Βρετανική Βιβλιοθήκη
![]() | |
![]() Βρετανική Βιβλιοθήκη | |
Τύπος | Εθνική Βιβλιοθήκη |
---|---|
Ίδρυση | 1 July 1973 |
Τοποθεσία | ![]() |
Συντεταγμένες | 51°31′46″N 0°07′37″W / 51.52944°N 0.12694°W |
Συλλογή | |
Τεκμήρια | 170 και 200 εκατομμυρίων τεκμήριων |
Νόμιμη κατάθεση | Ναι |
Άλλες πληροφορίες | |
Διευθυντής | Roly Keating |
Ιστότοπος | www |
Η Βρετανική Βιβλιοθήκη (British Library) είναι η εθνική βιβλιοθήκη του Ηνωμένου Βασιλείου, εδρεύει στο κέντρο του Λονδίνου και ιδρύθηκε το 1753.
Η Βρετανική Βιβλιοθήκη είναι επίσης μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες στον κόσμο. Εκτιμάται ότι περιέχει μεταξύ 170 και 200 εκατομμυρίων αντικειμένων [1] [2] [3]από πολλές χώρες. Ως βιβλιοθήκη νόμιμων καταθέσεων, η Βρετανική Βιβλιοθήκη λαμβάνει αντίγραφα όλων των βιβλίων που παράγονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία και σημαντικό ποσοστό ξένων βιβλίων που διανέμονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/BritishLibraryInterior02.jpg/279px-BritishLibraryInterior02.jpg)
Η αρχική της τοποθεσία εντοπίζεται στο Εθνικό Βρετανικό Μουσείο, από όπου όμως μεταφέρθηκε το 1998. Η Βρετανική Βιβλιοθήκη συγκεντρώνει κατά βάση το σύνολο της εθνικής πνευματικής παραγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου. Περιέχει περίπου 150 εκατομμύρια τεκμήρια σχεδόν σε όλες τις γλώσσες και σε όλες τις μορφές όπως βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, βάσεις δεδομένων, χάρτες, γραμματόσημα, οπτικοακουστικό υλικό. Ακόμα περιέχει χειρόγραφα και ιστορικά αρχειακά έγγραφα που χρονολογούνται από το 300 π.Χ. Θεωρείται η δεύτερη παγκοσμίως μεγαλύτερη βιβλιοθήκη (πρώτη θεωρείται η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου). Εκτός όμως από τα χιλιάδες τεκμήρια που προσφέρει η βιβλιοθήκη στους χρήστες της, παρέχει και υπηρεσίες όπως τη δυνατότητα πρόσβασης και έρευνας στον κατάλογο της ή υλικό που μπορεί να χρειάζονται πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως κάποια άρθρα από περιοδικά, με κάποιο μικρό κόστος. Γενικότερα, η συγκεκριμένη βιβλιοθήκη χαρακτηρίζεται ως το Εθνικό κέντρο για μελέτη και βιβλιογραφικές αναφορές ή άλλες υπηρεσίες, για στήριξη των ιδρυμάτων εκπαίδευσης και μάθησης ή βιβλιοθηκών και κέντρων πληροφόρησης. Τέλος, η Βρετανική βιβλιοθήκη απαρτίζεται από 5 τμήματα: α) το εκτελεστικό γραφείο, που σχετίζεται με το marketing αλλά και την διοίκηση της βιβλιοθήκης, β) το τμήμα των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών, γ)το τμήμα των επιστημών της τεχνολογίας και της βιομηχανίας, που ουσιαστικά περιλαμβάνει τις επιστημονικές αναφορές και πληροφοριακές υπηρεσίες, δ)την εθνική βιβλιογραφική υπηρεσία, που είναι επιφορτισμένη με τη δημιουργία εγγράφων αλλά και με την έκδοση της εβδομαδιαίας λίστας βιβλίων που εκδόθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο (ΒΝΒ) και ε) το τμήμα που ασχολείται με την έρευνα και την ανάπτυξη.
Προσβασιμότητα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/NewtonBlakePaolozzi1.jpg/281px-NewtonBlakePaolozzi1.jpg)
Μια μεγάλη συλλογή εκλεκτών βιβλίων παρουσιάζονται σε μόνιμη έκθεση. Η γκαλερί Sir John Ritblat: Θησαυροί της Βρετανικής Βιβλιοθήκης με δωρεάν είσοδο, είναι ανοιχτή επτά ημέρες την εβδομάδα. Διοργανώνονται επίσης προσωρινές εκθέσεις με μεγάλη ποικιλία θεμάτων. Οι τελευταίες επικεντρώθηκαν στην Elizabeth Barrett Browning ενώ το 2006, στον Βενιαμίν Φραγκλίν και στη Ραμαγιάνα το 2008.
Μέχρι πρόσφατα, η βιβλιοθήκη απευθυνόταν σε αναγνώστες που αναζητούσαν πολύ συγκεκριμένες και εξειδικευμένες πληροφορίες που δεν βρίσκονται αλλού. Όπως σε πολλές άλλες εθνικές βιβλιοθήκες, αυτό δεν ισχύει πλέον. Η βιβλιοθήκη επιθυμεί τώρα να καλωσορίσει όποιον επιθυμεί να κάνει έρευνα. Αυτή η πολιτική στάση επικρίθηκε , ειδικά στην περίπτωση των φοιτητών που έχουν πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες. Ένα εκατομμύριο αναγνώστες συχνάζουν έτσι τις αίθουσες της βιβλιοθήκης κάθε χρόνο, η οποία διαθέτει περίπου 1.200 θέσεις.
Το «Κέντρο Επιχειρήσεων και Πνευματικής Ιδιοκτησίας» άνοιξε το 2006. Σκοπός του είναι να βοηθήσει τους διευθυντές επιχειρήσεων ή ανώτατα στελέχη να βρουν τις πληροφορίες που χρειάζονται, είτε σε τυπωμένη μορφή είτε με άλλα μέσα, για να αναδείξουν και να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους.
Βιβλιοθήκη ήχων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βρετανική Βιβλιοθήκη Sound Archive περιέχει πάνω από ένα εκατομμύριο δίσκους και 185.000 κασέτες.[4] Οι συλλογές προέρχονται από όλο τον κόσμο και καλύπτουν όλο το φάσμα των ηχογραφημένων ήχων, από τη μουσική, το δράμα και τη λογοτεχνία μέχρι την προφορική ιστορία και τους ήχους της άγριας φύσης, για μία περίοδο πάνω από 100 χρόνια. Ο ηλεκτρονικός κατάλογος της βιβλιοθήκης ήχων ενημερώνεται καθημερινά.
Είναι δυνατή η ακρόαση ηχογραφήσεων από τη συλλογή σε επιλεγμένα Αναγνωστήρια της Βιβλιοθήκης μέσω του SoundServer [5] και της Υπηρεσίας Ακρόασης και Προβολής, η οποία βρίσκεται στο Αναγνωστήριο Σπανίων Βιβλίων και Μουσικής.[6]
Το 2006, η Βιβλιοθήκη κυκλοφόρησε ένα νέο διαδικτυακό πόρο, το λεγόμενο British Library Sounds, το οποίο καθιστά διαθέσιμες 50.000 από τις ηχογραφήσεις του Αρχείου ήχου στο διαδίκτυο. [7][8]
Κινηματογραφικές υπηρεσίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/BL_Sound_Archive_tapes-2.jpg/282px-BL_Sound_Archive_tapes-2.jpg)
Από τον Οκτώβριο του 2012, οι υπηρεσίες κινούμενων εικόνων της Βρετανικής Βιβλιοθήκης παρέχουν πρόσβαση σε σχεδόν ένα εκατομμύριο αρχείων ήχου και κινούμενων εικόνων, σε μια βάση δεδομένων που περιέχει πάνω από 20 εκατομμύρια ηχογραφήσεις και ταινίες.[9] Οι τρεις υπηρεσίες για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων δίνουν πρόσβαση μόνο από τερματικά εντός των αναγνωστηρίων του St Pancras ή του Boston Spa, είναι:
- To BBC Pilot/BBC Redux: Μια συνεργασία με το BBC Research & Development για την προβολή του Aρχείου του που από τον Ιούνιο του 2007, καταγράφει συνεχόμενα όλες τις εθνικές και περιφερειακές εκπομπές του BBC. Το BBC Pilot περιέχει 2,2 εκατομμύρια αρχεία καταλόγων και 225.000 προγράμματα για αναπαραγωγή, αλλά σε αντίθεση με το BBC Redux δεν περιλαμβάνει εκπομπές μετά το 2011.
- To Broadcast News : Από τον Μάιο του 2010, η Βρετανική Βιβλιοθήκη πραγματοποιεί ηχογραφήσεις καθημερινών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών από δεκαεπτά κανάλια, όπως (BBC, ITV, Channel 4, Sky News, Al-Jazeera English, NHK World, CNN, France 24, Bloomberg, Russia Today και China's CCTV News). Πολλά από τα προγράμματα συνοδεύονται με υπότιτλους, οι οποίοι μπορούν να αναζητηθούν ηλεκτρονικά, ενισχύοντας σημαντικά την αξία της συλλογής ως ερευνητικό εργαλείο.
- To Ευρετήριο Τηλεόρασης και Ραδιοφώνου για Μάθηση & Διδασκαλία (TRILT): Παράγεται από το British Universities Film & Video Council BUFVC, το TRILT είναι μία βάση δεδομένων για όλες τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές του Ηνωμένου Βασιλείου από το 2001. Με 16 εκατομμύρια ηχογραφήσεις , που αυξάνονται κατά ένα εκατομμύριο ετησίως, καλύπτονται όλα τα κανάλια.
Σημαντικά κομμάτια της συλλογής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η Αριστοτελική Πολιτεία των Αθηναίων από την Ερμόπολη της Αιγύπτου (78-100 μ.Χ.) σε πάπυρο αρ. 131
- Πάπυρος Ομήρου του Μπανκς. Περιέχει το 24ο βιβλίο της Ιλιάδας (2ος αι. μ.Χ.)
- Δύο αντίγραφα του 1215 της Μάγκνα Κάρτα
- 347 σελίδες του Σιναϊτικού Κώδικα -4 ου αι.
- Διαμαντένιο Σούτρα (σανσκριτικά : वज्रच्छेदिकाप्रज्ञापारमितासूत्र) πρόκειται το πρωιμότερο χρονολογικά εκτυπωμένο βιβλίο.
- Αντίγραφο της αρχαίας ιστορίας μέχρι τον Ιούλιο Καίσαρ(Αγγλικά) σε εικονογραφημένο χειρόγραφο που αφηγείται ιστορίες του αρχαίου κόσμου, ειδικά του Τρωικού Πολέμου, των κατακτήσεων του Μέγα Αλεξάνδρου και του μεγαλείου της αρχαίας Ρώμης (1400-25)
- Το Μπέογουλφ (έπος) είναι ένα παραδοσιακό ηρωικό επικό ποίημα γραμμένο σε Παλαιο-αγγλικό παρηχητικό στίχο.
- Χειρόγραφα έργα των Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Γκούσταβ Μάλερ, Μπέντζαμιν Μπρίτεν κτλ..
- Χειρόγραφα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
- Μεγάλη συλλογή ελληνικών χειρογράφων[10]
Φιλοτελικές συλλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Philatelic_collections_1110902_1110905.jpg/333px-Philatelic_collections_1110902_1110905.jpg)
Τα γραμματόσημα που βρίσκονται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη αποτελούν την εθνική φιλοτελική συλλογή του Ηνωμένου Βασιλείου. Προέρχονται από τη δωρεά της συλλογής Tapling και οι συλλογές αναπτύσσονται συνεχώς. Ένα σημαντικό μέρος της συλλογής (περίπου 80.000 γραμματόσημα) παρουσιάζεται στο κοινό της βιβλιοθήκης . Τα υπόλοιπα είναι διαθέσιμα κατόπιν αιτήματος σε ερευνητές και φοιτητές.
Με τη δωρεά του βιβλιόφιλου James Ludovic Lindsay, 26ου κόμη του Crawford [11], η βιβλιοθήκη απέκτησε όλες τις μελέτες για τα γραμματόσημα και το φιλοτελισμό, το οποίο είναι στην πραγματικότητα ένα από τα κύρια κέντρα αναφοράς για αυτό το θέμα.
Πρόγραμμα ψηφιοποίησης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βρετανική Βιβλιοθήκη είχε ανακοινώσει ένα πρόγραμμα ψηφιοποίησης για την περίοδο 2008-2011, που περιλάμβανε βρετανική λογοτεχνία, δεκάδες περιοδικά, περισσότερα από 100.000 ελληνικά χειρόγραφα, καθώς και ηχογραφήσεις. Η πρόσβαση στα έγγραφα είναι εν μέρει δωρεάν [12]
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κούβακας, Θ., 1997. «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λάρους Μπριτάνικα»
- Day, Alan (1998). Inside the British Library. London: Library Association. (ISBN 1856042804).
- Harris, Phil (1998). A History of the British Museum Library, 1753–1973. London: British Library. (ISBN 0712345620).
- Howard, Philip (2008). The British Library, a Treasure of Knowledge. London: Scala. (ISBN 978-1857593754).
- Mandelbrote, Giles, and Barry Taylor (2009). Libraries Within the Library: The Origins of the British Library's Printed Collections. London: British Library. (ISBN 978-0712350358).
- Wilson, Colin St. John (1998). The Design and Construction of the British Library. London: British Library. (ISBN 0712306587).
- Proctor, Robert (2010). A Critical Edition of the Private Diaries of Robert Proctor: The Life of a Librarian at the British Museum, edited by J. H. Bowman. Lewiston, New York: Edwin Mellen Press. (ISBN 0773436340).
- Leapman, Michael (2012). The Book of the British Library. London: British Library. (ISBN 978-0712358378).
- Ritchie, Berry (1997). The Good Builder: The John Laing Story. James & James.
- Francis, Sir Frank, ed. (1971) Treasures of the British Museum. 360 pp. London: Thames & Hudson; ch. 6: manuscripts, by T. S, Patties; ch. 9: oriental printed books and manuscripts, by A. Gaur; ch. 12: printed books, by H. M. Nixon
- Barker, Nicolas (1989) Treasures of the British Library; compiled by Nicolas Barker and the curatorial staff of the British Library. New York: Harry N. Abrams (ISBN 0-8109-1653-3)
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/24/Wikinews-logo.svg/45px-Wikinews-logo.svg.png)
- Βρετανική Βιβλιοθήκη Αρχειοθετήθηκε 2012-03-26 στο Wayback Machine., επίσημος ιστότοπος.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Facts and figures of the British Library». The British Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ «British Library». www.bl.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ «How big is the UK web?». blogs.bl.uk (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ «UK music archive in decay warning». BBC News. 25 September 2006. http://news.bbc.co.uk/1/hi/entertainment/5378118.stm.
- ↑ «British Library Sound Archive staff exchange program». National Film and Sound Archive, Australia. 30 Ιουλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2011.
- ↑ «British Library Acquires Major Sound Collection of Welsh Dialects». Culture24. 22 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2011.
- ↑ «British Library archival sound recordings project». JISC. 27 Ιουλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2011.
- ↑ «About British Library Sounds». British Library. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.
- ↑ «New moving image service at the British Library». British Library, Moving Image Blog. 1 Οκτωβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2013.
- ↑ «British Library». www.bl.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.
- ↑ Fiche biographique de Lindsay sur le site du Hall of Fame de l'American Philatelic Society.
- ↑ Brève dans Archimag, no 218, oct. 2008, σ. 16.
|