Economia d'Oman
Economia d'Oman | |
Moneda | Rial d'Oman |
---|---|
Organizacions comercialas | OMC |
Estadisticas[1] | |
PIB | USD 90,66 miliards (2012) |
Reng PIB | 76ena granda[2] |
Creissença del PIB | 5% (2012) |
PIB per càpita | 28 500 (2012) |
PIB per sector | agricultura 1,5%, industria 50,4%, servicis 48,1% (2012) |
Inflacion | 3,5%(2012) |
IDH | cap d'informacions |
Populacion jol lindal de pauretat | cap d'informacions |
Fòrça de trabalh | 968 800 (2007) |
Fòrça de trabalh per ocupacion | cap d'informacions |
Caumatge | 15% (2004) |
Partenaris comercials[1] | |
Expòrts | 48,43 miliards (2012) |
Sòcis principals | Republica Populara de China 30,2%, Corèa del Sud 10,9%, Emirats Arabis Units 10,6%, Japon 10,4%, Índia 9,2%, Tailàndia 5,3%, Estats Units 4,6% (2011) |
Impòrts | 23,37 miliards (2012) |
Sòcis principals | Emirats Arabis Units 27,7%, Japon 11,9%, Estats Units 6,1%, a Índia 5,4%, Republica Populara de China 4,2%, Arabia Saudita 4,1%, Alemanha 4% (2011) |
Finanças publicas[1] | |
Deute extèrne | 9 768 milions (2012) |
Revenguts | USD cap d'informacions |
Despensas | 30,49 miliards (2012) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Muttrah_Souq.jpg/220px-Muttrah_Souq.jpg)
L'economia d'Oman es basada en la produccion de petròli e gas natural. Lo país a un fòrt surplus comercial e una bassa inflacion. A causa de la diminucion de las resèrvas, lo país a desvolopat de plans que cercan diversificar la siá economia, atraire d'indústrias e privatizar d'activitats, amb vista a amendrir la siá dependéncia del petròli a solament 9% del PIB l'an 2020[1].
Lo torisme e las indústrias alimentadas pel gas natural son los compausants principals de l'estrategia de diversificacion del govèrn. En adoptar de tecnicianas d'aument de la productivitat en l'extraccion, lo país atenguèt aumentar la siá produccion en 2009, en ganhant mai temps per las siás estrategias de diversificacion[1].
Lo sistèma economic es estat controtlat per la monarquia e per membres del govèrn. A comptar de l'an 2000 se produsiguèt un procès de liberalizacion en un doble sens: d'una banda, s'agiguèt de desligar l'activitat economica e comerciala del poder politic, pròpri de un sistèma absolutista, e per un autre se facilitèt la privatizacion ordenada de las espleitacions minaires. Los grèus desequilibris socials que mantenon encara un nivèl de caumatge entre los abitants del país de 15%, se son anats en redusint al cors dels darrièrs ans amb una diminucion progressiua de la man d'òbra provenenta de païses coma Paquistan, Afganistan o l'Índia. Al meteis temps, s'es aumentat la indústria pesada destinada a la transformacion de produchs, en diversificant l'economia.