Scott Weiland
![]() Scott Weiland (2009) | |
Imię i nazwisko |
Scott Richard Kline[1] |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci |
3 grudnia 2015 |
Instrumenty |
gitara elektryczna, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, perkusja |
Typ głosu | |
Gatunki |
rock alternatywny[3], pop alternatywny[3], indie rock[3], hard rock[3], post grunge[3], neo-psychodelia[3] |
Zawód | |
Aktywność |
1985-2015 |
Wydawnictwo |
Atlantic Records, Softdrive Records |
Zespoły | |
Velvet Revolver (2003-2008) Stone Temple Pilots (1986-2003, 2008-2013) Camp Freddy (2006-2008) Art of Anarchy (2012-2015) | |
Strona internetowa |
Scott Weiland, właśc. Scott Richard Kline (ur. 27 października 1967 w San Jose, zm. 3 grudnia 2015 w Bloomington) – amerykański muzyk rockowy, wokalista, autor tekstów piosenek. Był głównym wokalistą i autorem piosenek dla szeregu znanych zespołów rockowych, w szczególności supergrupy Velvet Revolver (2003-2008) i Stone Temple Pilots (1989-2002 i 2008-2013).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w San Jose[4] w Kalifornii jako syn Sharon S. (z domu Williams) Weiland i Kenta Richarda Kline’a[5]. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał dwa lata, a trzy lata później Scott Weiland i jego młodszy brat Michael zostali adoptowani przez ojczyma, Johna Davida Weilanda[6]. Wkrótce wraz z rodziną przeprowadził się do Bainbridge Township w Ohio, gdzie uczęszczał do Kenston High School. Naukę kontynuował w Edison High School w Huntington Beach i Orange Coast College. Pracował w gazecie prawniczej „Daily Journal Corporation”.
Pod koniec lat 70. był molestowany seksualnie przez starszego ucznia liceum[6]. W wieku 12 lat Weiland został zgwałcony przez starszego mężczyznę, który zaprosił go do swojego domu. W swojej autobiografii Not Dead & Not For Sale napisał, że tłumił pamięć, dopóki nie wróciła do niego w terapii dziesiątki lat później[7][8].
Założył zespół Stone Temple Pilots z braćmi Robertem i Deanem DeLeo i odniósł ogromny sukces komercyjny w latach 90[9]. W 1993 ich debiutancki album Core zadebiutował na 3. miejscu listy Billboard 200, a rok później nastąpił jeszcze większy sukces, kiedy wydali album Purple, który dotarł do pierwszego miejsca[3].
W połowie lat dziewięćdziesiątych uzależnił się od narkotyków i miał problemy z nałogiem[10].
Największy sukces odniósł będąc wokalistą zespołu Stone Temple Pilots, z którym wydał 6 albumów. Wydał trzy solowe albumy: 12 Bar Blues (1998), „Happy” in Galoshes (2008) i The Most Wonderful Time of the Year (2011). Brał udział w projektach The Magnificent Bastards i The Wondergirls.
W 2002 dołączył do byłych członków Guns N’ Roses, Slasha, Duffa McKagana, Dave’a Kushnera i Matta Soruma, w supergrupie o nazwie Velvet Revolver[11]. Wydali album zatytułowany Contraband w czerwcu 2004 i kolejny w 2007 zatytułowany Libertad. Wydał kilka albumów solowych, w tym 12 Bar Blues (1998), The Most Wonderful Time of the Year (2011) i Blaster (2015). Weiland, który miał w przeszłości problemy z narkotykami, został znaleziony martwy przez swojego menedżera na pokładzie autobusu wycieczkowego, podczas trasy ze swoim najnowszym projektem Scott Weiland and the Wildabouts[12].
W 2006 piosenkarz został sklasyfikowany na 57. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[13].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Był trzykrotnie żonaty[14]. 17 września 1994 poślubił Janinę Castanedę, z którą w lutym 2000 się rozwiódł. 21 maja 2000 ożenił się z modelką Mary Forsberg, z którą miał syna Noaha Mercera (ur. 19 listopada 2000)[15] i córkę Lucy Olivię (ur. 20 lipca 2002)[16]. W 2007 doszło do rozwodu. 22 czerwca 2013 poślubił fotografkę Jamie Wachtel[17].
Śmierć
[edytuj | edytuj kod]Scott Weiland zmarł 3 grudnia 2015 w Bloomington[18] w stanie Minnesota we śnie podczas przerwy w trasie ze swoim zespołem The Wildabouts w wyniku nagłego zatrzymania krążenia[19]. Ciało muzyka znaleziono w busie, którym podróżowali muzycy. 3 grudnia grupa Scott Weiland & The Wildabouts miała zagrać w Medinie (Minnesota), ale ten występ został odwołany. Do końca miesiąca zaplanowano jeszcze kolejne 14 koncertów w USA. We wrześniu 2015 muzyk z tą formacją miał wystąpić w Warszawie na pierwszym koncercie w Polsce, jednak europejska część trasy została odwołana[20]. Jego pogrzeb odbył się 10 grudnia 2015 na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery[21]. Sekcja zwłok wykazała, iż Weiland zmarł wskutek przedawkowania kokainy, etanolu i substancji psychoaktywnej 3,4-Metylenodioksyamfetaminy[22][23].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Not Dead & Not for Sale: A Memoir, 2012, Scribner, ISBN 978-0-7432-9717-2
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Zobacz więcej w artykule
- Zobacz więcej w artykule
- Albumy studyjne
Tytuł | Dane dot. albumu | Pozycja na liście | Sprzedaż | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
USA [24] |
USA Ind. [24] |
NZL [25] | |||||||||||||||||
12 Bar Blues |
|
42 | — | 47 |
| ||||||||||||||
„Happy” in Galoshes |
|
97 | 5 | — |
| ||||||||||||||
Blaster (Scott Weiland & The Wildabouts) |
|
133 | 10 | — |
| ||||||||||||||
"—" album nie był notowany. |
- Albumy koncertowe
Tytuł | Dane dot. albumu |
---|---|
Live in Los Angeles |
|
- Kompilacje
Tytuł | Dane dot. albumu |
---|---|
A Compilation of Scott Weiland Cover Songs |
|
The Most Wonderful Time of the Year |
|
- Single
Tytuł | Rok | Pozycja na liście | Album | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
UK [34] | |||||||||||||||||||
„Barbarella” | 1998 | 194 | 12 Bar Blues | ||||||||||||||||
„Missing Cleveland” | 2008 | — | „Happy” in Galoshes | ||||||||||||||||
"—" singel nie był notowany. |
- Inne
Album | Rok | Uwagi | Źródło |
---|---|---|---|
Limp Bizkit – Significant Other | 1999 | gościnnie śpiew w utworze „Nobody Like You” | [35] |
Limp Bizkit – Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water | 2000 | koprodukcja | [36] |
The Crystal Method – Tweekend | 2001 | gościnnie śpiew w utworze „You Know It's Hard” | [37] |
Sheryl Crow – C'mon C'mon | 2002 | koprodukcja | [38] |
Carlos Santana – Guitar Heaven | 2010 | gościnnie śpiew w utworze „Can't You Hear Me Knocking” | [39] |
Wybrana filmografia
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Rola | Reżyser |
---|---|---|---|
2006 | Fashion Rocks (film dokumentalny)[40] | w roli samego siebie | Ron de Moraes |
2013 | Bob and the Monster (film dokumentalny)[41] | Keirda Bahruth |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Scott Weiland w bazie Discogs.com (ang.)
- ↑ Scott Weiland w bazie IMDb (ang.)
- ↑ a b c d e f g Jason Ankeny: Scott Weiland Biography. AllMusic. [dostęp 2015-04-25]. (ang.).
- ↑ Kenneth Rosen, Caryn Ganz: Scott Weiland, Ex-Singer of Stone Temple Pilots, Dies at 48. „The New York Times”, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-06)]. (ang.).
- ↑ Scott Weiland What Nationality Ancestry Race. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2019-12-16]. (ang.).
- ↑ a b Pierre Perrone: Scott Weiland: Brooding, troubled but compelling frontman with Stone Temple Pilots and supergroup Velvet Revolver. „The Independent”, 2015-12-04. [dostęp 2020-11-07]. (ang.).
- ↑ William Goodman: Scott Weiland on Rape, Heroin, and Courtney Love. „Spin”, 2015-12-04. [dostęp 2020-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-06)]. (ang.).
- ↑ Ex-Velvet Revolver singer Scott Weiland: 'I was raped as a child'. NME. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-06)]. (ang.).
- ↑ Louis du Mort: Scott Weiland (1967-2015). Find A Grave. [dostęp 2015-12-06]. (ang.).
- ↑ Mike Sager: Scott Weiland: 'This Is My Life, a Cautionary Tale. Maybe Somebody Can Learn from It.'. „Esquire”. [dostęp 2015-12-04]. (ang.).
- ↑ Heather Saul: Scott Weiland profile: The former Stone Temple Pilots singer and 'one of a kind' frontman. „The Independent”. [dostęp 2020-07-16]. (ang.).
- ↑ Ujawniono przyczynę śmierci Scotta Weilanda. Onet.pl. [dostęp 2015-12-13]. (pol.).
- ↑ Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time. hearya.com. [dostęp 2010-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-08)]. (ang.).
- ↑ Scott Weiland Dating. FamousFix. [dostęp 2020-07-16]. (ang.).
- ↑ Scott Weiland został ojcem. Interia.pl. [dostęp 2020-07-16]. (pol.).
- ↑ Pierre Perrone: Scott Weiland: Brooding, troubled but compelling frontman with Stone Temple Pilots and supergroup Velvet Revolver. „The Independent”, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-06)]. (ang.).
- ↑ Scott Weiland w bazie Notable Names Database (ang.)
- ↑ Kory Grow: Scott Weiland, Former Stone Temple Pilots Singer, Dead at 48. „Rolling Stone”, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-04)]. (ang.).
- ↑ Znamy przyczynę śmierci Scotta Weilanda. Onet.pl. [dostęp 2015-12-13]. (pol.).
- ↑ Scott Weiland nie żyje. Wokalista miał 48 lat. Interia.pl, 2015-12-04. [dostęp 2015-12-04]. (pol.).
- ↑ STP & Velvet Revolver Members Attend Scott Weiland’s Funeral. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
- ↑ Scott Weiland przedawkował. „Teraz Rock”. [dostęp 2015-12-20].
- ↑ Rachel Mcgrath: Sugar Ray's Mark McGrath says Scott Weiland 'was a shell of himself' before he died. „Daily Mail”. [dostęp 2015-12-13]. (ang.).
- ↑ a b Scott Weiland Billboard Chart. www.billboard.com. [dostęp 2015-04-25]. (ang.).
Lars Brandle: Scott Weiland's Chart History, From Stone Temple Pilots to Velvet Revolver to the Wildabouts. www.billboard.com. [dostęp 2015-12-11]. (ang.). - ↑ Scott Weiland New Zealand Albums Chart. charts.org.nz. [dostęp 2015-04-25]. (ang.).
- ↑ Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland – 12 Bar Blues review. www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-10]. (ang.).
- ↑ Josh Wolk: 12 Bar Blues. www.ew.com, 1998-06-03. [dostęp 2015-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-08)]. (ang.).
- ↑ Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland Happy in Galoshes review. www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
- ↑ SCOTT WEILAND's 'Happy In Galoshes' Cracks BILLBOARD's Top 100. www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-12-10]. (ang.).
- ↑ Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland & the Wildabouts / Scott Weiland Blaster review. www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
- ↑ Matt Brown: Metal By Numbers 4/8: Say goodbye to Hollywood. www.metalinsider.net. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
- ↑ Scott Weiland Live in Los Angeles. www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
- ↑ Stephen Thomas Erlewine: Scott Weiland The Most Wonderful Time of the Year review. www.allmusic.com. [dostęp 2015-12-11]. (ang.).
- ↑ Chart Log UK 1994–2010. www.zobbel.de. [dostęp 2015-04-25]. (ang.).
- ↑ Limp Bizkit – Significant Other. www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10]. (ang.).
- ↑ Limp Bizkit – Chocolate Starfish And The Hot Dog Flavored Water. www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10]. (ang.).
- ↑ The Crystal Method – Tweekend. www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10]. (ang.).
- ↑ Sheryl Crow – C'mon C'mon. www.discogs.com. [dostęp 2015-12-10]. (ang.).
- ↑ Carlos Santana - „Guitar Heaven: The Greatest Guitar Classics Of All Time”. muzyka.onet.pl. [dostęp 2010-10-08]. (pol.).
- ↑ Fashion Rocks (2006) w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Bob and the Monster (2013) w bazie IMDb (ang.)