Azuryt
![]() | |
Właściwości chemiczne i fizyczne | |
Skład chemiczny |
Cu3(CO3)2(OH)2 |
---|---|
Twardość w skali Mohsa |
3,5–4 |
Przełam |
muszlowy |
Łupliwość |
doskonała w jednym kierunku |
Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
Gęstość minerału |
3,77 g/cm³ |
Właściwości optyczne | |
Barwa |
ciemnoniebieska, lazurowa |
Rysa |
niebieska |
Połysk |
szklisty do ziemistego |
Inne |
silny pleochroizm w odcieniach niebieskich |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Azurite-164089.jpg/220px-Azurite-164089.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Azurite%2C_Burra_Mine%2C_South_Australia.jpg/220px-Azurite%2C_Burra_Mine%2C_South_Australia.jpg)
Azuryt – minerał z gromady węglanów. Minerał pospolity, szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od perskiego lazhward oznaczającego barwę niebieską[1].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym. Najczęściej jest spotykany w skupieniach zbitych, ziemistych, ziarnistych, kulistych. Tworzy też naskorupienia i pseudomorfozy po innych minerałach miedzi. Jest kruchy, przeświecający, pod wpływem dwutlenku węgla przechodzi w malachit. Tworzy odmiany: burnit, chessylit, azurmalachit.
Azuryt często przeobraża się w malachit.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Minerał wtórny strefy utleniania kruszców Cu; współwystępuje z malachitem, pseudomalachitem, kuprytem, chalkozynem, chryzokolą, kalcytem, limonitem.
Miejsca występowania:
- W Polsce: występuje w Górach Świętokrzyskich i na Dolnym Śląsku, w okolicach Lubina i Głogowa.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Ta sekcja od 2015-05 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
- lokalnie wykorzystywany jako podrzędna ruda miedzi (55% Cu),
- do produkcji siarczanu miedziowego,
- do wyrobu błękitnych pigmentów,
- bardzo atrakcyjny i ceniony kamień ozdobny,
- w jubilerstwie dość rzadko stosowany, oszlifowane kamienie są małe. Nadaje im się zazwyczaj szlif kaboszonowy. Nie szlifuje się dużych okazów, gdyż są tak ciemne, że prawie nieprzezroczyste,
- do wyrobu artystycznej biżuterii,
- cenny kamień kolekcjonerski,
- sproszkowany azuryt był używany jako niebieska farba, która jednakże zmieniała barwę na zieloną ze względu przeobrażenia w malachit.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Autor: Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy. Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1995, s. 96, 146, 188, 190, 216, 267. ISBN 83-7129-194-9.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Historia eksploatacji kruszców miedzi i żelaza w Miedzianej Górze k. Kielc. pawekrol.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-09)].
- azuryt na stronie Webmineral.com (ang.)