صرفاً برای آشناییِ مقدماتی با عیسی و مسیحیت سراغِ این کتاب نروید. برای چنین هدفی کتبِ بهتری موجودند. یاسپرس فیلسوفی اصالتِ وجودی (اگزیستانسیالیست) استصرفاً برای آشناییِ مقدماتی با عیسی و مسیحیت سراغِ این کتاب نروید. برای چنین هدفی کتبِ بهتری موجودند. یاسپرس فیلسوفی اصالتِ وجودی (اگزیستانسیالیست) است و از منظرِ مشخصِ فلسفه و عقایدش مسیح و معانیِ مستتر در زیستِ او را مختصراً شرح میدهد. پس هدفِ نویسنده صرفاً ارائهی اطلاعاتِ زندگینامهای نیست. کتاب به جد خواندنی و گیراست.
عیسیِ یاسپرس زمینی است. عیسیِ تاریخی گویی تماماً از محبت پر نیست. یاسپرس معتقد است عیسیِ مسیحیت پس از مرگ از دلِ پولس رسول، مسیحیان و کلیسا زاده شد، آنها که مرگِ دردناکِ عیسی را مبدل کردند به قربانیِ مقدس برای بخششِ گناهانِ انسان. به باورِ یاسپرس عیسی در سودای صدورِ اصولِ مشخصی نبود و رنج را به هیچ گرفت چنان ایمان ورزید و زیست که هیچ کس نورزیده و نزیسته بود. زیست و مرگِ عیسی خود به تنهایی هم منحصر بود و نیازی به مسیحیت نداشت....more
غمگین یا افسرده هستید؟ تأملاتِ مارکوس اورلیوسِ رواقی بخوانید.
غمگین یا افسرده، و همزمان کمحوصله، کمصبر، مشغول یا تنبل هستید؟ نیمهی اوّلش را بخوانید.غمگین یا افسرده هستید؟ تأملاتِ مارکوس اورلیوسِ رواقی بخوانید.
غمگین یا افسرده، و همزمان کمحوصله، کمصبر، مشغول یا تنبل هستید؟ نیمهی اوّلش را بخوانید. مارکوس درازگو بوده.
امّا مراقب باشید که از اساس و در اصول رواقی نشوید. رواقیگری را در جعبهابزارتان داشته باشید.
انسان جوهرِ دوگانه ندارد که یکی (روح) را بتواند چنان عایقبندی کند که رنجِ دیگری (جسم) فسردهاش نکند. این تصورِ اورلیوسِ رواقی از انسان با واقعیت غریبه است. با این حال در دشواریها شایسته و بایسته است نظر کردن به موقتی بودن طبیعتِ امور و یافتنِ مفرّی تسلیبخش. تأملات راهنمای چنین مفرّی است....more
دربارهی "زنان تروا و توئِسْتِس" اثرِ سنکا، ترجمهی عبدالله کوثری
"چه سَبُک میبود بارِ مصیبتِ ما اگر اندوهمان به اشک شسته میشد." — سِنِکا، زنان تروا ودربارهی "زنان تروا و توئِسْتِس" اثرِ سنکا، ترجمهی عبدالله کوثری
"چه سَبُک میبود بارِ مصیبتِ ما اگر اندوهمان به اشک شسته میشد." — سِنِکا، زنان تروا و توئِسْتِس، ترجمهی عبدالله کوثری
۱. در مقدمه آمده که سِنِکا شاعرانِ یونانی را در محاق افکند و مهمّترین عاملِ شکلگیری تراژدی عصرِ رنسانس بود.
۲. دورانِ وی، قرنِ اوّل، دورانِ رواجِ صحنههای غمانگیز و رعبآور است. دو نمایشنامهای که در این مجلد آمده هر دو انباشته از صحنههای فجیع، خشن و غیرانسانیاند. اگر تماشای پررنگِ خشونتِ از پنجرهی سینما این تصور را در شما پدید آورده باشد که نمایشِ خشونتِ افسارگسیخته گرایشی مدرن است، این دو نمایشنامهی دو هزار ساله تصورِ شما را مخدوش خواهند کرد.
۳. ترژادیِ اوّل، زنانِ تروا، داستانِ مصائبی است که بر زنان و کودکانِ بازمانده و اسیرِ تروایی میگذرد بعد از شکستِ در جنگ. معمول است که روایت با جنگها شروع با پایانِ جنگها میسرانجامند و بازماندگان را در خاکسترِ خاموشی رها میکنند، امّا این نقطهی پایانِ معمول دقیقاً همانجایی است که زنان تروا از آن میآغازد.
۴. تراژدی دوّم، توئِستِس، سرگذشتِ تبهکارترین خاندانی است که یونان به خود دیده، خاندانی با پسافکندِ مستمرِ فرزندکشی، پدرکشی و خانوادهکشی. توئِستِس از زنانِ تروا هم خشنتر و فجیعتر است.
۵. زنانِ تروا، مرثیهای برای شهری سوخته که به خاکسترش هم خون خورانده میشود، و توئِستِس، شرحِ کینهتوزی، بدخواهی و بیرحمیِ بیحدوحصر قدرمندان، افسوس که هر دو همچنان برای مخاطبِ امروزی ساکنِ شهرهای در بندِ دستانِ حاکمانِ بیمروت خواندنی است.
۶. سنکا فیلسوفی است رواقی. هر از گاهی پندهای رواقی میدهد: دعوت به صبر و توصیه به آرامشِ درونی در هنگامهی رنجِ میکند. سبکبالی حاصل از سبکباری را میستاید و در توئِستِس مینویسد "راستی را که پادشاهی آن کس دارد که بیپادشاهی خرسند است".
۷. سنکا به شاعرانه نوشتن شهره است. این دو تراژدی به نحو حظّآمیزی آهنگین و پرتصویری پرداخته شدهاند. آنچه از هومر، اوریپیدس، سوفوکلس، آریستوفانس و امثالهم خواندهاید در مقامِ شاعرانگی به گردِ پای سنکا نمیرسند.
۸. ترجمه را با اصل مقایسه نکردهام امّا انصافاً که عبدالله کوثری در ترجمه هیچ کم نگذاشته. سخن را به افادهی بیجا نیالوده به آهنگِ موزون و دلنشین آراسته.
رایج است که معنیِ مابعدالطبیعه و ماوراالطبیعه خلط شود. موضوعِ مابعدالطبیعه مبادیِ بنیادین طبیعت و جهان است، مثلاً تحقیق دربارهی وجود، ذات، جوهر، برابرایج است که معنیِ مابعدالطبیعه و ماوراالطبیعه خلط شود. موضوعِ مابعدالطبیعه مبادیِ بنیادین طبیعت و جهان است، مثلاً تحقیق دربارهی وجود، ذات، جوهر، برابری، تضاد، اینهمانی، علّیت و غیره. و ماورالطبیعه با اموری سروکار دارد که فرایِ تصورِ ما از طبیعت و قانونهای تجربی و طبیعی هستند.
هدفِ اصلی متافیزیکِ ارسطو نفوذ به وجود، جوهر و ذاتِ چیزهای مختلف. متافیزیک قطعاً کتابی نیست که بدونِ دانشِ پیشینیِ فلسفی فهم شود، گرچه با چنین دانشی هم کاملاً فهمیده نمیشود. کتابِ سختخوانی است. در حقیقت این کتاب مجوعهای از یادداشتهاست، نگاشتهشده توسطِ ارسطو برای کلاسهایی که برگزار میکرد، یا نوشتهشده توسطِ شاگردان در کلاسهای او....more
تصورِ رایج و غلط شکاکیت را فرو میکاهد به تردیدِ بیحاصلی که منجر به بیعملی است. این اثر چنین تصوری را میزدااز آنچه فکر میکردم جدیتر و غنیتر بود.
تصورِ رایج و غلط شکاکیت را فرو میکاهد به تردیدِ بیحاصلی که منجر به بیعملی است. این اثر چنین تصوری را میزداید. شکاکان یا دستِ کم بخشی از شکاکان صرفاً منکرِ اثباتپذیریِ احکام نیستند، بلکه معتقدند له و علیه هر حکمی شواهدِ کافی وجود دارد و در نتیجه بهتر است که احکام را تعلیق (اپوخه) کنیم. پس تکلیفِ زندگی عملی، اخلاق و دینداری چیست؟ از آنجا که این امور را نمیتوان وانهاد شکاکان به پیروی از سنّت و عقلِ عرفی توصیه میکنند....more
مثلِ تمامِ جلدهای دیگرِ این مجموعه، روان، روشن، مفصل، و روشنگر است. این مجموعه جدیترین منبعِ فارسی برای مطالعهی پیشاسقراطیان است.
آناکساگوراس اهل ایومثلِ تمامِ جلدهای دیگرِ این مجموعه، روان، روشن، مفصل، و روشنگر است. این مجموعه جدیترین منبعِ فارسی برای مطالعهی پیشاسقراطیان است.
آناکساگوراس اهل ایونیاست. او آموزگارِ استادِ سقراط است. وی اعتقاد دارد همه چیز از «بذرها» ساخته شدهاند و «نوس» (عقل) بر هر چیزی حاکم است. در جهانشناسیِ نسبتاً سکولارِ آناکساگوراس، خبری از نیروهای الهی نیست. قسمت نهمِ پادکستِ دیدن با عنوانِ عقل و بذر به آناکساگوراس اختصاص دارد. از اینجا بشنوید....more
تصورِ مسلمان، اسمی یا راستین، از دینهای دیگر از آینهی اسلام میگذرد، دینی که به جد بر حجت و دستنخورده بودنِ کتابش تأکید میشود. کتبِ یهودیان و مسیحتصورِ مسلمان، اسمی یا راستین، از دینهای دیگر از آینهی اسلام میگذرد، دینی که به جد بر حجت و دستنخورده بودنِ کتابش تأکید میشود. کتبِ یهودیان و مسیحیان امّا با فاصلهی شگرف در دستهی آثارِ ادبی قرار میگیرند. نویسنده از عهدِ عتیق به عنوانِ جُنگِ ادبیاتِ کهنِ بنیاسرائیلیان یاد میکند. نگارش، ویرایش و بازنویسی این کتب را دستِکم به چهار-پنج نویسندهی اصلی نسبت میدهند که درطی سدههای متمادی روی آن کار کردهاند.
هدفِ اصلی این اثر تخلیص عهدِ عتیق نیست. هدف از جمله شرحِ اجمالی چیستی، ساختارِ تاریخی و باستانی، سبکِ ادبی، نویسندگان، اعتبارسنجی، و نوعِ ارتباطِ عهدَ عتیق با یهودیان و یهودیت و مسیحیان و مسیحیت است. از این گذر فرصتِ سرک کشیدن به محتوا هم مهیا میشود.
همچنان مشتاقم به خوانشِ اثری تلخیصی و گزارشگونه از عهدِ عتیق، مضافاً اثری متناظر برای عهدِ جدید....more
دو نقدِ عمده به تاریخِ کاپلستون وارد میکنند. یکی مؤلف مذهبی (کشیش) است و گرایش شخصی او در نگارشِ این اثر تأثیر گذاشته. دیگری توقع میرود هر بخشی از تدو نقدِ عمده به تاریخِ کاپلستون وارد میکنند. یکی مؤلف مذهبی (کشیش) است و گرایش شخصی او در نگارشِ این اثر تأثیر گذاشته. دیگری توقع میرود هر بخشی از تاریخ فلسفه را کسی بنویسید که متخصصِ آن فلسفهی خاص است، مشابهِ تاریخ راتلج. علیرغم هر دو نقد، تاریخِ فلسفهی کاپلستون به شکلِ مقبولی خودبسنده، دانشافزار و خواندنی است....more
یک اثر کلاسیک و سمبولیک دربارهی انقلابهایی که با امید میرویند و در تباهی میمیرند.
[image]
یک اثر کلاسیک و سمبولیک دربارهی انقلابهایی که با امید میرویند و در تباهی میمیرند.
[image]
...more
دربارهی مکتب فرانکفورت مخاطب و متکلم در لحظهی نقد کوبنده و ویرانگر، میتوانند رهایی و امید را تجربه کنند. لحظهای که میتوان در تعلیقی از همه چیز گسسدربارهی مکتب فرانکفورت مخاطب و متکلم در لحظهی نقد کوبنده و ویرانگر، میتوانند رهایی و امید را تجربه کنند. لحظهای که میتوان در تعلیقی از همه چیز گسست. مارکسیستها، پستمدرنیستها، مکتب فرانکفورتیها، شکگرایان، و ذهنیتگرایان و غیره، تجربهی چنین گسستی را ممکن میکنند. ولی مشکل این تجربهی رهایی و گسستگی، ناماندگاریست. باید به زودی دوباره پا روی زمین گذاشت، با جزئیات فراوان درگیر شد، ذرهذره برای فهم همه چیز کوشید، و آینده را با داشتههای امروز ساخت.
دربارهی کتاب برای آشنایی اولیه با مکتب فرانکفورت مناسب نیست. چرا که بین افراد زیاد آمد و شد میکند. از جنس چنین کتابهایی نیست و برای این کار سامان نیافته. همچنین به صورت جدی به نقدِ مکتب هم میپردازد. این از نقاط قوتِ کتاب است ولی آن را از لیست «کتابهایی برای آشنایی» خارج میکند.
دربارهی ترجمه ترجمه را با متن اصلی مقایسه نکردهام ولی لکنتی در انشای کتاب نمیبینم. گرچه جملات گاهی طولانی میشوند، ولی صرفاً تلاش بیشتر نیاز میطلبند، غیر قابل فهم نیستند. ممکن است این سبک نویسنده باشد.
یاداشتهایی از کتاب این یاداشتهایی است تقریباً از تمام کتاب. جملاتی از کتاباند، برخی برداشتهای من. ممکن است غلط املائی و نگارشی داشته باشند. نهایی نیستند.
- این کتاب توسط انتشارات راتلج، اولین بار در ۱۹۸۴ چاپ شده است.
- این مکتب در سال ۱۹۲۳ برای مطالعه و بررسی نظریهی مارکسیستی در دانشگاه «گوته فرانکفورت» تاسیس شد. با نوشتههای هورکهایمر شروع به کار کرد. آخرین چهرهی سرشناس این مکتب که معمولاً از آن نام برده میشود، هابرماس است.
- مارکوزه و آدورنو از دیگر چهرههای این مکتب هستند.
- اعضای مکتب در دورهای مجبور به ترک آلمان شدند.
- این مکتب نقد خود را با انتقاد از علمگرایی و پوزیتیویسم شروع کرد. شاید بتوان این نقد را در ضدیت با اعتبار علم به عنوان سرچشمهی نهایی معرفت به خصوص در امور سیاسی و اجتماعی تعریف کرد.
- این مکتب «امر واقع» و «ارزش» را از یکدیگر متمایز میداند. دانش را عرصهی اولی و علایق انسانی را عرصهی دومی میداند.
- علوم اجتماعی از علوم دیگر متمایزند و نمیتوان روشهای یکسانی برای کسب هر دو به کار برد.
- چرخ حرکت نظریههای اجتماعی دیالکتیک و تناقضاند و نمیتوان با اثباتگرایی آن را به حرکت درآورد.
- «دیالکتیک منفی» از مفاهیم کانونی در ادندیشههای آدورنو است. آدورنو با توسل به شکلی از نسبیگرایی و شکگرایی، تمام مواضع فلسفی و اجتماعی را نقد میکرد.
- آدورنو معتقد بود که باید با «خودویرانگری روشنگری» در برابر «آگاهی کاذبِ» حاصل از تفکر علمی و فلسفهی پوزیتیویستی ایستاد.
- آدورنو در مقایسه با مارکس، به توان بالقوهی طبقهی کارگر بیاعتقاد بود. فلسفهی آدورنو متضمن نظریهای برای کنشی سیاسی نیست.
- آدورنو هنر را نقطهی مقابل تفکر علمی میداند و میستاید.
- یکی از مشغلههای اصلی مکتب فرانکفورت «صنعت فرهنگ» یا «روشنگری به مثابهی فریب انبوه» است. استدلال این است که تکنولوژی با تولید انبوه سبب ترویج بیریشگی و یکدست شدن است.
- «اریک فرومِ» روانشناس کوشید یک مکتب روانشناسی اجتماعی مارکسیستی بسازد. یهودستیزی و ناسیونال سوسیالیسم از موضوعات مورد تحقیق در این مکتب بود که فروم مدیریت پروژهای مربوط به آن را بر عهده داشت.
- عجیب است که آدورنو و هورکهایمر فاشیسم و یهودستیزی را عملاً یکی انگاشتهاند.
- با وجود نفی تجربهگرایی، اعضای مکتب به مرور جذب تحقیقات تجربهمحور شدند.
- علم شکل جدید سلطه است.
- آدورنو: «کل غیر حقیقی است»
- مارکس پوزیتیویست است و میکوشد با تجربه و استخراج قوانین تاریخ را توصیف و پیشبینی کند. این وجهی مارکس در تقابلی متضاد با مواضع فرانکفورتیان قرار دارد.
- ادعا میشود که پوزیتیویسم منجر به تائید وضع موجود میشود. این همچنان با مواضع مارکس در تضاد است.
- اهالی مکتب فرانکفورت بل «علمزده شدن سیاست» و «مهندسی اجتماعی» مخالفند. سیاست باید میدان ارزشها باشد، نه صرفاً اثباتگرایی علمی. این عقیده، فرانکفورتیان را در تقابل با برنامهریزی سوسیالیستی قرار میدهد.
- هورکهایمر و آدورنو در «دیالکتیک روشنگری»، دیگر نه علمگرایی، در مقام فلسفهی علم و عنصری از تفکر بورژوایی، بلکه خود علم و تکنولوژی و «آگاهی فنی» (تکنولوژیک) یا «عقلِ ابزاری» را ابزار سلطه میدانند.
- سلطه بر طبیعت، الزاماً با خود سلطه بر انسان را به همراه آورده است.
- دو طبقهی بورژوازی و کارگر دیگر عاملان فعال تاریخی نیستند.
- آدورنو هنر را شکل برتر شناخت میداند، و در آن رهایی را جستجو میکند.
- اگر «صنعت فرهنگ» را پدیدهای نوین بدانیم که تکنولوژی امکان آن را فراهم کرده است، و سلطه توسط آن ممکن شده است، چگونه میتوان در دورههایی تسلط کلیسا را بدون دسترسی به «صنعت فرهنگ» توجیه کرد؟
- فرانکفورتیان چندان تقریباً جز در موارد نادری تن به تحقیق اقتصادی ندادهاند.
- پیوند مکتب با مارکسیسم ضعیف است.
- هابرماس معمار اصلی نظریهی نوانتقادی به شمار میرود.
- از نظر هابرماس، شناخت در پیوند با علایق شکل میگرید، سه نوع از علایق، فنی، علمی، و رهاییبخش.
- هابرماس اعتبار انحصاری را نفی میکند. میتوان او را طرفدار اجماع در معرفت دانست. اجماع نمیتواند روال روش انتخاب بین نظریههای رقیب در تاریخ علم را توضیح دهد. به نظر میآید مجبوریم به شکلی از تطابق تن دهیم.
- به عقیدهی هابرماس چهار نوع «گرایش بحران» در سرمایهداری پیشرفته وجود دارد: اقتصادی، عقلانیت، مشروعیت، و انگیزش....more
تا آستانهی بیستسالگی این کتاب را به دو لیست اضافه کردم، محبوبها، و کتابهایی که باید تا بیستسالگی خوانده باشی.
آسان است این اثر به معنای معمول و فنی تا آستانهی بیستسالگی این کتاب را به دو لیست اضافه کردم، محبوبها، و کتابهایی که باید تا بیستسالگی خوانده باشی.
آسان است این اثر به معنای معمول و فنی کلمه، فلسفی نیست. بیشتر حکمت یا فلسفهی زندگیست. به قولی فلسفهی عملیست. از جنس فلسفههای اخلاق معمول نیست. به قول خود شوپنهاور «فلسفهی سعادت» است. پرسش اصلی کتاب این است: «چگونه خوب و سعادتمند زندگی کنیم؟»
اصل مطلب شوپنهاور دنیا را به دو نوع عینی و ذهنی تقسیم میکند. دنیای ذهنی در سر ما میگذرد و کنترلش دست ماست. دنیای عینی خارج از ماست و کنترلش از دست ما خارج است و میتواند مرجع رنج و خوشی باشد. ما دنیای عینی را به واسطهی دنیای ذهنیمان درک میکنیم. در نتیجه قادریم با تسلط بر دنیای ذهنی خود، از تلخی رنجها بکاهیم، یا بهتر از آن، به خود مهار بزنیم و از هر چیزی که ممکن است باعث رنج شود، بپرهیزیم.
شوپنهاور معتقد است که عموم مردم ناداناند و معاشرت با آنها سبب رنج و سکون است. آدمها چنان از دورن پوچاند و به تمامی درگیر دنیای عینی، که از «با خود بودن» خیلی زود خسته میشوند و به جمع روی میآورند. غالب جمعها حاصل از این گرد هم آمدن همین انسانهاست و جز تعمق تحمق آوردهای ندارند. همرنگی با چنین کسان و جمعهایی مایهی تیرهبختی است. انسان عاقل سعادت را در خودسازی، خودبسندگی، و خودانگیختگی میجوید و مییابد. چنین انسانی با مرکز ثقلی در درون، از جمع گریزان و با تنهایی خود خرسند است. از زندگی فکری خود بار میگیرد و پخته میشود.
دو بند بالا، اصل گفتههای شوپنهاور در این کتاب بود. چنین ایدههایی معمولاً همراه میشوند با سه چیز، که -دستکم در این کتاب- همنشین با نظریات شوپنهاور نیستند: عرفان از نوع خودشیفته و متوهم، دگرستیزی و خودپرستی، و روانشناسی عامهپسند. شوپنهاور قائل به مدارا و مخالف خودپسندیست و به تفصیل از هر دو میگوید. همچنین دنیای ذهنی مورد نظر او، کاملاً فعال و پویا و پربار است و فرسنگها از آن نوع کتابهای سلفهلپ آبکی فاصله دارد.
برای همه کتاب مناسب همه است. به خصوص کسانی که هنوز بسیار جوانند و خیلی وقت دارند برای تلف کردن با جمعها و کارهای بیحاصل. فقط مواظب باشید با خواندن این کتاب، دچار دگرستیزی و خودشیفتگی نشوید. همچنین پُف نکنید!
از طرفی این کتاب مناسب حال کسانیست که در اینجا فعالاند. کسانی که تنهاییشان را دوست دارند و مهر منزوی بودن میخورند، جمعگریزند و به «از آدم به دور بودن» متهم میشوند. شوپنهاور تنهایی و جمعگریزی را میستاید.
ترجمه و نگارش شوپنهاور قلم روانی دارد. ترجمه هم روان است. خبری از اطناب نیست. فقط در میانههایی کتاب صفحاتی صرف نکوهش «آبروی شهسواری» و مذمت «دوئل کردن» میشود که برای خوانندهی امروزی چندان خواندنی نیست.
در حاشیه نقل به مضمون، یکی از دوستان دربارهی این کتاب نوشته: بعضیها هر چیزی فلسفی باشد یا از زبان یک فیلسوف در بیاید را بیچون و چرا قبول میکنند. با هیچ کتابی از جمله این کتاب، چنین نکنید.
اگر دنبال فلسفهی شوپنهاور هستید، این کتاب اثر اصلی و برجستهی شوپنهاور در زمینهی فلسفهی تخصصی وی نیست. باید به «جهان همچون اراده و تصور اثر» مراجعه کنید. این کتاب را شوپنهاور برای عموم نوشته و خود در ابتدای آن میگوید که در نوشتن این کتاب دقت فنیِ فیلسوفمآبانه را به کناری گذاشته تا برای همگان بنویسد....more
تنوع موضوعات و حوزههایی که کتاب به آنها سرک میکشد، بسیار چشمگیر است؛ تاریخ، فلسفه، ادبیات، هنر، مذهب، سیاست، اخلاق و غیره. همچنین صفحات کتاب مملو تنوع موضوعات و حوزههایی که کتاب به آنها سرک میکشد، بسیار چشمگیر است؛ تاریخ، فلسفه، ادبیات، هنر، مذهب، سیاست، اخلاق و غیره. همچنین صفحات کتاب مملو است از نامهای بسیار؛ از نویسندگان و فلاسفه گرفته تا هنرمندان، موسیقیدانان و سیاستمدارن و غیره. احتمالاً در غیابِ مقداریِ دانش عمومی در هر کدام از این حوزهها، خواننده در میان نامها و موضوعات پرشمار کتاب، تاب میخورد و گیج میشود. از این بابت، این اثر، یک کتابِ معرفیِ ساده نیست. همزمان چنین تنوعی در مطالب، در ترسیم پهنهی گستردهیِ نفوذِ رمانتیسم، موفق عمل کرده....more
اگر قصد مطالعهی جدی فلسفه را دارید، مجبورید این کتاب را بخوانید. در رابطه با فلسفهی یونان، «ادوارد تسلر» جدیترین نام است. کاپلستون و راسل، در تاریاگر قصد مطالعهی جدی فلسفه را دارید، مجبورید این کتاب را بخوانید. در رابطه با فلسفهی یونان، «ادوارد تسلر» جدیترین نام است. کاپلستون و راسل، در تاریخهای فلسفهشان، بارها به تسلر ارجاع میدهند.
این کتاب چکیدهای است از کتابی بسیار بزرگتر. کلیات حاضر بارها بهروز شده و این ترجمه از روی سیزدهمین ویرایش کتاب اصلی است. ترجمه بسیار خوب به نظر میرسد....more
خیلی بعید است کسی از روی کنجکاوی اقتصاد بخواند. برای خیلی از اهل مطالعه پیش میآید که از روی کنجکاوی سراغ فلسفه، جامعهشناسی، تاریخ و حتی فیزیک و ریاضخیلی بعید است کسی از روی کنجکاوی اقتصاد بخواند. برای خیلی از اهل مطالعه پیش میآید که از روی کنجکاوی سراغ فلسفه، جامعهشناسی، تاریخ و حتی فیزیک و ریاضی بروند، ولی معمولاً هیچکس فکر نمیکند اقتصاد ممکن است برای غیراقتصاددانان چیز درخور توجهی داشته باشد یا از آن فراتر بار معرفتی داشته باشد برای شناخت انسان، انسانها و نحوهی کارکرد جامعه. اقتصاد به چشم عموم تقریباً شبیه اکثر درسهای مدرسه است که کسی تمایل به لمس کتابهایشان ندارد.
کملطفی به اقتصاد، قطعاً اشتباه است، به دو دلیل. اول اینکه برخلاف تصور عمومی، اقتصاد کاملاً جذاب است. و دوم اینکه اقتصاد مهم است، چرا که نه تنها میتواند *یکی از منابع معرفت* باشد، بلکه زیرساخت یا به قول مارکس زیربنای جوامع است.
اقتصاد جذاب است. چون هم کلان است و هم خرد، میتواند در مورد جیب من و شما باشد، و همزمان به امور کشور و کشورها و جهان بپردازد. هم انتزاعیست و هم عینی، چنانکه میتوان بسیاری از تئوریها و ادعاهای اقتصادی را به واسطهی آمار و اعداد و ارقام لمس کرد و آزمود. بینرشتهایست، چنانچکه در خود روانشناسی، جامعهشناسی، سیاست، آمار و ریاضی دارد. و دلیل دیگر که شاید برای کسی که تا کنون اصلاً اقتصاد نخوانده، چندان ملموس نباشد، پویایی و تحرک فراوانی است که در دل قضایای اقتصادی وجود دارد. چنانکه همیشه حرف از تعادل است و نیروهایی که بر هم اثر میکنند و مثل موج، شاید دومینو، یا ظرفهای به هم متصل، یا رنگهایی که در آب میریزند، منشاُ حرکت و تغییراتیاند که قرار نیست هیچوقت متوقف شوند ولی همچنان در نهایت سیال بودن، به سوی تعادلهای جدید و موقت میروند.
اقتصاد مهم است. چرا که میتوان گفت: محال است که لحظهای بیاد و در آن از هزینه و فایدهی کاری که به آن مشغولیم، غافل شویم. ما همیشه در حال محاسبه هستیم. در حال محاسبهی محتویات جیبمان یا زمانی که باید صرف کاری یا چیزی کنیم و آنچیزهایی که با انتخابمان در این لحظه از دست میدهیم. و همیشه هستند کسانی که در تلاشند تا انتخابهای ما را حدس بزنند. این کسان در حقیقت به این فکر میکنند که رفتار ما با کدام مکتب و نظریهی اقتصادی همخوانتر است. این کسان میتوانند فروشندگان باشند، میتوانند اقتصاددانان، سیاستمداران و حاکمان باشند.
اقتصاد خواندن احتمالاً بیش از همه برای کسانی مفید است که همزمان که خواستار زیر و رو شدن جهاناند، ولب نمیدانند جهانی که باید زیر و رو شود چطور کار میکند. آرمانشهر کسانی که وضع موجود را نمیشناسند، نمیتواند دستیافتنی باشد.