Уладзімер Кульчыцкі
Уладзімер Кульчыцкі | |
Дата нараджэньня | 6 сакавіка 1948 (76 гадоў) |
---|---|
Месца нараджэньня | Даўрыя, Борзінскі раён, Чыцінская вобласьць, Расейская СФСР, Савецкі Саюз |
Дата сьмерці | 11 красавіка 2024[2] (76 гадоў) |
Месца вучобы | Куйбышаўскі мэдычны інстытут (1972) |
Занятак | навуковец, прафэсар унівэрсытэту |
Навуковая сфэра | фізыялёгія |
Месца працы | Інстытут фізыялёгіі НАНБ |
Навуковая ступень | доктар навук (1989) |
Узнагароды | прэмія Ленінскага камсамолу (1979) |
Уладзімер Адамавіч Кульчыцкі (1948, Даўрыя, Борзінскі раён, цяпер Забайкальскі край, Далёкаўсходняя фэдэральная акруга, Расея — 11 красавіка 2024) — беларускі нэўрафізыёляг.
Дасьледнік структурнай і функцыянальнай перабудовы нэўронных сетак мозга. Вывучаў цэнтральныя мэханізмы сындрому раптоўнай сьмерці. Доктар мэдычных навук (1989) і прафэсар (1998). Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2017). Ляўрэат прэміі Ленінскага камсамолу (1979) за вывучэньне бульбарных мэханізмаў утварэньня дыхальнага рытму. На 2014 год напісаў звыш 350 навуковых працаў[3], у тым ліку 9 манаграфіяў і 18 патэнтаў[4].
Жыцьцяпіс
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]У 1972 годзе скончыў Куйбышаўскі мэдычны інстытут (Расейская СФСР). У 1972—1975 гадох працаваў траўматолягам Шар'інскай раённай лякарні Кастрамской вобласьці. У 1975 годзе ўладкаваўся старэйшым лябарантам катэдры Куйбышаўскага мэдычнага інстытуту, дзе пазьней стаў асыстэнтам. У 1976—1986 гадох спадарожна працаваў лекарам хуткай дапамогі[4].
У 1989 годзе працаўладкаваўся навуковым супрацоўнікам у Інстытут фізыялёгіі Акадэміі навук Беларускай ССР. У 1991 годзе стаў загаднікам лябараторыі. Напісаў навуковыя працы пра рэтыкулярную фармацыю ствала галаўнога мозга і мэханізмы ўтварэньня ноцыцэптыўных рэфлексаў[5]. У 2000 годзе стаў сябрам-карэспандэнтам Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. У 2006 годзе заняў пасаду намесьніка кіраўніка па навуковай працы Інстытуту фізыялёгіі НАНБ[4].
Памёр 11 красавіка 2024 году[6].
Навуковая праца
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Даказаў, што функцыянальны стан вузаў вэнтралятэральных аддзелаў даўгаватага мозгу вызначае утварэньне дыхальнага рытму і сымптаактывавальных уплываў, якія ўпарадкуюць тонус крывяносных судзінаў і сэрца. Пацьвердзіў досьледам сумесна з навукоўцамі нямецкай Установы імя Кэркгофа (Бад Наўгайм, зямля Гэсэн) мадэлявальны ўплыў простагляндынаў на тэрмаадчувальнасьць нэўронаў пярэдняга гіпаталямуса, што дазволіла абгрунтаваць удзел простагляндынаў у нэўроннай плястычнасьці. У даўгаватым мозгу выявіў нэрвовыя вузы, якія залучаюцца ў нармалізацыю крывянога ціску пры артэрыяльнай гіпэртаніі і рэгуляцыі болевай адчувальнасьці. Распрацаваў ацэнку выніковасьці лячэньня разбурэньня ствала галаўнога мозгу пасьля пашкоджаньня галінак трайніковых і блукальных нэрваў, папярэджаньне арытміі сэрца і мадэляваньне міжнэўронных сувязяў, а таксама спосабы вывучэньня функцыянальных асаблівасьцяў нэрвовай сыстэмы дзяцей на забруджаных радыёнуклідамі землях[4].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]- ^ https://zviazda.by/sites/default/files/pdf/2014/03/ZV_20140306_16.pdf
- ^ https://physiology.by/news/11-aprelja-2024-goda-ushjol-iz-zhizni-akademik-kulchickij-vladimir-adamovich/
- ^ Даты, падзеі, людзі // Зьвязда : газэта. — 6 сакавіка 2014. — № 42 (27652). — С. 12. — ISSN 1990-763x.
- ^ а б в г Кульчыцкі Ўладзімер Адамавіч // Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, 2022 г. Праверана 21 верасьня 2022 г.
- ^ Кульчыцкі Ўладзімер Адамавіч // Беларуская энцыкляпэдыя ў 18 тамах / гал.рэд. Генадзь Пашкоў. — Менск: Беларуская энцыкляпэдыя імя Петруся Броўкі, 1999. — Т. 9: Кулібін — Малаіта. — С. 16. — 560 с. — 10 000 ас. — ISBN 985-11-0155-9
- ^ 11 апреля 2024 года ушёл из жизни академик Кульчицкий Владимир Адамович (рас.) Інстытут фізыялёгіі
![]() |
Гэта — накід артыкула пра біяграфію асобы. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |