Plotkara 6: Tylko ciebie chcę
()
About this ebook
Cecily von Ziegesar
Cecily von Ziegesar is the #1 New York Times bestselling author of the Gossip Girl novels, upon which the hit television show is based. She lives in Brooklyn, New York, with her family.
Read more from Cecily Von Ziegesar
Related to Plotkara 6
Titles in the series (13)
Plotkara 2: Wiem, że mnie kochacie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 5: Tak jak lubię Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 4: Bo jestem tego warta Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 3: Chcę tylko wszystkiego Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 7: Nikt nie robi tego lepiej Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 6: Tylko ciebie chcę Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 8: Nie zatrzymasz mnie przy sobie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 9: Tylko w twoich snach Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 11: Nie zapomnij o mnie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 10: Nigdy ci nie skłamię Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 12: Zawsze będę cię kochać Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Prequel 2: A miało być tak pięknie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Prequel 1: Jak to się zaczęło Rating: 0 out of 5 stars0 ratings
Related ebooks
Plotkara 5: Tak jak lubię Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 7: Nikt nie robi tego lepiej Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 3: Chcę tylko wszystkiego Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Wejście Carlsów 2: Nigdy nie mów dość Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Wejście Carlsów Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 4: Bo jestem tego warta Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 12: Zawsze będę cię kochać Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Wejście Carlsów 4: Kochaj tego z kim jesteś Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Wejście Carlsów 3: Daj mi szansę Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 11: Nie zapomnij o mnie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsCmentarz szczurów Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsSznurek Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 10: Nigdy ci nie skłamię Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Prequel 1: Jak to się zaczęło Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara: Prequel 2: A miało być tak pięknie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsEmmy 5 - Upiornego Nowego Roku Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsMartwe sezony. Osiem opowiadań Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsKrótka historia Iwony Tramp Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsEmmy 4 - Królowa dramatu z Zachodniej Jutlandii Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsNasza klasa Rating: 5 out of 5 stars5/5Plotkara 9: Tylko w twoich snach Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsDruga szansa Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsCień szczęścia Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsUścisk nieboszczyka Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsBóg to kobieta: jak zepsuć udaną randkę Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsOfiary Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsKiwony Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsOdlot za tydzień Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsPlotkara 2: Wiem, że mnie kochacie Rating: 0 out of 5 stars0 ratingsTajemnica namokniętej gąbki Rating: 0 out of 5 stars0 ratings
Reviews for Plotkara 6
0 ratings0 reviews
Book preview
Plotkara 6 - Cecily von Ziegesar
Powieść autorstwa Cecily von Ziegesar
Plotkara 6: Tylko ciebie chcę
Tytuł i data wydania oryginału:
Gossip Girl #6: You’re the One That I Want, 2004
Tłumaczenie z języka angielskiego: Małgorzata Strzelec
Opublikowano w porozumieniu z Rights People, London
Na licencji Alloy Entertainment, LLC
Zdjęcie na okładce: Shutterstock
Copyright © 2020 SAGA Egmont
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726535891
1. Wydanie w formie e-booka, 2020
Format: EPUB 3.0
Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.
SAGA jest wydawnictwem należącym do Lindhardt og Ringhof, spółki w grupie Egmont
A jeśli miłość, czym jest, rzeczą jaką? Jeśli jest dobra, czemu torturuje? Geoffrey Chaucer Troilus i Kresyda
przekł. M. Słomczyński
hej, ludzie!
plotbra.net¹
tematy ◄ wstecz dalej ► wyślij pytanie odpowiedź
Wszystkie nazwy miejsc, imiona i nazwiska oraz wydarzenia zostały zmienione lub skrócone, po to by nie ucierpieli niewinni. Czyli ja.
Znacie to powiedzenie: dzisiaj jest pierwszy dzień reszty twojego życia? Zawsze myślałam, że brzmi to tak sentymentalnie, ale dziś odkryłam, że ma głęboki sens. Poza tym zaczynam myśleć, że nie ma nic złego w byciu sentymentalnym. Przecież idąc rano do szkoły, można życzyć portierowi miłego dnia, kiedy otwiera ci drzwi. I dlaczego właściwie nie zatrzymać się, żeby powąchać bzy, które rosną przed domami wzdłuż Piątej Alei? A skoro już przy nich stoisz, to zaszalej i włóż za ucho gałązkę bzu. Dopiero kwiecień, ale już możesz włożyć te nowe skórzane klapki od Coacha w odcieniu mięty – no wiesz, te z wyhaftowaną żółtą różyczką, które nosisz po domu od miesiąca. Wreszcie możesz w nich wyjść! Oczywiście, pewnie będziesz miała problemy w szkole, bo to nieprzepisowe obuwie, ale jak inaczej pochwalisz się nowym brazylijskim pedikiurem?
Wiem, wiem. Pewnie pomyślicie, że zwariowałam, bo tyle we mnie optymizmu. Ale w tym tygodniu wszyscy się dowiemy, czy dostaliśmy się do college’ów, do których składaliśmy papiery. Jak na razie to najpoważniejszy moment w naszym życiu. Od tej chwili raz na zawsze będziemy zaszufladkowani według szkół, które wybraliśmy, czy raczej według szkół, które nas wybiorą: kujon dostał się do Yale, czwórkowa lesbijka siatkarka ląduje w Smith, ekscentrycznej dziedziczce fortuny ojciec kupił przyjęcie do Browna. Mówię tylko, że może warto spojrzeć na to z jaśniejszej strony. Listy zostały już wysłane – co się stało, to się nie odstanie. Ja w każdym razie jestem gotowa na następny krok.
TA GŁUPIA GRA, W KTÓRĄ KIEDYŚ WSZYSCY GRALIŚMY (I PO CICHU NADAL TO ROBIMY)
Skoro sprawa przyjęcia do college’u jest już prawie za nami, nadszedł czas, aby skupić się na czymś równie ważnym: naszym życiu miłosnym. Najwyższy czas abyś ty i twój wymarzony chłopak (dodaj do każdej linijki „w łóżku"):
Wypili po włochatym pępku i zasnęli aż do świtu
Karmili się nawzajem lodami z gorącym kajmakiem
Pooglądali stare filmy
Ponurkowali nago
Popuszczali kółka z dymu
Zagrali w twistera
Zafundowali sobie zmywalne tatuaże
Wybrali imiona dla dzieci
Urwali się z WFu
Spróbowali bikram jogi
Oczywiście nie namawiam do niczego niezgodnego z prawem. Zdecydowanie to nie jest dobry czas, żeby coś schrzanić. Słyszeliście o tej obiecującej młodej aktorce, która w zeszłym roku dostała się do Harvardu, a potem uciekła na cały maj do LA, do swojego chłopaka, też aktora? Przyjęcie do Harvardu... cofnięto! Ta lista to najprostszy znany mi sposób, żeby zrzucić z siebie kilogramy stresów, które ostatnio na nas ciążyły. Pomysł z dietą też może być nie od rzeczy!
Wasze e-maile
P: Droga Plotkaro!
Chciałam ci podziękować za podtrzymanie mnie na duchu, kiedy byłam kłębkiem nerwów. Nie wiem, jak ty, ale ja złożyłam papiery do dwunastu szkół i ostatniej nocy śniło mi się, że nie przyjęto mnie do żadnej. Możesz mi powiedzieć, dlaczego nie powinnam uciec do Meksyku? 3maj się. róża
O: Droga różo!
Meksyk to fajny pomysł, ale dwanaście szkół? Daj spokój, na pewno dostaniesz się chociaż do jednej, jeśli nie do wszystkich dwunastu! Jeżeli masz ochotę rzucić się z mostu, nim nadejdzie te dwanaście listów, to trzymaj się swoich przyjaciół. no chyba że się boisz, że sami chcą cię zepchnąć! To trudny czas dla nas wszystkich.
P.
P: Droga P!
Więc ta dziwaczka z Connecticut, ta z odwyku, na dobre zniknęła z życia N? Bo jeśli on jest sam, to zamierzam rzucić się na niego. s.zybka
O: Droga s.zybka!
Przykro mi, kochanie, ale musisz poczekać w kolejce – i żadnego wpychania się poza kolejnością! Niestety, ktoś już go dorwał. Właściwie to zawsze było jej miejsce i tak pewnie zostanie. Pewnie wiesz, o kim mówię. Ale nie bądź zazdrosna: jej życie jest dalekie od doskonałości.
P.
Na celowniku
N spaceruje i przypala na schodach Metropolitan Museum of Art.
Podejrzewam, że teraz – kiedy jest kapitanem drużyny lacrosse i nie spotyka się już z tą absurdalnie pokręconą panienką z odwyku – może się wreszcie rozluźnić i cieszyć życiem. B urywa się dziś rano z apelu i pędzi do domu. Ma nadzieję – choć szanse są niewielkie – że komisja z Yale tak bardzo chce ją przyjąć, że wysłała list poranną pocztą. To dopiero kłębek nerwów! Widziano ją także w dziale z bielizną w Barneys – przymierzała komplet, który można opisać tylko jako „szukam okazji". S obgryza paznokcie, opalając się na Owczej Łączce, a przyglądają jej się setki zachwyconych chłopaków. Czym właściwie ona się tak martwi? D i V udają, że się nie widzą, gdy stoją w kolejce po bilety na nowy film Kena Mogula Angelika. J przymierza u Bergdorfa Goodmana pantofle od Manola z wężowej skórki, na które jest już lista oczekujących. Czym właściwie ma zamiar za nie zapłacić i gdzie zamierza je nosić? Może to jeszcze dzieciak, ale ma spore ambicje.
NA WYPADEK, GDYBYŚCIE CHCIELI PRZEŻYĆ NA NOWO TE CENNE CHWILE...
V kręci film dokumentalny o tym całym zamieszaniu wokół przyjęć do college’ów. Myślę, że to dobra okazja, żeby wyrzucić coś zsiebie i mieć swoje cztery minuty sławy. W ciągu następnych dwóch tygodni będzie kręciła po lekcjach przy fontannie Bethesda w Central Parku.
Trzymam za was kciuki wszystkimi czterema kończynami. Powodzenia!
Wiem, że mnie kochacie.
plotkara
B jest gwiazdą w jej własnym, małym filmie
– Po prostu powiedz, jak się teraz czujesz. No wiesz, skoro w tym tygodniu przyjdą informacje z college’ów i tak dalej.
Vanessa Abrams zerknęła przez kamerę i poprawiła obiektyw tak, żeby w kadrze zmieściły się wiszące kolczyki Blair z jadeitów i kryształów Swarovskiego. Było przyjemne kwietniowe popołudnie i park zamienił się w dom wariatów. Za plecami Blair i Vanessy grupa chłopców z ostatniej klasy ze Szkoły Świętego Judy ganiała za frisbee po tarasowych schodach wychodzących na fontannę Bethesda, przeklinając i przytrzymując się nawzajem – efekt tłumionego stresu związanego z przyjęciami do college’ów. Wokół fontanny leżały wyciągnięte idealnie opalone i wymanikiurowane ciała dziewcząt ze szkół średnich przy Upper East Side. Dziewczyny paliły papierosy i wcierały w nogi najnowszy balsam do opalania Lancôme’a, podczas gdy skrzydlata kobieta z brązu, stojąca pośrodku fontanny, wyrozumiale patrzyła na nie z góry.
Vanessa nacisnęła guzik nagrywania.
– Możesz zaczynać, gdy będziesz gotowa.
Blair Waldorf oblizała błyszczące usta i odgarnęła za uszy odrastające już, krótko przycięte włosy. Pod prostą czarną koszulką polo i szarym mundurkiem Constance Billard miała nową bieliznę – stringi i stanik z turkusowego jedwabiu i czarnej koronki, komplet, który kupiła w dziale z bielizną w Barneys. Oparła plecy o brzeg fontanny i usiadła wygodniej na złożonym ręczniku kąpielowym, który Vanessa dała jej do siedzenia. Gorący dzień i stringi to fatalne połączenie.
– Obiecałam sobie, że jeśli dostanę się do Yale, w końcu zrobimy to z Nate’em – zaczęła Blair. Spuściła wzrok i zaczęła bawić się rubinowym pierścionkiem, który nosiła na lewej dłoni. – Właściwie to nawet nie wróciliśmy do siebie... jeszcze nie. Ale oboje wiemy, że chcemy tego i gdy tylko list przyjdzie... – Spojrzała w kamerę, ignorując dziwaczne, przenikliwe spojrzenie Vanessy, dziewczyny o ogolonej głowie, noszącej czarne wojskowe buty. – Dla mnie to nie tylko o seks tu chodzi, ale o całą moją przyszłość. Yale i Nate to dwie rzeczy, których zawsze pragnęłam.
Przechyliła głowę. Właściwie to chciała mnóstwa rzeczy. Ale wyłączając prześliczne srebrne sandałki z wężowej skórki na platformie od Christiana Louboutina, te dwie rzeczy były najważniejsze.
– Chciałbyś, frajerze! – krzyknął jakiś chłopak i złapał frisbee tuż przed nosem kumpla.
Blair zamknęła niebieskie oczy i otworzyła je znowu.
– A jeśli się nie dostanę... – zrobiła pauzę dla efektu. – Ktoś, do cholery, zapłaci mi za to.
Może powinna w tym tygodniu nosić kaganiec. Blair westchnęła, sięgnęła pod koszulkę i poprawiła ramiączka stanika.
– Niektórzy z moich przyjaciół, na przykład Serena i Nate, nie przejmują się tak bardzo sprawą college’u. Ale to dlatego, że nie muszą mieszkać z matką, która jest zdecydowanie za stara na ciążę, i to z tłustym, odrażającym ojczymem. W końcu nawet nie mam już własnego pokoju! – Otarła łzę i posępnie spojrzała w kamerę. – To właściwie moja jedyna szansa na szczęście. Chyba na to zasłużyłam, no nie? Sygnał na brawa.
N ma ochotę posmakować jej błyszczyku
Nate Archibald doszedł do końca promenady obsadzonej wiązami, prowadzącej do tarasu i fontanny Bethesda, rzucił niedopałek skręta wypalonego niemal do końca i minął kumpli grających we frisbee. Jakieś trzy metry od niego u podstawy fontanny siedziała ze skrzyżowanymi nogami Blair i mówiła do kamery. Wyglądała na zdenerwowaną i niewinną. Jej delikatne dłonie poruszały się przy lisiej twarzyczce, a krótki mundurek ledwo zakrywał umięśnione uda. Nate odrzucił złocistobrązowe loki z zielonych oczu i wsunął ręce do kieszeni spodni w kolorze khaki. Blair wyglądała naprawdę seksownie.
W tej samej chwili wszystkie dziewczyny w parku myślały dokładnie to samo, tyle że na jego temat.
Nate mgliście kojarzył tę dziwną dziewczynę z ogoloną głową, stojącą za kamerą. Normalnie Blair nie chciałaby mieć z nią nic wspólnego, ale nigdy nie przegapiłaby okazji, żeby opowiedzieć o sobie. Blair lubiła być w centrum zainteresowania. I chociaż Nate z nią zerwał i zdradził ją kilkanaście razy, nadal lubił poświęcać jej swoją uwagę. Zanurzył dłonie w fontannie, przeszedł za Blair i ochlapał ją delikatnie – kilka kropel wylądowało na jej odsłoniętym ramieniu.
Blair błyskawicznie odwróciła się i zobaczyła Nate’a. Wyglądał bardziej seksownie niż kiedykolwiek. Był w wypuszczonej bladożółtej koszulce z rozpiętym kołnierzykiem i podwiniętymi rękawami, dzięki czemu widziała jego cudowne, opalone mięśnie i idealną twarz.
– Nie podsłuchiwałeś tego, co mówiłam, prawda? – zapytała ostro.
Pokręcił głową, a ona wstała z ręcznika, całkowicie ignorując Vanessę. Jeśli idzie o Blair, już skończyły.
– Hej. – Nate pochylił się i pocałował ją w policzek. Pachniał dymem, świeżym praniem i nową skórą – dokładnie tym, czym powinien pachnieć chłopak.
Mniam.
– Cześć. – Blair obciągnęła mundurek.
Dlaczego, do diabła, nie dostała się do Yale już dzisiaj?
– Właśnie przypominałem sobie, jak zeszłego lata prawie całkowicie uzależniłaś się od ciastek przekładanych lodami – powiedział Nate.
Nagle poczuł, że ma ochotę zlizać z jej ust ten słodko pachnący błyszczyk i przejechać językiem po jej zębach. Udała, że poprawia nowe kolczyki, żeby je zauważył.
– Jestem zbyt zdenerwowana, żeby jeść, ale lemoniada to byłby teraz świetny pomysł.
Nate uśmiechnął się, a Blair wsunęła mu rękę pod ramię, tak jak zawsze to robiła, gdy szli razem. Przebiegł ją stary, dobrze znany dreszczyk. Zawsze tak było, gdy znowu wracali do siebie – wygodnie, a zarazem ekscytująco. Podeszli do straganu ustawionego na szczycie schodów i Nate kupił dwie puszki lemoniady Country Time. Usiedli potem na pobliskiej ławce. Nate wyciągnął z oliwkowego płóciennego plecaka firmy Jack Spade srebrną piersiówkę.
Czas na drinka!
Blair odpuściła sobie lemoniadę i złapała butelkę.
– Nie wiem, czym się tak denerwujesz – uspokajał ją Nate. – Jesteś najlepszą uczennicą w klasie.
Sam miał ambiwalentne odczucia, jeśli idzie o przyjęcie do college’u. Złożył papiery do pięciu szkół i – to prawda – chciał się dostać do którejś z nich, ale był pewny, że będzie się świetnie bawił, niezależnie od tego, gdzie wyląduje.
Blair wzięła jeszcze jeden łyk z piersiówki, nim ją oddała.
– Na wypadek, gdybyś zapomniał: totalnie spieprzyłam obie rozmowy kwalifikacyjne – przypomniała mu.
Nate słyszał o jej niewielkim załamaniu nerwowym w czasie pierwszej rozmowy kwalifikacyjnej do Yale i o tym, że na koniec pocałowała rozmawiającego z nią członka komisji. Słyszał też o przelotnym flircie w pokoju hotelowym z absolwentem, który miał przeprowadzić z nią drugą rozmowę. W pewnym sensie był odpowiedzialny za obie wpadki. Po każdym zerwaniu Blair strasznie się wściekała.
Wyciągnął rękę i poprawił pierścionek z rubinem na jej dłoni.
– Wyluzuj. Wszystko będzie dobrze – powiedział kojącym głosem. – Obiecuję.
– W porządku – zgodziła się Blair, chociaż prawda była taka, że nie przestanie się zamartwiać, dopóki nie powiesi nad łóżkiem powiadomienia o przyjęciu do Yale w srebrnych robionych na zamówienie ramkach od Tiffany’ego. Włączy nowy krążek Raves, przy którym zawsze się napalała, chociaż właściwie był dość głośny i wstrętny, położy się na łóżku, będzie czytać raz za razem list z Yale, podczas gdy Nate wykorzysta jej nagie ciało...
– I dobrze. – Nate pochylił się i zaczął ją całować, przerywając jej seksualną fantazję.
Blair jęknęła w duchu. Gdyby tylko mogła kochać się z nim tu i teraz, na tej starej, brudnej ławce w Central Parku! Ale musiała poczekać na wiadomości z Yale. Obiecała to sobie.
jedyna rzecz, której S nie ma
Na drugim końcu promenady Serena van der Woodsen zajadała czekoladowe lody na patyku i zajmowała się swoimi sprawami, kiedy zauważyła na ławce dwoje swoich najlepszych przyjaciół. Prawie się pożerali i wyglądali jak żywa reklama prawdziwej miłości. Serena westchnęła. Szła powoli i oblizywała loda. Gdyby tylko prawdziwą miłość można było kupić.
Owszem, miała miliardy chłopaków, którzy totalnie się w niej durzyli i byli totalnie ubawowi. Był Perce, Francuz, który ścigał ją małym pomarańczowym kabrioletem po całej Europie. Był Guy, angielski lord, który chciał uciec z nią na Barbados. Conrad, chłopak ze szkoły z internatem w New Hampshire, który przesiadywał z nią do świtu i palił cygara. Dan Humphrey, poeta piszący chorobliwe wiersze, który nigdy nie potrafił znaleźć odpowiedniej dla niej metafory. Flow, gwiazdor rocka, który nie dawał jej spokoju – ale przecież tak naprawdę nie przeszkadzało jej, że zamęcza ją ktoś tak przystojny i sławny. I Nate Archibald, chłopak, z którym straciła dziewictwo i którego zawsze będzie kochać, ale tylko jako przyjaciela.
A to i tak tylko skrócona lista.
Jednak nigdy nie znalazła tej prawdziwej miłości, takiej jak ta między Blair i Nate’em.
Wyrzuciła resztki loda do kubła na śmieci i przyśpieszyła kroku. Jej różowe klapki frotte firmy Mella głośno uderzały o brukowany chodnik, długie jasne włosy płynęły za nią, a krótka, szara plisowana spódniczka od mundurka Constance Billard unosiła się wokół