เบน แพลตต์
เบน แพลตต์ | |
---|---|
![]() เบน แพลตต์ในปี ค.ศ. 2019 | |
ข้อมูลพื้นฐาน | |
ชื่อเกิด | เบนจามิน ชิฟฟ์ แพลตต์ |
เกิด | 24 กันยายน ค.ศ. 1993 |
ที่เกิด | ลอสแอนเจลิส, สหรัฐอเมริกา |
แนวเพลง | บรอดเวย์, ป็อป |
อาชีพ | นักแสดง, นักร้อง |
ช่วงปี | 2002 - ปัจจุบัน |
ค่ายเพลง | แอตแลนติกเรเคิดส์ |
เว็บไซต์ | benplattmusic |
เบนจามิน ชิฟฟ์ แพลตต์ (อังกฤษ: Benjamin Schiff Platt) หรือ เบน แพลตต์ (อังกฤษ: Ben Platt) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ.1993 เป็นนักแสดง นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน แพลตต์เข้าสู่วงการจากการแสดงละครบรอดเวย์ตั้งแต่ยังเล็กโดยเขาเคยปรากฏในละครบรอดเวย์ทั้งเรื่อง The Music Man (2002), The Book of Mormon (2012-2013) และ Dear Evan Hansen (2015-2017) โดยเขาเลยได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยมในละครเพลง[1][2] ซึ่งเขาเป็นนักแสดงนำชายอายุน้อยที่สุดที่เคยได้รับรางวัลโทนี[3][4] นอกจากนี้เขาเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง ชมรมเสียงใส ถือไมค์ตามฝันในภาค 1 และภาค 2
ชีวิตในช่วงแรกและการศึกษา
[แก้]แพลตต์เกิดที่ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกคนที่สี่ในบรรดาลูกทั้ง 5 คนของจูลี่ แพลตต์ และมาร์ค แพลตต์ พ่อของเขาเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับภาพยนตร์, โทรทัศน์, ละครบรอดเวย์ทั้งภาพยนตร์เรื่อง Legally Blonde, Into the Woods, La La Land, Mary Poppins Returns และละครบรอดเวย์เรื่อง Dear Evan Hansen, Wicked[5] โดยครอบครัวของเขาเป็นชาวยิว[6][7][8]
แพลตต์ได้จบการศึกษาที่โรงเรียนสอนศิลปะการแสดง The Adderley โดยระหว่างที่เรียนเขาก็ได้เริ่มแสดงละครบรอดเวย์เรื่อง Bye Bye Birdie และ Into the Woods ก่อนที่เขาจะเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนฮาร์วาร์ด-เวฟต์เลค และเมื่อเขาได้จบการศึกษาในปีค.ศ. 2011 เขาก็ได้เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียก่อนที่แพลตต์จะลาออกหลังจากที่เรียนไป 6 สัปดาห์หลังที่เขาได้รับการคัดเลือกได้เล่นละครบรอดเวย์เรื่อง The Book of Mormon สำเร็จ[5][9]
ชีวิตการทำงาน
[แก้]2002–2014: เริ่มเข้าสู่วงการละครบรอดเวย์ และ The Book of Mormon
[แก้]แพลตต์ได้เข้าสู่วงการตอนอายุ 9 ขวบเมื่อเขาได้มีโอกาสขึ้นแสดงละครบรอดเวย์เรื่องแรกคือ The Music Man โดยเขาได้รับบทเป็น Winthrop Paroo คู่กับ คริสติน เชโนเวธ แล้วเมื่อแพลตต์อายุ 11 ปีเขาก็ได้ขึ้นแสดงละครบรอดเวย์ Caroline, or Change และเมื่อเขาอายุ 17 ปีแพลตต์ก็ได้มีโอกาสรับบทเป็น Jean Valjean ในละครบรอดเวย์เรื่อง Les Misérables โดยในช่วงต้นเขายังมีโอกาสได้รับบทเป็น Claude Bukowski ในละครบรอดเวย์เรื่อง Hair: The American Tribal Love-Rock Musical ของมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย[10] ซึ่งแพลตต์ก็ได้มีโอกาสร่วมทำงานกับละครบรอดเวย์เรื่องอื่นๆทั้ง Alice by Heart และ Alice in Wonderland
และในปีค.ศ. 2012 แพลตต์ก็ได้ผ่านการคัดเลือกรับบทเป็น Elder Arnold Cunningham ในละครบรอดเวย์เรื่อง The Book of Mormon โดยละครบรอดเวย์เรื่องนี้ได้เริ่มแสดงที่โรงละคร CIBC Theatre ในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งโชว์ก็ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2013 โดยนักวิจารณ์ก็ได้ออกมาชื่นชมเกี่ยวกับการแสดงของแพลตต์ว่า “เขาเป็นคลื่นลูกใหม่หางวงการละครบรอดเวย์ในชิคาโก เขาสามารถเข้าถึงบทที่ได้รับอย่างแท้จริง ซึ่งเขาสามารถละทิ้งความเป็นตัวเองพร้อมกับละทิ้งความเป็นเด็กไปได้สำเร็จ”[11] และหลังจากนั้นเขาก็ได้รับบทในละครบรอดเวย์เรื่องนี้อีกโดยโชว์ได้เริ่มวันแรกในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2014 ที่โรงละคร Eugene O'Neill และได้สิ้นสุดลงในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2015[12]
2015–2017: เข้าสู่วงการภาพยนตร์ และ Dear Evan Hansen
[แก้]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Ben_Platt_%26_Rachel_Bay_Jones_with_their_Tony_Awards.jpg/200px-Ben_Platt_%26_Rachel_Bay_Jones_with_their_Tony_Awards.jpg)
ในปีค.ศ. 2012 แพลตต์ได้มีโอกาสเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เพลงเรื่อง Pitch Perfect ซึ่งมีเค้าโครงมาจากนวนิยายเรื่อง Pitch Perfect: The Quest for Collegiate A Cappella Glory โดยเขาก็ได้รับบทเป็น Benji Applebaum ซึ่งเขาก็ได้มีโอกาสร่วมแสดงกับ แอนนา เคนดริก, สกาลาร์ อัสติน, บริทนีย์ สโนว์, แอนนา แคมป์ และรีเบล วิลสัน โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จและได้กระแสตอบรับในทางที่ดี ซึ่งเขาก็มีโอกาสได้เข้าชิงรางวัล Teen Choice Awards ในสาขา Choice Movie: Male Scene Stealer[13] แล้วในปีค.ศ. 2015 เขาก็ได้มีโอกาสได้เล่นในภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้ง ซึ่งเขาก็ได้ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง Ricki and the Flash และ Billy Lynn's Long Halftime Walk ด้วย
และเขาก็ได้มีโอกาสร่วมงานกับ Pasek and Paul และโปรเจกต์ Untitled P&P Project ซึ่งเป็นการเตรียมตัวสำหรับการอ่านบทละครและการแสดงเบื้องต้น ในปีค.ศ. 2014[14] แล้วในปีค.ศ. 2015 ละครเวทีเรื่อง Dear Evan Hansen ก็ได้เริ่มทำการเตรียมตัวแสดงที่วอชิงตัน ดี.ซี. ณ โรงละคร Arena Stage โดยแพลตต์ก็ได้รับบทเป็น Evan Hansen ซึ่งโชว์ก็ได้เริ่มในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 และสิ้นสุดลงในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2015[15] และจากผลกระแสตอบรับในระดับที่ดีมากทำให้ละครเวทีเรื่องนี้ถูกยกระดับเป็นละครออฟ-บรอดเวย์[16]
และในปีค.ศ. 2016 แพลตต์ก็ได้มีโอกาสรับบทเดิมในละครบรอดเวย์เรื่อง Dear Evan Hansen อีกครั้ง โดยละครบรอดเวย์เรื่องนี้ได้เริ่มแสดงก่อนในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2016 ณ โรงละคร Second Stage ก่อนที่จะเริ่มแสดงจริงในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 และสิ้นสุดลงในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 โดยในครั้งนี้ละครบรอดเวย์เรื่องนี้ก็สามารถขายบัตรที่นั่งหมดทุกรอบ[17][18][19]
และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 แพลตต์ก็ได้มีโอกาสเล่นละครบรอดเวย์เรื่องนี้ครั้งหนึ่งที่โรงละคร Music Box จากการแสดงในครั้งนี้นักวิจารณ์ได้ออกมาชื่นชมเกี่ยวกับการแสดงของเขาในครั้งนี้ของเขาว่า “เป็นโชว์แห่งประวัติศาสตร์” และ “เป็นหนึ่งในนักแสดงนำชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดตั้งแต่มีละครบรอดเวย์มา”[20][21][22] และจากการแสดงในครั้งนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลโทนี ในสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยมในละครเพลง ซึ่งเขาก็ได้แสดงละครบรอดเวย์เรื่องนี้เป็นครั้งสุดท้ายในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017[23]
2017–ปัจจุบัน: เข้าสู่วงการเพลง และ Sing to Me Instead
[แก้]ในปีค.ศ. 2017 เขาได้มีโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายเพลง แอตแลนติกเรเคิดส์[24] โดยในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ.2018 เขาก็ได้แสดงเพลง Somewhere ของเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี[25][26] และในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2018 แพลตต์ และ ลิน-มานูเอล มิแรนดา ผู้สร้างละครเวทีเรื่อง Hamilton ก็ได้ปล่อยเพลงที่มีชื่อว่า “Found/Tonight” โดยเป็นการผสมระหว่างเพลง The Story of Tonight จากละครเวทีเรื่อง Hamilton และ เพลง You Will Be Found จากละครเวทีเรื่อง Dear Evan Hansen[27] ซึ่งเขาก็ได้นำรายได้ส่วนหนึ่งจากการขายเพลงไปบริจาคให้กับการเดินขบวนการต่อต้านการใช้อาวุธปืนและความรุนแรงมาร์ชฟอร์เอาเออร์ไลฟ์ โดยเขาก็ได้ร่วมแสดงเพลงนี้กับมิแรนดาที่กรุงวอชิงตันในวันวันเดียวกันกับการเดินขบวน[28][29][30] และเขาก็ได้มีโอกาสแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์แนวประวัติศาสตร์สยองขวัญเรื่อง Run This Town[31][32]
และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แพลตต์ก็ได้ออกอัลบั้มแรกที่มีชื่อว่า "Sing to Me Instead" ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2019 โดยอัลบั้มนี้ก็ได้ถูกปล่อยพร้อมกับซิงเกิลภายในอัลบั้มคือ "Bad Habit" and "Ease My Mind" และหลังจากการปล่อยอัลบั้ม แพลตต์ก็เริ่มออกทัวร์คอนเสิร์ตเป็นครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ปีค.ศ. 2019[33][34]
และในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 แพลตต์ก็ได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ของ ริชาร์ด ลินเคลเตอร์ เรื่อง Merrily We Roll Along โดยเป็นภาพยนตร์ที่มีกำหนดการถ่ายทำยาวนานถึง 20 ปี[35]
ชีวิตส่วนตัว
[แก้]แพลตต์เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ โดยเขาได้เปิดเผยกับครอบครัวเมื่อตอนที่เขาอายุ 12 ปี และโดยเขาได้เปิดเผยกับสื่อสาธารณะเป็นครั้งแรกจากมิวสิกวิดีโอเพลง "Ease My Mind" ของเขา[36]
ผลงานละครบรอดเวย์
[แก้]ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | สถานที่แสดง | หมายเหตุ |
---|---|---|---|---|
2002 | The Music Man | Winthrop Paroo | Hollywood Bowl | Los Angeles |
2004 | Mame | Patrick Denis | Hollywood Bowl | Los Angeles |
2004 | Caroline, or Change | Noah Gellman | Ahmanson Theatre | National tour |
2005 | Dead End | Philip Griswald | Ahmanson Theatre | Regional |
2012 | The Power of Duff | Ricky Duff | Powerhouse Theatre | Regional |
The Black Suits | Chris Thurser | Barrington Stage Company | Regional | |
2012–2013 | The Book of Mormon | Elder Arnold Cunningham | PrivateBank Theatre | Chicago |
2014–2015 | Eugene O'Neill Theatre | Broadway | ||
2015 | Dear Evan Hansen | Evan Hansen | Arena Stage | Washington, D.C. |
2016 | The Secret Garden | Dickon | David Geffen Hall | 25th anniversary concert |
Dear Evan Hansen | Evan Hansen | Second Stage Theatre | Off-Broadway | |
2016–2017 | Music Box Theatre | Broadway | ||
2018 | Parade | Leo Frank | Workshop |
ผลงานการแสดง
[แก้]ภาพยนตร์
[แก้]ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
---|---|---|---|
2006 | Red Riding Hood | Boy Scout #1 | |
2012 | Pitch Perfect | Benji Applebaum | |
2015 | Pitch Perfect 2 | ||
Ricki and the Flash | Daniel | ||
2016 | Billy Lynn's Long Halftime Walk | Josh | |
2017 | The Female Brain | Joel | |
2019 | Run This Town[37] | Bram Shriver | |
Drunk Parents | Jason Johnson | [38] | |
TBA | Broken Diamonds | Scott | Post-production |
TBA | Merrily We Roll Along | Charley Kringas | Will be filmed over 20 years[39] |
โทรทัศน์
[แก้]ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
---|---|---|---|
2017 | Will & Grace | Blake | Episode: "Who's Your Daddy"[40] |
2019 | The Politician | Payton Hobart | also executive producer[41] |
สตูดิโออัลบั้ม
[แก้]- Sing to Me Instead (2019)
- Reverie (2021)
ทัวร์คอนเสิร์ต
[แก้]- Sing to Me Instead Tour (2019)
- Reverie Tour (2022)
รางวัลที่เคยได้รับ
[แก้]ปี | รางวัล | สาขา | ผลงานที่เข้าชิง | ผลรางวัล |
---|---|---|---|---|
2013 | Teen Choice Awards | Choice Movie: Male Scene Stealer | Pitch Perfect | เสนอชื่อเข้าชิง |
2016 | Drama League Awards | Distinguished Performance | Dear Evan Hansen | เสนอชื่อเข้าชิง |
Outer Critics Circle Awards | Best Leading Actor in a Musical | เสนอชื่อเข้าชิง[42] | ||
Obie Awards | Distinguished Performance by an Actor | ชนะ[43] | ||
2017 | Tony Awards | Best Actor in a Musical | ชนะ[4] | |
Drama League Awards | Distinguished Performance | ชนะ[3] | ||
Lucille Lortel Awards | Outstanding Lead Actor in a Musical | ชนะ[44] | ||
Broadway.com Audience Awards | Favorite Leading Actor in a Musical | ชนะ | ||
Favorite Onstage Pair | ชนะ | |||
2018 | Grammy Awards | Best Musical Theater Album | ชนะ[45] | |
Daytime Emmy Awards | Outstanding Musical Performance in a Daytime Program (with the cast of Dear Evan Hansen) |
"You Will Be Found" (performed on The Today Show)[46][47] | ชนะ | |
2020 | Golden Globe Awards | Best Actor – Television Series Musical or Comedy | The Politician | เสนอชื่อเข้าชิง |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Tony Awards 2017: Complete Winners List". Variety. June 11, 2017. สืบค้นเมื่อ July 8, 2017.
- ↑ Chow, Andrew R. (June 11, 2017). "2017 Tony Awards Winners". The New York Times. สืบค้นเมื่อ July 8, 2017.
- ↑ 3.0 3.1 Smart, Jack (May 19, 2017). "Ben Platt Becomes Youngest-Ever Winner of Drama League Award". Backstage. สืบค้นเมื่อ May 27, 2017.
- ↑ 4.0 4.1 "Tony Awards 2017 updates: 'Dear Evan Hansen' and Bette Midler are among the night's big winners". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ August 7, 2017.
- ↑ 5.0 5.1 "Digging into "The Book of Mormon": an interview with Ben Platt and Nic Rouleau". Depaulia Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 23, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 22, 2013.
- ↑ "Ben Platt Profile". University of Pennsylvania. สืบค้นเมื่อ May 17, 2015.
- ↑ "Tony Award-winner Ben Platt's journey from Camp Ramah to Broadway". The Times of Israel. June 14, 2017. สืบค้นเมื่อ April 18, 2018.
- ↑ "Three Camp Ramah Alums Now Have Leading Roles on Broadway. What's in the Bug Juice". Tablet Magazine. July 31, 2017. สืบค้นเมื่อ April 18, 2018.
- ↑ "Columbia Nonsequitur Alumni Members". Columbia Nonsequitur. สืบค้นเมื่อ May 17, 2015.
- ↑ Miller, Zoe (พฤศจิกายน 13, 2012). "Ben Platt joins The Book of Mormon on the road". Columbia Spectator Daily. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 29, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2013.
- ↑ Reid, Kelly (December 2, 2012). "Review: Ben Platt steals the show as Elder Cunningham in 'Book of Mormon'". The Chicago Tribune. สืบค้นเมื่อ November 28, 2017.
- ↑ Hetrick, Adam (January 7, 2014). "Review: Ben Platt, Nic Rouleau and Syesha Mercado Are New Stars of The Book of Mormon on Broadway". Playbill. สืบค้นเมื่อ November 28, 2017.
- ↑ "Teen Choice Awards (2013)". สืบค้นเมื่อ May 20, 2017.
- ↑ Marks, Peter (June 7, 2017). "How 'Dear Evan Hansen' became one of the most remarkable shows in musical-theater history". The Washington Post.
- ↑ Gioia, Michael (July 30, 2015). "Pasek and Paul's Dear Evan Hansen, About the High School Struggle to Fit In, Premieres in D.C." Playbill.
- ↑ Cox, Gordon (August 13, 2015). "Buzzy Musical 'Dear Evan Hansen' Sets New York Run". Variety.
- ↑ Clement, Olivia (February 2, 2016). "Ben Platt to Star in NY Premiere of New Musical 'Dear Evan Hansen'". Playbill.
- ↑ Gioia, Michael (August 13, 2015). "Following Its D.C. Run, Pasek and Paul's Dear Evan Hansen Will Transfer to New York". Playbill.
- ↑ Clement, Olivia (March 26, 2016). "Pasek and Paul's 'Dear Evan Hansen' Bows in New York". Playbill.
- ↑ Isherwood, Charles (December 4, 2016). "Review: In 'Dear Evan Hansen,' a Lonely Teenager, a Viral Lie and a Breakout Star". The New York Times. สืบค้นเมื่อ July 8, 2017.
- ↑ Marks, Peter (June 7, 2017). "How 'Dear Evan Hansen' became one of the most remarkable shows in musical-theater history". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ July 8, 2017.
- ↑ "Broadway review: Dear Evan Hansen is lit by a dazzling star turn". TimeOut.com. สืบค้นเมื่อ August 7, 2017.
- ↑ Clement, Olivia (August 15, 2017). "Ben Platt Sets Departure Date from Broadway's Dear Evan Hansen". Playbill. สืบค้นเมื่อ September 11, 2017.
- ↑ Milzoff, Rebecca (September 7, 2017). "Dear Evan Hansen Tony-Winner Ben Platt Signs With Atlantic Records: Exclusive". Billboard. United States. สืบค้นเมื่อ September 11, 2017.
- ↑ "Ben Platt "Somewhere": GRAMMY Performance". GRAMMY.com. January 29, 2018. สืบค้นเมื่อ April 15, 2018.
- ↑ "Alex Lacamoire on Twitter". Twitter.com. สืบค้นเมื่อ April 15, 2018.
- ↑ "Lin-Manuel Miranda, Ben Platt release 'Hamilton'/'Dear Evan Hansen' mash-up 'Found/Tonight'". Entertainment Weekly. สืบค้นเมื่อ March 28, 2018.
- ↑ Kreps, Daniel (March 24, 2018). "See Lin-Manuel Miranda, Ben Platt Perform at March for Our Lives Rally". Rolling Stone. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-31. สืบค้นเมื่อ March 28, 2018.
- ↑ "Lin-Manuel Miranda, Ben Platt Perform At March For Our Lives". CBS Miami. March 24, 2018.
- ↑ "Lin-Manuel Miranda & Ben Platt – "Found/Tonight" March For Our Lives Performance". Atlantic Records. March 26, 2018.
- ↑ "Damian Lewis to Play Controversial Ex-Toronto Mayor Rob Ford in Drama". The Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ April 11, 2018.
- ↑ "Damian Lewis to play crack-smoking former Toronto Mayor Rob Ford". The Daily Mail. สืบค้นเมื่อ April 11, 2018.
- ↑ Lenker, Maureen Lee (February 1, 2019). "Ben Platt on his debut album, Sing to Me Instead: 'I definitely wanted to make music that sounded like me'". Entertainment Weekly. สืบค้นเมื่อ February 1, 2019.
- ↑ Moynihan, Caitlyn (February 1, 2019). "Ben Platt Sings Out in First Music Video From Debut Album Sing to Me Instead". Broadway Buzz. สืบค้นเมื่อ February 1, 2019.
- ↑ D'Alessandro, Anthony; D'Alessandro, Anthony (2019-08-30). "Richard Linklater To Shoot Stephen Sondheim Musical 'Merrily We Roll Along' Over 20 Years For Blumhouse". Deadline (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-08-30.
- ↑ "Ben Platt Premieres 'Ease My Mind' Music Video: WATCH". PEOPLE.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-02-13.
- ↑ "Damian Lewis to Play Controversial Ex-Toronto Mayor Rob Ford in Drama". The Hollywood Reporter. สืบค้นเมื่อ May 4, 2018.
- ↑ McNary, Dave (January 15, 2016). "Joe Manganiello Joins Alec Baldwin, Salma Hayek's Comedy 'Drunk Parents'". Variety. สืบค้นเมื่อ March 28, 2018.
- ↑ Sneider, Jeff (29 August 2019). "Exclusive: Richard Linklater, Ben Platt, Beanie Feldstein Team for Sondheim Musical". Collider (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 30 August 2019.
- ↑ "Will & Grace & A Millennial: Watch Ben Platt Do Some Cross-Generational Flirting in New Episode". Playbill. สืบค้นเมื่อ October 6, 2017.
- ↑ Staff, Variety (February 5, 2018). "Ben Platt to Star in Netflix Series 'The Politician' From Ryan Murphy". variety.com. สืบค้นเมื่อ March 28, 2018.
- ↑ "Cynthia Erivo, Steve Martin Win 2016 OCC Awards". Outer Critics. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-27. สืบค้นเมื่อ August 7, 2017.
- ↑ Gordon, David (May 23, 2016). "Ben Platt, Lupita Nyong'o, Georgia Engel, and More Win 2016 Obie Awards". TheaterMania.com. สืบค้นเมื่อ August 7, 2017.
- ↑ Lefkowitz, Andy (May 5, 2017). "2017 Lucille Lortel Awards: The Band's Visit, Ben Platt & More Named Winners". Broadway.com. สืบค้นเมื่อ August 7, 2017.
- ↑ "Grammy Nominations 2018: Complete List". Variety. November 28, 2017. สืบค้นเมื่อ November 28, 2017.
- ↑ "Ben Platt and Dear Evan Hansen Cast Receive Daytime Emmy Nomination". Theatremania.com. สืบค้นเมื่อ March 28, 2018.
- ↑ "THE NATIONAL ACADEMY OF TELEVISION ARTS & SCIENCES ANNOUNCES NOMINATIONS FOR THE 45th ANNUAL DAYTIME EMMY® AWARDS". EmmyOnline.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ March 28, 2018.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- ชายรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
- นักร้องอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
- นักร้องชายชาวอเมริกัน
- ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
- นักแสดงอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
- นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
- นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
- นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
- บุคคลจากลอสแอนเจลิส
- ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
- ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
- ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี