Plinius den eldre
Utsjånad
Plinius den eldre | |
![]() | |
Statsborgarskap | Romarriket |
Fødd | 20-åra Novum Comum |
Død | |
Yrke | skribent, historikar, naturvitar, militær, lyrikar, filosof, kunsthistorikar, embetsmann, militær befalingshavende |
Språk | latin, gamalgresk |
Far | Gaius Plinius Celer |
Mor | Marcella |
Plinius den eldre på Commons |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Plinius%2C_der_%C3%84ltere.jpeg/220px-Plinius%2C_der_%C3%84ltere.jpeg)
Gaius Plinius Secundus (23–25. august 79), meir kjent som Plinius den eldre, var ein romersk forfattar, offiser og embetsmann. Han var morbroren til Plinius den yngre.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Plinio_praefecto.jpg/220px-Plinio_praefecto.jpg)
Som soldat tenestegjorde Plinius mellom anna i Germania og Spania. Han var i Roma frå 72, og var i 79 flåtesjef i Misenum ved Napolibukta. Då Vesuv-utbrotet som øydela Pompei og Herculaneum tok til la han ut på ein utkikks- og hjelpeekspedisjon, der han døydde, ifølge dei som var med han, av giftige gassar frå utbrotet.
Plinius skreiv store historieverk, eitt om germanarkrigane i 20 bind og ein samtidshistorie i 31, som var viktige kjelder for historikaren Tacitus. Det 37 bøker lange Naturalis Historia ('Naturlære') er derimot bevart.
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- «Plinius_den_eldre» i Store norske leksikon, snl.no.