szlachta
szlachta (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Ubior_Szlachty.jpg/220px-Ubior_Szlachty.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa; zob. też szlachta w Wikipedii
- (1.2) hist. ludzie należący do tego stanu
- odmiana:
- (1.1-2) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik szlachta dopełniacz szlachty celownik szlachcie biernik szlachtę narzędnik szlachtą miejscownik szlachcie wołacz szlachto
- przykłady:
- (1.1) Szlachta przez lata wyzyskiwała chłopów.
- (1.2) Na uczcie u Zagłoby była cała okoliczna szlachta.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) warstwa chłopska
- (1.2) chłopstwo, chłopi
- hiperonimy:
- (1.1) stan
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.1) gołota, szlachta zagrodowa, magnateria; ziemiaństwo, arystokracja
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. szlachcic m, szlachciura m, szlachetka m, szlachcianka ż, szlachectwo n, szlacheckość ż, szlachetczyzna ż
- przym. szlachecki, szlachetny, poszlachecki
- związki frazeologiczne:
- za króla Olbrachta wyginęła szlachta • kogo szlachta pokocha, tego zje
- etymologia:
- śwn. slahte → ród, plemię, szczep, por. śwn. geslehte (> niem. Geschlecht)[1] niem. schlachten → szlachtować[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nobility; (1.2) nobility
- baskijski: (1.1) noblezia
- białoruski: (1.1) дваранства n, (w dawnej Polsce i Wielkim Księstwie Litewskim) шляхта ż; (1.2) дваранства n
- chorwacki: (1.1) plemstvo n; (1.2) plemstvo n
- esperanto: (1.1) nobelaro; (1.2) nobelaro, nobeloj
- hiszpański: (1.1) nobleza ż; (1.2) nobleza ż
- niemiecki: (1.1) Adel m, Adelsstand m, Schlachta ż; (1.2) Adel m, Adeligen / Adligen lm, Schlachta ż
- nowogrecki: (1.1) ευγενείς m lm, τάξη ż των ευγενών; (1.2) ευγενείς m lm
- rosyjski: (1.1) дворянство n, (w dawnej Polsce i Wielkim Księstwie Litewskim) шляхта ż; (1.2) дворянство n
- rumuński: (1.1) nobilime; (1.2) nobilime
- ukraiński: (1.1) шляхта ż; (1.2) шляхта ż
- wilamowski: (1.1) ślȧhta ż; (1.2) ślȧhta ż
- źródła:
- ↑ Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1.
- ↑
Hasło „szlachtować” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.