หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์
บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง |
หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ Tanod Baybayin ng Pilipinas | |
---|---|
![]() ตราประทับอย่างเป็นทางการ | |
![]() | |
![]() ธง ![]() ธงเรือ | |
อักษรย่อ | PCG |
คำขวัญ | "ช่วยชีวิต" |
ข้อมูลองค์กร | |
ก่อตั้ง | 10 ตุลาคม 1967 (ในฐานะหน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์) 26 ตุลาคม ค.ศ. 1905 – 19 ธันวาคม ค.ศ. 1913 (ในฐานะสำนักการเดินเรือ) 17 ตุลาคม ค.ศ. 1901 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 1905 (ในฐานะสำนักหน่วยยามฝั่งและการขนส่ง) |
เจ้าหน้าที่ | กำลังพล 17,000 นาย[1] |
งบประมาณรายปี | 13.209 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ (274.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) (ค.ศ. 2021)[2] |
โครงสร้างเขตอำนาจ | |
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ | ฟิลิปปินส์ |
เขตอำนาจตามกฎหมาย | อาณาเขตทางทะเลของฟิลิปปินส์, น่านน้ำสากล |
หน่วยงานปกครองหลัก | รัฐบาลฟิลิปปินส์ |
หน่วยงานปกครองรอง | กรมการขนส่ง |
บัญญัติตราสาร |
|
สำนักงานใหญ่ | หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์สำนักงานใหญ่แห่งชาติ พอร์ตแอเรีย มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ |
ผู้บริหารหน่วยงาน | |
หน่วยงานปกครอง | กรมการขนส่ง (ค.ศ. 2016–ปัจจุบัน) กรมการขนส่งและการสื่อสาร (ค.ศ. 1998–2016) กรมป้องกันอาณาจักร (ค.ศ. 1967–1998) กรมพาณิชย์และตำรวจ (ค.ศ. 1901–1913) |
สิ่งอำนวยความสะดวก | |
เรือลาดตระเวน | 62 ลำ |
เรือสนับสนุน | 4 ลำ |
เรือช่วยรบ | 469 ลำ |
อากาศยาน | บริตเทน-นอร์แมน ไอแลนเดอร์ |
เฮลิคอปเตอร์ | |
ปฏิบัติการสำคัญ | |
เว็บไซต์ | |
หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Ships_are_in_formation_in_support_of_Cooperation_Afloat_Readiness_and_Training_Philippines_2012..jpg/220px-Ships_are_in_formation_in_support_of_Cooperation_Afloat_Readiness_and_Training_Philippines_2012..jpg)
หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ (ฟิลิปปินส์: Tanod Baybayin ng Pilipinas; อักษรย่อ; TBP, อังกฤษ: Philippine Coast Guard; อักษรย่อ: PCG) เป็นหน่วยสวมเครื่องแบบและติดอาวุธที่ได้รับมอบหมายให้บังคับใช้กฎหมายภายในน่านน้ำฟิลิปปินส์เป็นหลัก, ดำเนินการปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยทางทะเล, ปกป้องชีวิตและทรัพย์สินในทะเล ตลอดจนปกป้องสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรทางทะเล เช่นเดียวกับหน่วยยามฝั่งทั่วโลก โดยหน่วยยามฝั่งนี้ยังทำหน้าที่เป็นกองกำลังติดอาวุธของกองทัพฟิลิปปินส์ในช่วงสงคราม
หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์เป็นหน่วยงานที่มีความสัมพันธ์กับกรมการขนส่งของฟิลิปปินส์ ซึ่งปัจจุบันยังคงมีอยู่ทั่วทั้งกลุ่มเกาะ โดยมีเขตรักษาความปลอดภัยชายฝั่งสิบสามเขต, สถานีหน่วยยามฝั่งห้าสิบสี่แห่ง และสถานีหน่วยยามฝั่งย่อยมากกว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบแห่ง ตั้งแต่บัสโก จังหวัดบาตาเนส ไปจนถึงโบนเกา จังหวัดตาวี-ตาวี[3]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]การอ้างอิง
[แก้]- ↑ https://www.pna.gov.ph/articles/1104573
- ↑ "Marina, Coast Guard see lower 2020 budget, CAB gets more". PortCalls Asia. 25 January 2021. สืบค้นเมื่อ 31 January 2021.
- ↑ "Mission – Pulse of the Maritime Environment · Philippine Coast Guard — News". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 1, 2008. สืบค้นเมื่อ June 30, 2008.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)