Falcón
Falcón
Estado Falcón | |
---|---|
![]() | |
U sastavu | ![]() |
Upravni oblik | Savezna država |
Službeni jezik | španjolski |
Glavni grad | Coro |
guverner | Stella Lugo |
Površina | 24800 km² |
Stanovništvo | 902.847 |
Gustoća | 36 stanovnika na km² |
osnovana 1864. |
Država Falcón (španjolski: Estado Falcón) je jedna od 23 savezne države Venecuele, koja se nalazi na sjeverozapadu zemlje. [1]
Ime je dobila po nekadašnjem predsjedniku Venezuele (1863.-1968.) - Juanu Falcónu.[1]
U Falcónu živi 902,847 stanovnika[1] na površini od 24,800 km²[1]
Falcón koji se jednim dijelom prostire po Poluotoku Paraguaná, sa sjevera je ograničen Karipskim morem a sa zapada Venezuelanskim zaljevom. Sa sjeverozapada graniči sa saveznom državom Zulia, a sa juga sa Larom i Yaracuyom.[1]
Teren države sastoji se od obalne ravnice i krajnjih obronaka Karipskih Anda, to je sušni kraj posnih oranica.[1]
Glavni grad je Coro[1], jedan od najstarijih gradova u Venecueli osnovan 1527.[2], a najveći je Punto Fijo grad naftne industrije.
Obalu tog kraja prvi put su oplovili i kartografirali 1499. - Juan de la Cosa i Amerigo Vespucci, kao članovi ekspedicije koju je vodio Alonso de Ojeda.[1]
Od 1993. historijski centar Cora zajedno sa njegovom lukom upisan je na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Americi. Na tom lokalitetu se nalazi 602 historijskih građevina[2]
Veći dio države je ruralni kraj, u kom je ribarstvo važna grana privrede, jer je ratarstvo manje više ograničeno na riječne kotline i planinske visoravni. Većinom se uzgaja; kukuruz, kokos, luk, sirak, krumpir, banane, dinje, lubenice, šećerna trska i kava.[1] Kozarstvo je široko rasprostranjeno, ali ne i na većim nadmorskim visinama gdje je zbog prekomjernog uzgoja i deforestacije danas onemogućeno. [1]
Nasuprot tome Poluotok Paraguaná i kraj oko glavnog grada Cora doživio je eksplozivnu industrijalizaciju i urbani rast.[1] Duž jugozapadne obale poluotoka leže ogromne rafinerije nafte, kao one u Amuayu i Cardonu. Tako da se velik dio venecuelanske nafte prerađuje u Falconu, a nakon tog se tankerima transportira dalje po svijetu.[1]
Sjeverni dio države uključujući i Poluotok Paraguanu dobro je pokriven autoputevima.[1]