Stanislas Wawrinka
Stan Wawrinka | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
US Open 2016
| ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Bijnaam | Stan the Man | |||
Nationaliteit | ![]() | |||
Geboorteplaats | Lausanne, Zwitserland | |||
Geboortedatum | 28 maart 1985 | |||
Woonplaats | Monte Carlo, Monaco | |||
Lengte | 1,83 m | |||
Profdebuut | 2002 | |||
Slaghand | rechts (enkelhandige backhand) | |||
Totaal prijzengeld | 36.739.838 US dollar | |||
Profiel | (en) ATP-site | |||
Enkelspel | ||||
Winst-verliesbalans | 570–353 | |||
Titels | 16 | |||
Hoogste positie | 3e (27 januari 2014) | |||
Huidige positie | 290e (11 juli 2022) | |||
ATP Finals | halve finale (2013-2015) | |||
Olympische Spelen | 2e ronde (2008) | |||
Grandslamresultaten
| ||||
![]() |
winst (2014) | |||
![]() |
winst (2015) | |||
![]() |
kwartfinale (2014, 2015) | |||
![]() |
winst (2016) | |||
Dubbelspel | ||||
Winst-verliesbalans | 81–105 | |||
Titels | 3 | |||
Hoogste positie | 88e (2 februari 2015) | |||
Olympische Spelen | ![]() | |||
Grandslamresultaten
| ||||
![]() |
3e ronde (2006) | |||
![]() |
3e ronde (2006) | |||
![]() |
1e ronde (2006, 2007) | |||
![]() |
1e ronde (2005) | |||
Laatst bijgewerkt op: 31 december 2023 | ||||
|
Stanislas (Stan) Wawrinka (Lausanne, 28 maart 1985) is een Zwitserse tennisser. Hij is prof sinds 2002. Hij kwam in 2005 voor het eerst de top 100 binnen en in 2006 voor het eerst de top 50. In 2008 bereikte hij voor het eerst de top 10. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 3e, die hij voor het eerst behaalde op 27 januari 2014. Wawrinka is een allround tennisser en kan op alle baansoorten goed uit te voeten, getuige zijn drie verschillende Grandslamzeges. In 2014 won hij het Australian Open, in 2015 Roland Garros en in 2016 het US Open. Opvallend is dat hij tijdens al deze triomfen op zijn pad naar de eindzege de nummer een van de wereld versloeg.
Wawrinka schreef in zijn carrière tot nu toe zestien enkelspeltoernooien en twee dubbelspeltoernooien op zijn naam, waaronder ook het ATP-toernooi van Monte Carlo, waar hij in de finale Roger Federer in drie sets de baas was, en liefst viermaal het ATP-toernooi van Chennai. In 2015 won Wawrinka het ATP-toernooi van Rotterdam. Hij won ook zes challengers in het enkelspel. Wawrinka won samen met zijn landgenoot Roger Federer de gouden medaille in het dubbelspel op de Olympische Spelen van Peking in 2008. Ook won hij met Zwitserland de Davis Cup in 2014 ten koste van Frankrijk.
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Jaarverslagen
[bewerken | brontekst bewerken]Junioren
[bewerken | brontekst bewerken]Wawrinka startte op 14-jarige leeftijd op het internationale juniortenniscircuit. Hij stopte op vijftienjarige leeftijd met school en nam vanaf toen deel aan satelliettoernooien. Hij werd proftennisser in 2002. In 2003 wist hij als 18-jarige de juniorentitel op Roland Garros te winnen. Wawrinka sloot 2003 af als nummer 14 op de wereldranglijst voor junioren. Vanaf zijn achtste jaar, werd hij gecoacht door Dimitri Zavialoff. Hun samenwerking stopte na Wimbledon 2010.[1]
2003 - 2004
[bewerken | brontekst bewerken]In juli 2003 speelde Wawrinka zijn eerste match op ATP-niveau, op het ATP-toernooi van Gstaad. Hij verloor in de eerste ronde van Jean-René Lisnard. Een week later boekte hij zijn eerste zege in een ATP-toernooi toen hij in de eerste ronde van het ATP-toernooi van Amersfoort de Amerikaan Hugo Armando versloeg. Wawrinka strandde een ronde later tegen Raemon Sluiter. In augustus won hij zijn eerste twee challengers, in San Benedetto en Genève.
In april 2004 won Wawrinka zijn derde challenger, in Barcelona. Hij versloeg er in de finale de Belg Kristof Vliegen. In juli stond hij op het ATP-toernooi van Gstaad in zijn eerste ATP-dubbelspelfinale. In augustus won hij voor het tweede jaar op rij de challenger van Genève. Ook daar versloeg hij een Belg in de finale, namelijk Christophe Rochus.
2005
[bewerken | brontekst bewerken]Door zijn kwartfinale op het ATP-toernooi van Barcelona kwam Wawrinka in april voor het eerst binnen in de top 100. In mei nam hij deel aan zijn eerste grandslamtoernooi. Op Roland Garros bereikte hij meteen de derde ronde, die hij verloor van de uiteindelijk verliezend finalist Mariano Puerta. Op Wimbledon lag Wawrinka er al in de openingsronde uit. Begin juli bereikte hij zijn eerste ATP-finale, in Gstaad, die hij verloor van Gastón Gaudio. Op het US Open bereikte hij de derde ronde. Het najaar van 2005 was weinig succesvol. Hij sloot het jaar voor het eerst af in de top 100, op plaats 55.
2006
[bewerken | brontekst bewerken]In januari 2006 bereikte Wawrinka de halve finale op het ATP-toernooi van Auckland. Een week later, op het Australian Open werd hij in de tweede ronde uitgeschakeld door David Nalbandian. In april deed hij het beter dan in 2005 door de halve finale in Barcelona te halen. Op Roland Garros werd hij echter al in de eerste ronde uitgeschakeld, opnieuw door Nalbandian. Op Wimbledon bereikte hij de derde ronde. In juli won Wawrinka zijn eerste ATP-titel door in de finale in Umag Novak Đoković te verslaan, die zich terugtrok met ademhalingsproblemen. Hij kwam die zomer ook voor het eerst binnen in de top 50. Op het US Open bereikte hij net zoals in 2005 de derde ronde. In het najaar bereikte hij nog de kwartfinale in Wenen en de halve finale in Bazel. Hij sloot het jaar voor het eerst af in de top 50, op plaats 30.
2007
[bewerken | brontekst bewerken]Het voorjaar van 2007 kende weinig uitschieters, mede door het feit dat hij er van midden januari tot begin mei uit lag met een knieblessure. Op het Australian Open bereikte Wawrinka de derde ronde, op Roland Garros de tweede en op Wimbledon lag hij er al in de eerste ronde uit. In juli behaalde hij zijn eerste goede resultaat van het jaar door in Stuttgart de finale te halen. Hij verloor die van Rafael Nadal. Eind augustus bereikte hij de kwartfinale in New Haven. Zijn goede vorm zette zich door naar het US Open, waar hij de vierde ronde bereikte, zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe. In het najaar bereikte hij nog de finale van het ATP-toernooi van Wenen, die hij verloor van Novak Đoković. Wawrinka sloot 2007 af op de 36e plaats.
2008
[bewerken | brontekst bewerken]2008 startte goed voor Wawrinka met een finaleplaats in Doha. Hij moest echter de duimen leggen voor de Brit Andy Murray. Op het Australian Open lag hij er echter al vroeg uit, toen hij in de tweede ronde opgaf met een buikspierblessure. In maart bereikte hij de kwartfinale op het Masterstoernooi van Indian Wells. Eind april-begin mei bereikte hij de halve finale in Barcelona en de finale van het Masterstoernooi van Rome, die hij verloor van Đoković. Hierdoor steeg Wawrinka 14 plaatsen op de wereldranglijst en kwam hij op 12 mei voor de eerste maal in zijn carrière binnen in de mondiale top 10. Op Roland Garros bereikte hij de derde ronde en op Wimbledon de vierde, zijn beste resultaat op dat toernooi tot dan toe. In juli bereikte Wawrinka de halve finale in Gstaad. Hij nam die zomer ook deel aan de Olympische Spelen in Peking. In het enkelspel werd hij in de tweede ronde uitgeschakeld, maar in het dubbel werd Wawrinka samen met zijn landgenoot Roger Federer olympisch kampioen. Het duo versloeg in de halve finale het toenmalig nummer één-koppel van de wereld Bob en Mike Bryan. Op het US Open bereikte hij net zoals het jaar ervoor de vierde ronde. Het najaar telde geen echt grote resultaten. Wawrinka sloot het jaar voor het eerst af in de top 20, op plaats 13.
2009
[bewerken | brontekst bewerken]Tijdens het Australian Open wist Wawrinka niet verder te komen dan de 3e ronde. Ook op Roland Garros werd hij in de derde ronde verslagen. Op Wimbledon bereikte hij de vierde ronde. Tussendoor had hij in april de halve finale bereikt van het Masterstoernooi van Monte Carlo en in juni de challenger van Lugano op zijn naam geschreven. Tijdens de zomer kende Wawrinka geen grote successen. Op het US Open werd hij zelfs in de openingsronde uitgeschakeld. In het najaar bereikte hij nog twee kwartfinales, in Tokio en Bazel. Hij sloot het jaar af op de 21e plaats.
2010
[bewerken | brontekst bewerken]Het seizoen van Wawrinka begon goed met een finaleplaats in Chennai (verlies tegen Marin Čilić). Op het Australian Open verloor hij in de derde ronde van diezelfde Cilic. In april won hij het tweede toernooi van zijn carrière door in de finale van het ATP-toernooi van Casablanca de Roemeen Victor Hănescu te verslaan.[2] In de aanloop naar Roland Garros bereikte hij nog de derde ronde op de Masterstoernooien van Monte Carlo en Madrid, de kwartfinale op het Masterstoernooi van Rome en de halve finale in Belgrado. Op Roland Garros bereikte hij de vierde ronde. Net voor Wimbledon verdedigde hij met succes zijn titel op de challenger van Lugano. Op Wimbledon verging het hem echter minder goed en werd hij in de eerste ronde uitgeschakeld. Op het US Open verging het hem veel beter en bereikte hij de kwartfinale, waarin hij werd uitgeschakeld door de Rus Michail Joezjny. Deze kwartfinale was zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe. Wawrinka's beste resultaten van het najaar waren een kwartfinale in Stockholm en de derde ronde op de Masters van Parijs. Hij sloot het jaar net zoals in 2009 af op plaats 21.
2011
[bewerken | brontekst bewerken]2011 startte sterk voor Wawrinka, met winst op het ATP-toernooi van Chennai[3] en een kwartfinale op het Australian Open, zijn beste resultaat op dit grandslamtoernooi tot dan toe. Hij zette zijn sterke vorm door met een halve finale in Buenos Aires, en kwartfinales in Acapulco en op de Masters van Indian Wells, waar hij samen met Roger Federer ook de finale van het dubbelspel bereikte. Op Roland Garros bereikte hij net zoals in 2010 de vierde ronde, maar op Wimbledon verloor hij in de tweede ronde. Na Wimbledon ging het wat minder. Zijn beste resultaten waren de kwartfinale in Gstaad en op het Masterstoernooi van Montréal tijdens de zomer en de halve finale in Bazel in november. Op het US Open verloor hij in de tweede ronde. Hij sloot het jaar wel voor de tweede keer in zijn carrière af in de top 20, op plaats 17.
2012
[bewerken | brontekst bewerken]Op het Australian Open van 2012 bereikte Wawrinka de derde ronde, hierin verloor hij van de toenmalige nummer tien van de wereld, Nicolás Almagro. Mede door het verliezen van deze wedstrijd zakte Wawrinka tijdelijk uit de top 25 van de wereld. Bij het Masterstoernooi van Monte Carlo bereikte Wawrinka de kwartfinale en in het ATP-toernooi van Estoril de halve finale, waardoor zijn positie bij de beste 25 van de wereld heroverd werd. Tijdens Roland Garros 2012 bereikte Wawrinka de vierde ronde door onder meer Gilles Simon te verslaan. Rafael Nadal zorgde er echter voor dat hij zijn beste resultaat op een grandslam niet kon evenaren.
2014
[bewerken | brontekst bewerken]Op het Australian Open 2014 wist Wawrinka zowel de als eerste (Rafael Nadal) als de als tweede geplaatste speler (Novak Đoković) te verslaan. Hij was hij de eerste speler in twintig jaar die dit deed tijdens een grandslamtoernooi.[4] Tevens versloeg hij in de halve finale Tomáš Berdych. Wawrinkas overwinning op Nadal in de finale (6-3, 6-2, 3-6, 6-3) betekende zijn eerste eindzege in een grandslamtoernooi. Hij kwam door deze prestatie op de wereldranglijst op nummer drie te staan, zijn hoogste positie ooit. Daarbij werd hij op dat moment de hoogst gerangschikte speler van Zwitserland.
2015
[bewerken | brontekst bewerken]Wawrinka won op Roland Garros 2015 voor de tweede keer in zijn carrière een grandslamtoernooi. In de finale rekende hij net als tijdens het Australian Open 2014 af met de nummer een van de plaatsingslijst, ditmaal Novak Đoković: 4-6, 6-4, 6-3 en 6-4. Net als tijdens het winnen van zijn eerste grandslamtitel versloeg hij ook persoonlijk de als nummer twee geplaatste. Dat was deze keer zijn landgenoot Roger Federer, in de kwartfinale.
2016
[bewerken | brontekst bewerken]Op 11 september 2016 won Wawrinka in New York de US Open-titel. De als derde geplaatste Zwitser rekende in de zeer aantrekkelijke eindstrijd met 6-7, 6-4, 7-5 en 6-3 af met Novak Đoković.
Davis Cup
[bewerken | brontekst bewerken]Wawrinka speelde in 2004 voor het eerst voor het Zwitserse Davis Cupteam, in een duel tegen Roemenië in de eerste ronde van de Wereldgroep. Hij speelde van 2004 tot en met 2011 elk jaar in de Davis Cup. In totaal speelde hij 24 enkelpartijen, waarvan hij er veertien won, en negen dubbelpartijen, waarvan hij er twee won. In 2014 won hij met Zwitserland de Davis Cup.
Palmares
[bewerken | brontekst bewerken]Legenda | |
---|---|
Grand Slam | |
Olympische Spelen | |
tot 2009 | vanaf 2009 |
Tennis Masters Cup | ATP Finals |
ATP Masters Series | ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold | ATP Tour 500 |
ATP International Series | ATP Tour 250 |
Enkelspel
[bewerken | brontekst bewerken]Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Tegenstander in finale | Score | |
---|---|---|---|---|---|---|
gewonnen finales | ||||||
1. | 31 juli 2006 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-6, opgave | details |
2. | 11 april 2010 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-2, 6-3 | details |
3. | 3 januari 2011 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
7-5, 4-6, 6-1 | details |
4. | 5 mei 2013 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-1, 6-4 | details |
5. | 5 januari 2014 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
7-5, 6-2 | details |
6. | 26 januari 2014 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-3, 6-2, 3-6, 6-3 | details |
7. | 20 april 2014 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 7-6, 6-2 | details |
8. | 11 januari 2015 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-3, 6-4 | details |
9. | 15 februari 2015 | ![]() |
Hardcourt (i) | ![]() |
4-6, 6-3, 6-4 | details |
10. | 7 juni 2015 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 6-4, 6-3, 6-4 | details |
11. | 11 oktober 2015 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-2, 6-4 | details |
12. | 10 januari 2016 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-3, 7-5 | details |
13. | 28 februari 2016 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-4, 7-6(13) | details |
14. | 21 mei 2016 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-4, 7-6(11) | details |
15. | 11 september 2016 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-7 (1), 6-4, 7-5, 6-3 | details |
16. | 27 mei 2017 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 6-3, 6-3 | details |
verloren finales | ||||||
1. | 11 juli 2005 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 4-6 | details |
2. | 23 juli 2007 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 5-7 | details |
3. | 14 oktober 2007 | ![]() |
Hardcourt (i) | ![]() |
4-6, 0-6 | details |
4. | 5 januari 2008 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
4-6, 6-4, 2-6 | details |
5. | 11 mei 2008 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-4, 3-6, 3-6 | details |
6. | 4 januari 2010 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
6-7, 6-7 | details |
7. | 24 februari 2013 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 6-3, 1-6 | details |
8. | 13 mei 2013 | ![]() |
Gravel | ![]() |
2-6, 4-6 | details |
9. | 22 juni 2013 | ![]() |
Gras | ![]() |
3-6, 4-6 | details |
10. | 25 september 2016 | ![]() |
Hardcourt (i) | ![]() |
2-6, 6-3, 5-7 | details |
11. | 19 maart 2017 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
4-6, 5-7 | details |
12. | 11 juni 2017 | ![]() |
Gravel | ![]() |
2-6, 3-6, 1-6 | details |
13. | 17 februari 2019 | ![]() |
Hardcourt (i) | ![]() |
3-6, 6-1, 2-6 | details |
14. | 20 oktober 2019 | ![]() |
Hardcourt (i) | ![]() |
6-3, 4-6, 4-6 | details |
15. | 30 juli 2023 | ![]() |
Gravel | ![]() |
7–6(5), 3–6, 4–6 | details |
gewonnen challengers | ||||||
1. | 11 augustus 2003 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-1, 4-6, 6-4 | |
2. | 18 augustus 2003 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-1, 7-5 | |
3. | 19 april 2004 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-4, 6-3 | |
4. | 16 augustus 2004 | ![]() |
Gravel | ![]() |
4-6, 6-4, opgave | |
5. | 8 juni 2009 | ![]() |
Gravel | ![]() |
7-5, 6-3 | |
6. | 7 juni 2010 | ![]() |
Gravel | ![]() |
6-7(2), 6-2, 6-1 | |
7. | 22 augustus 2020 | ![]() |
Gravel | ![]() |
7-6(2), 6-4 |
Dubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Partner | Tegenstanders in finale | Score | |
---|---|---|---|---|---|---|---|
gewonnen finales mannendubbelspel | |||||||
1. | 16 augustus 2008 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
![]() ![]() |
6-3, 6-4, 6-7, 6-3 | details |
2. | 6 januari 2013 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
![]() ![]() |
6-2, 6-1 | details |
3. | 23 juli 2023 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
![]() ![]() |
7–6(8), 6–2 | details |
verloren finales mannendubbelspel | |||||||
1. | 5 juli 2004 | ![]() |
Gravel | ![]() |
![]() ![]() |
4-6, 2-6 | details |
2. | 7 juli 2008 | ![]() |
Gravel | ![]() |
![]() ![]() |
6-3, 2-6, [9-11] | details |
3. | 5 januari 2009 | ![]() |
Gravel | ![]() |
![]() ![]() |
3-6, 4-6 | details |
4. | 10 maart 2011 | ![]() |
Hardcourt | ![]() |
![]() ![]() |
4-6, 7-6(5), [7-10] | details |
Resultaten grote toernooien
[bewerken | brontekst bewerken]Legenda | |
---|---|
g.t. | geen toernooi gehouden |
l.c. | lagere categorie |
– | niet deelgenomen |
G | uitgeschakeld in de groepsfase |
1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
HF | uitgeschakeld in de halve finale |
F | de finale verloren |
W | het toernooi gewonnen |
w-v | winst/verlies-balans |
Enkelspel
[bewerken | brontekst bewerken]Dubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]Toernooi | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
grandslamtoernooien | ||||||||||||||||||||||||
Australian Open | – | KF | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||
Roland Garros | – | KF | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||
Wimbledon | – | 1R | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | g.t. | – | – | – | |||||
US Open | 1R | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||
ATP Masters 1000 | ||||||||||||||||||||||||
Indian Wells | – | 1R | – | 1R | HF | – | – | – | 1R | HF | 1R | – | 1R | – | 2R | g.t. | – | – | 2R | |||||
Miami | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | g.t. | – | – | – | |||||
Monte Carlo | – | – | – | – | 2R | 1R | – | KF | 1R | – | KF | – | 2R | – | 1R | g.t. | – | 1R | 1R | |||||
Madrid | l.c. | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | g.t. | – | – | – | ||||||||
Rome | – | – | 1R | 1R | – | 1R | 1R | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||
Montreal/Toronto | – | – | – | 2R | 1R | – | KF | – | 1R | 2R | – | 2R | – | – | KF | g.t. | – | 1R | – | |||||
Cincinnati | – | – | – | – | – | – | – | 2R | 1R | – | KF | 1R | – | – | – | – | – | 1R | – | |||||
Shanghai | l.c. | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | g.t. | – | ||||||||||
Parijs | – | – | – | – | – | – | – | 1R | – | KF | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||
olympisch | ||||||||||||||||||||||||
Olympische Spelen | g.t. | W | g.t. | 2R | g.t. | – | g.t. | – | g.t. | |||||||||||||||
Statistieken | ||||||||||||||||||||||||
Totaal aantal titels | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | ||||
Eindejaarsranking | 831 | 90 | 438 | 234 | 306 | 100 | 384 | 101 | 201 | 175 | 96 | 183 | — | — | 290 | 280 | 529 | 1081 | 205 |
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (en) Profiel van Stanislas Wawrinka op de website van de ATP
- (en) Profiel van Stanislas Wawrinka op de website van de ITF
- (en) Profiel van Stanislas Wawrinka in de Davis Cup
- (en) Profiel van Stanislas Wawrinka op sports-reference.com (gearchiveerd)
- (en) Profiel van Stanislas Wawrinka op olympedia.org
- (en) Profiel van Stanislas Wawrinka op de website van Wimbledon
- (en) Officiële website
- ↑ (en) Wawrinka Splits With Coach op atpworldtour.com, 26 juni 2010.
- ↑ (en) Wawrinka Captures Casablanca Crown op atpworldtour.com, 11 april 2010.
- ↑ (en) Wawrinka Captures Third Title op atpworldtour.com, 9 januari 2011.
- ↑ De laatste man die voor het winnen van een grandslamtitel zowel het eerste als het tweede reekshoofd had verslagen, was Sergi Bruguera tijdens Roland Garros 1993