Świątynia Harmonii i Pokoju
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Pawilon Wanfu w świątyni Yonghegong | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Wyznanie | |
Historia | |
Data budowy |
1694 |
Data poświęcenia |
1744 |
Dane świątyni | |
Stan obecny |
czynna |
Położenie na mapie Chin ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Świątynia Harmonii i Pokoju, świątynia Lamy[1] (chiń. upr. 雍和宫; pinyin Yōnghégōng; dosł. „Pałac Pokoju i Harmonii”) – klasztor buddyjski szkoły gelug, znajdujący się w Pekinie. Jeden z największych i najważniejszych klasztorów buddyzmu tybetańskiego na świecie[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wybudowany w 1694 roku przez cesarza Kangxi jako rezydencja jego czwartego syna, przyszłego cesarza Yongzhenga. Po wstąpieniu Yongzhenga na tron w 1722 roku budynek został podzielony i w jednej z jego części zainstalowano klasztor buddyjski. Nieco później część pałacowa spłonęła; w 1725 część świątynną nazwano Yonghegong, a w 1744 kompleks został oficjalnie ogłoszony klasztorem[3].
Od 1949 roku uznawany za chroniony zabytek historyczny, gruntownie odrestaurowany po 1979 roku. Dzięki działaniom premiera Zhou Enlaia budynek klasztoru przetrwał nienaruszony czasy rewolucji kulturalnej i w 1981 roku został ponownie otwarty[2].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Budynek łączy w sobie elementy architektury chińskiej i tybetańskiej, częściowo także mongolskiej[2]. Ze względu na swoją pierwotną funkcję odróżnia się od innych klasztorów buddyjskich, przypominając bardziej pałac. Zajmuje powierzchnię 66,400 metrów kwadratowych. Ściany są koloru czerwonego, zaś dachy pokryto żółtymi płytkami[4]. Po osi północ-południe, świątynia ma 480 m, a po wschód-zachód - 120m[3].
Yonghegong składa się z pięciu hal, poprzedzonych dziedzińcami[4]. Są to kolejno: Pawilon Niebiańskich Królów, Pawilon Harmonii i Pokoju, Pawilon Nieskończonych Łask, Pawilon Koła Dharmy oraz Pawilon Wiecznej Szczęśliwości.
Wewnątrz świątyni zachowało się wiele cennych mebli i posągów, z których największym jest znajdujący się w Pawilonie Wiecznej Szczęśliwości posąg Buddy Maitrei o wysokości 18 metrów, wyrzeźbiony z jednego pnia sandałowca o łącznej długości 26 m (część wkopana jest w ziemię)[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zmiany wprowadzone na 96. posiedzeniu Komisji (1 lutego 2017 roku). Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2017-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-27)].
- ↑ a b c YongHeGong Lama Temple. kinabaloo.com. [dostęp 2010-02-14]. (ang.).
- ↑ a b c The Yonghegong Lamasery. W: Pin Liao, Tianxing Wang: Ancient Temples in Beijing. Beijing: China Esperanto Press, 1995, s. 150-163. ISBN 7-5052-0118-2.
- ↑ a b Lama Temple. beijingtrip.com. [dostęp 2010-02-14]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 153, seria: Praktyczny Przewodnik.