Ç
Wygląd
Ç ç
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Latin_letter_%C3%87%C3%A7.svg/150px-Latin_letter_%C3%87%C3%A7.svg.png)
Ç, ç (c z cedyllą) – litera alfabetu łacińskiego, powstała z połączenia litery c ze znakiem diakrytycznym – cedyllą.
Użycie
[edytuj | edytuj kod]Ç jest wykorzystywane w językach:
- francuskim, katalońskim, oksytańskim, portugalskim – wymawiana jako /s/.
- jako /s/ wymawiało się ç także w języku starohiszpańskim i baskijskim
- albańskim, azerskim, frulańskim, krymskotatarskim, kurdyjskim, manx, tatarskim, tureckim, turkmeńskim oraz w sugerowanym przez Jana Kochanowskiego zapisie dla języka średniopolskiego[1] – wymawiana jako /tʃ/ (polskie „cz”)
- w IPA, ç oznacza spółgłoskę szczelinową podniebienną bezdźwięczną.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Skąd się wzięły znaki diakrytyczne? [online], 2plus3d.pl [dostęp 2021-03-02] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-21] .