Van Cliburn
![]() Van Cliburn (1966) | |
Imię i nazwisko |
Harvey Lavan "Van" Cliburn, Jr. |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód |
muzyk |
Odznaczenia | |
![]() | |
![]() |
Harvey Lavan "Van" Cliburn, Jr. (ur. 12 lipca 1934 w Shreveport; zm. 27 lutego 2013 w Fort Worth) – amerykański pianista, zwycięzca pierwszego Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Piotra Czajkowskiego (1958).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość
[edytuj | edytuj kod]Gry na fortepianie uczył się od trzeciego roku życia. W wieku 12 lat po raz pierwszy wystąpił z orkiestrą. W 1951 ukończył Kilgore High School, po czym rozpoczął studia w Juilliard School. W 1954 osiągnął swój pierwszy znaczący sukces, gdy zwyciężył w Konkursie Muzycznym im. Leventrittego. Dzięki wygranej zaczął być zapraszany na występy przez amerykańskie orkiestry (m.in. Cleveland Orchestra i Filharmonię Nowojorską).
Światowa kariera
[edytuj | edytuj kod]W 1958 zwyciężył w pierwszej edycji Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie. Szczególny entuzjazm wzbudziła jego interpretacja I Koncertu fortepianowego Czajkowskiego. Sukces amerykańskiego pianisty w radzieckim konkursie był dużym zaskoczeniem w związku z trwającą zimną wojną.
Po powrocie do kraju Cliburn został uhonorowany paradą w Nowym Jorku, a tygodnik Time umieścił jego zdjęcie na okładce z dopiskiem „Teksańczyk, który podbił Rosję”. W 1962 zorganizowano pierwszą edycję Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Van Cliburna. Harvey Cliburn koncertował w najważniejszych filharmoniach w Ameryce i w Europie, powracał do Związku Radzieckiego. W trakcie swojej kariery wystąpił przed wszystkimi prezydentami USA od Dwighta Eisenhowera do Baracka Obamy[1].
Późniejsze lata
[edytuj | edytuj kod]W 1978 na dziesięć lat wycofał się z działalności artystycznej. Powrócił w 1987, aby dać koncert dla Ronalda Reagana i Michaiła Gorbaczowa. Później wystąpił m.in. z okazji 100. rocznicy otwarcia Carnegie Hall. W trakcie swojej kariery otrzymał prestiżowe nagrody, m.in. Medal Wolności (2003), Grammy Lifetime Achievement Award (2004), National Medal of Arts (2010) i ponad 20 doktoratów honoris causa.
Zmarł 27 lutego 2013 z powodu choroby nowotworowej.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pianist Van Cliburn honored with the National Medal of Arts. mcclatchydc.com. [dostęp 2014-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-13)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna na stronie Fundacji im. Van Cliburna (ang.)
- Van Cliburn, celebrated classical pianist, dies at 78 – artykuł na washingtonpost.com (ang.)
- ISNI: 0000000084134903, 0000000368521542
- VIAF: 116729067
- LCCN: n81132090
- GND: 119145332
- NDL: 001272832
- BnF: 139007002
- SUDOC: 085748986
- NKC: xx0153705
- BNE: XX1272898
- NTA: 102618992
- BIBSYS: 4074848
- CiNii: DA12291603
- PLWABN: 9810574314305606
- NUKAT: n2012146650
- J9U: 987007355868805171
- LNB: 000037147
- NSK: 000666462
- BLBNB: 001013722
- KRNLK: KAC2020L6273
- LIH: LNB:kwH;=B6
- Amerykańscy pianiści
- Absolwenci Juilliard School
- Laureaci Międzynarodowego Konkursu im. Piotra Czajkowskiego
- Laureaci Nagrody Grammy
- Odznaczeni Prezydenckim Medalem Wolności
- Odznaczeni National Medal of Arts
- Honorowi Członkowie Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie
- Urodzeni w 1934
- Zmarli w 2013
- Laureaci Kennedy Center Honors
- Ludzie urodzeni w Shreveport
- Doktorzy honoris causa