íslensku sem nota stafróf (fyrir utan í gömlum handritum eins og sjá má á mynd, til að spara skinn), en til að mynda ekki milli orða í t.d. kínversku sem notar tákn fyrir orð en ekki stafróf.