What do you think?
Rate this book
79 pages, Paperback
First published January 1, 1851
“… dos enemigos de la felicidad humana: el dolor y el aburrimiento.”El gran problema es que cuánto más nos alejamos de uno, más nos acercamos al otro:
“necesidad y carencia engendran dolor; por el contrario, seguridad y abundancia, el aburrimiento.”En función de esta premisa, el autor da una larga serie de pautas y condicionamientos, no para alcanzar la felicidad, sino para evitar el dolor.
“la expresión «vida feliz» únicamente hay que entenderla como «menos desdichada»”Algo muy recomendable es no tener que trabajar para vivir, disponer de nuestro tiempo con total libertad para desarrollar nuestro genio con todas las fuerzas de las que disponemos, pues toda fuerza no empleada en la lucha se convertirán en una carga, en fuente de dolor. Para ello es imprescindible conocerse a sí mismo, saber perfectamente lo que se quiere, cual es nuestra vocación, nuestro papel en el mundo; “bastarse a sí mismo, serlo todo para sí” sabiendo que uno solo puede ser realmente él mismo cuando se encuentra solo, la sociabilidad es inversamente proporcional al intelecto, y en ningún caso prestar atención a la opinión ajena, seguramente equivocada dado lo poco que abundan las mentes inteligentes y sensibles. Si ha de mantenerse algún contacto que sea siempre con un igual, pues solo él podrá reconocer nuestro genio en su justa medida y, si es posible, que esté en peor situación que nosotros, pues la envida es un enemigo terrible. Tampoco trae nada bueno discutir, intentar cambiar la opinión de las personas o a las mismas personas.
“Para no acabar siendo realmente desdichado, el medio más seguro es que no se pretenda ser dichoso”
“Irritar a la gente es muy fácil, pero mejorarlas, muy difícil, cuando no imposible”Evitaremos situar nuestras aspiraciones a una altura demasiado elevada, quizás no tengamos tiempo de conseguirlas o no seamos capaces o, lo que es peor, tras muchos esfuerzos, una vez conseguido el objetivo, podemos descubrir que ya no está a nuestra altura, pero tampoco pueden ser demasiado bajas que nos aboquen al pozo del aburrimiento. Deberemos vivir el presente, que ni el pasado ni el futuro enturbien ni un solo minuto de nuestra vida. No podemos dejarnos perturbar por los males inevitables. Ocultaremos a toda costa nuestro aprecio por los demás, nuestros asuntos personales, no amaremos, no odiaremos, no creeremos en nada…
اگر حوصله ندارید اثر عظیم و سترگ "جهان همچون اراده و تصور" را دوبار بخوانید، اگر میخواهید خلاصه فلسفه شوپنهاور را در مورد "سعادت" با مثال های عملی و کاربردی بدانید، پس این کتاب برای شماست.
راهنمای عملی و کاربردی : چگونه سعادتمند شویم! کلاس 101
شوپنهاور در خلاصه گویی و عدم تکرار مکررات از قدرت ب��لایی برخوردار می باشد. این اثر هم از این قاعده مستثنا نیست. در واقع، تا این لحظه هیچ تکرار غیر ضروری ای،در آثارش مشاهده نکردم. بصورت خلاصه در مورد این اثر باید بگویم که کلیت راهکارهای سعادتمندی را به چند بخش ساده تقسیم کرده و به بررسی هر بخش بصورت جداگانه پرداخته است. این بخش ها شامل "آنچه هستیم، آنچه داریم و آنچه در نظر دیگران می نماییم" می باشد. آنچه هستیم و آنچه که تغییرناپذیر است، آن شرایطی است که با آن بوجود آمده ایم و نمودی از اراده در این جهان هستیم. تغییر و تفاوت زیادی در این بخش نمیتوانیم ایجاد کنیم و باید با آنچه هستیم، به بهترین شکل ممکن زندگی کنیم. بهترینِ آنچه داریم شامل سلامت، آرامش، دور بودن از کسالت و دلتنگی و دور شدن از رنج به جای نزدیک شدن به لذت می باشد. اگر موفق شویم که فقط این نکات را رعایت کنیم، جزو افراد سعادتمند در این زندگی مبتی بر رنج خواهیم بود. در بخش بعد به بررسی آنچه در نظر دیگران می نماییم می پردازد و نشان میدهد که در واقع نظر دیگران نباید هیچ تاثیری بر روی ما داشته باشد. هرچه این تاثیر بر فرد بیشتر باشد، نشان دهنده ضعف و خلاء درونی بیشتر او می باشد. تمام بخش ها با مثال های عملی و توضیحات کافی برای روشنگریِ لازم همراه است. البته از این نکته نباید غافل شد که زمان زیادی از نگارش این اثر میگذرد و در نتیجه بعضی از مثال های آن، به ویژه در بخش "آبروی شهسوارانه" با شرایط زندگی مردم در این دوران، همخوانی لازم را ندارد.این اثر با اندرزها و ویژگی های مربوط به هر دهه زندگی به جمع بندی و پایان خود می رسد.
اگر شوپنهاور جزو فیلسوفان مورد علاقه تان می باشد و زمان/هزینه/حوصله لازم برای خواندن اثر اصلی او، یعنی "جهان همچون اراده و تصور" را ندارید، پیشنهاد میکنم این اثر را مطالعه کنید.
«کافی است فقط نگاهی به اطراف خود بیاندازیم تا اندوهبار بودن هستی را به یاد آوریم: هرجا که باشیم به زودی شاهد پنجه افکندن، دست و پا زدن و رنج بردن برای ادامهٔ این زندگی اسفبار، بیثمر و بیحاصلیم. اگر اینها را در نظر داشته باشیم، توقعات خود را کاهش میدهیم، میآموزیم که با وضعیتها و امور این جهان، که هیچیک در حد کمال نیستند، خود را سازگار کنیم و همواره آمادهٔ روبهرو شدن با حوادث ناگوار ب��شیم تا بتوانیم از آنها دوری جوییم یا تحملشان کنیم. زیرا حوادث ناگوار، چه کوچک، چه بزرگ، عنصر اصلی زندگی ما هستند. »